Zimri

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zimri, hebr. ‏זִמְרִי‏‎‎ (IX wiek p.n.e.) – uzurpator, władca królestwa izraelskiego o najkrótszym okresie panowania – 7 dni.

Był dowódcą rydwanów wojskowych króla Eli. Podczas libacji w stolicy zamordował monarchę i wyeliminował jego krewnych, po czym sam ogłosił się władcą. Miało to miejsce prawdopodobnie w 885 p.n.e. (Niektóre inne chronologie są zawarte w artykule królestwo Izraela).

Uzurpator zdołał utrzymać władzę przez 7 dni. O koronę po Eli zaczęli pretendować Tibni i generał Omri. Ten drugi sformował własną armię i rozpoczął okupację Tirsy. Oblężenie zakończyło się zwycięstwem Omriego, a Zimri podpalił swój pałac i rzucił się w jego płomienie.

John Dryden w poemacie Absalom i Achitofel nazywa Zimrim G. Villiersa, 2. księcia Buckingham.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]