Zarząd Ochrony Funkcjonariuszy MSW

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zarząd Ochrony Funkcjonariuszy MSW – jednostka organizacyjna Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, działająca w latach 1984–1990, mająca charakter wewnętrznej policji w resorcie.

Historia zarządu[edytuj | edytuj kod]

ZOF utworzono 15 grudnia 1984 r., jego formalne zorganizowanie nastąpiło na podstawie zarządzenia nr 0072 ministra z 27 grudnia 1984 r. Zarząd otrzymał uprawnienia do wykonywania czynności operacyjnych i śledczych, prowadził kontrolę działalności pracowników resortu, zajmował się wykrywaniem i zwalczaniem popełnianych przez nich przestępstw kryminalnych i gospodarczych, rozpracowywał również funkcjonariuszy podejrzewanych o kontakty z opozycją.

Początkowo ZOF funkcjonował poza organami bezpieczeństwa. Dopiero decyzją z 6 grudnia 1985 r. minister zakwalifikował strukturę jako jednostkę SB. Terenowymi ekspozyturami zarządu były inspektoraty ochrony funkcjonariuszy WUSW, w zależności od województwa liczące od 2 do 8 pracowników.

W 1985 r. Zarząd Ochrony Funkcjonariuszy składał się z następujących komórek:

Zarząd nie cieszył się dobrą opinią wśród funkcjonariuszy MSW, którzy wysuwali szereg zastrzeżeń dotyczących ich inwigilowania. Ze względu na nasilające się protesty pion ten został zlikwidowany 1 lutego 1990 r., formalnie na mocy zarządzenia nr 28 ministra z 15 lutego 1990 r.

Kierownictwo[edytuj | edytuj kod]

Dyrektorzy Zarządu Ochrony Funkcjonariuszy MSW:

  • płk Jacek Sosnowski (20 grudnia 1984 r. – 1 listopada 1987 r.)
  • płk Stanisław Dębski (1 listopada 1987 r. – 18 grudnia 1987 r.)
  • płk Sylwester Gołębiewski (1 lutego 1988 r. – 1 marca 1990 r.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Aparat bezpieczeństwa w Polsce. Kadra kierownicza, tom III, 1975–1990, red. Paweł Piotrowski, Warszawa 2008