Jojakim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy króla judzkiego. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Eliakim, Jojakim
Jojakim
Portret Manassego w "Promptuarii Iconum Insigniorum "
król Judy
Okres panowania od 609 p.n.e.
do 597 p.n.e.
Poprzednik Joachaz
Następca Jechoniasz
Dane biograficzne
Dynastia Dawidyci
Urodziny 634 p.n.e.
Śmierć 598 p.n.e.
Ojciec Jozjasz
Matka Zebidda z Rumy
Żona Nechuszta
Dzieci Jechoniasz

Joachim, Jojakim (hebr. Jehojakim, właśc. Eliakim (skrócona forma imienia Jehojakim, znaczącego prawdopodobnie: Jahwe podnosi; ur. 634 p.n.e., zm. 598 p.n.e.) − król starożytnej Judy, panujący w l. 609-598 p.n.e., syn władcy Jozjasza i Zebiddy z Rumy.

Został wyniesiony na tron przez faraona Egiptu, Necho II, i był od niego zależny. Wkrótce potem kraj Necho został podbity przez Babilończyków, a ich władca - Nabuchodonozor II - uczynił Jojakima swym lennnikiem. Zwierzchnik izraelski podejmował nieudane próby fortyfikowania państwa i buntowania się przeciw ciemięzcom, które zakończyły się podbojem królestwa.

Z niejaką Nechusztą miał syna i następcę Jechoniasza.

Pojawia się w 2 Księdze Królewskiej 24,1-7, 2 Księdze Kronik 36,4-8 oraz w Księdze Jeremiasza 22,18 nn.; 26; 36.


Ojciec
Jozjasz
Gutenberg Bible.jpg Postać biblijna
Występuje w księgach: 2Krl, 2Krn, Jer
Gutenberg Bible.jpg Synowie
Jojakin