Azariasz (król Judy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Azariasz
Ilustracja
Portret Azariasza w Promptuarii Iconum Insigniorum
Występowanie 2 Księga Królewska
2 Księga Kronik
Rodzina
Ojciec Amazjasz
Dzieci Jotam

Azariasz (hebr. Azarjahu) lub Ozjasz (także Uzjasz; hebr. Uzzijahu, moją siłą jest Jahwe) – król starożytnej Judy. Jego panowanie kładzie się na lata 791-739[a].

Urodził się między rokiem 804 a 783 p.n.e. Był synem i następcą Amazjasza i jerozolimki Jekolii. W chwili objęcia rządów po zamordowanym ojcu miał 16 lat. Panował 52 lata (jako regent – 785–769 i jako król – 769–733 p.n.e.)[1].

Prowadził zwycięskie wojny przeciw Filistynom (zburzył ich miasta: Gat, Jabne i Aszdod) i przeciw Arabom z Gur-Baal. Zmusił do uległości Ammonitów płacili daninę Judzie. W poł. VIII w. terytorium Judy i Izraela (łącznie) niemal dorównywało obszarowi państwa z czasów króla Salomona. Azariasz wzmocnił też mury Jerozolimy i stworzył silną, dobrze zorganizowaną i wyposażoną armię[1].

Azariasz poświęcił się działalności budowniczo-rolniczej, dzięki czemu kraj odzyskał dawną świetność:

Quote-alpha.png
Wybudował też Ozjasz baszty w Jerozolimie nad Bramą Węgła, nad Bramą Doliny, nad Narożnikiem i umocnił je. Wybudował również wieże w pustyni i wykopał liczne cysterny, ponieważ posiadał wiele bydła na Szefeli i na płaskowyżu - a także rolników i uprawiających winnice na wzgórzach i w ogrodach, kochał się bowiem w uprawie ziemi. (2 Księga Kronik 26, 9-10, Biblia Tysiąclecia).

Pod koniec życia zachorował na trąd, usunął się z dworu, a faktyczne rządy sprawował jego syn Jotam[1].

Został pochowany w Jerozolimie.

Uwagi

  1. Chronologie panowania władców Judy są podane w haśle królestwo Judy, w sekcji "Władcy".

Przypisy

  1. a b c Zofia Borzymińska: Azariasz. Żydowski Instytut Historyczny. [dostęp 2017-03-14].