Jojakin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jojakin
Ilustracja
Portret Jojakina w Promptuarii Iconum Insigniorum, XVI wiek
król Judy
Okres

598 p.n.e.

Poprzednik

Jojakim

Następca

Sedecjasz

Dane biograficzne
Dynastia

Dawidyci

Data urodzenia

616 p.n.e.

Data śmierci

po 562 p.n.e.

Ojciec

Jojakim

Matka

Nechuszta z Jerozolimy

Dzieci

Salatiel

Jojakin [1], hebr. יְהֹויָכִין\Jehojakin (Jahwe umacnia), również (ur. 616[2], zm. po 562 p.n.e.) − król Judy, panował przez 3 miesiące i 10 dni w 598 r.[3] przed Chr. Dziadek Zorobabela, znanego z odbudowy Świątyni Jerozolimskiej.

Nabuchodonozor wziął go do niewoli babilońskiej. Później inny król, Ewil-Merodak, ułaskawił Jojakina ok. roku 561 p.n.e (na podstawie informacji z Jr 52) i umieścił na swym dworze.

Pojawia się m.in. w 2 Księdze Królewskiej 24,8-16; 25,27 nn. oraz w 2 Księdze Kronik 36,9-10. Znalezione w Babilonie tabliczki klinowe z czasów Nabuchodonozora wymieniają tego władcę w wykazach przydzielanych racji żywieniowych[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]