Jojakim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
 Ten artykuł dotyczy króla judzkiego. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Eliakim, Jojakim
ilustracja
Portret „Manassego w Promptuarii Iconum Insigniorum”
król Judy
Okres panowania od 609 p.n.e.
do 597 p.n.e.
Poprzednik Joachaz
Następca Jechoniasz
Dane biograficzne
Dynastia Dawidyci
Data urodzenia 634 p.n.e.
Data śmierci 598 p.n.e.
Ojciec Jozjasz
Matka Zebidda z Rumy
Żona Nechuszta
Dzieci Jechoniasz

Joachim, Jojakim (hebr. Jehojakim, właśc. Eliakim (skrócona forma imienia Jehojakim, znaczącego prawdopodobnie: Jahwe podnosi; ur. 634 p.n.e., zm. 598 p.n.e.) – król starożytnej Judy, panujący w latach 609–598 p.n.e., syn władcy Jozjasza i Zebiddy z Rumy.

Został wyniesiony na tron przez faraona Egiptu, Necho II, i był od niego zależny. Wkrótce potem kraj Necho został podbity przez Babilończyków, a ich władca – Nabuchodonozor II – uczynił Jojakima swym lennnikiem. Zwierzchnik izraelski podejmował nieudane próby fortyfikowania państwa i buntowania się przeciw ciemięzcom, które zakończyły się podbojem królestwa.

Z niejaką Nechusztą miał syna i następcę Jechoniasza.

Pojawia się w 2 Księdze Królewskiej 24,1-7, 2 Księdze Kronik 36,4-8 oraz w Księdze Jeremiasza 22,18 nn.; 26; 36.

Ojciec
Jozjasz
Gutenberg Bible.jpg Postać biblijna
Występuje w księgach: 2Krl, 2Krn, Jer
Gutenberg Bible.jpg Potomstwo
Jojakin