Łabędź czarnoszyi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Łabędź czarnoszyi
Cygnus melancoryphus[1]
(Molina, 1782)
Portret łabędzia czarnoszyjego
Portret łabędzia czarnoszyjego
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd blaszkodziobe
Rodzina kaczkowate
Podrodzina gęsi
Rodzaj Cygnus
Gatunek łabędź czarnoszyi
Synonimy
  • Anas Melanocoripha Molina, 1782[2]
  • Cygnus melanocorypha (Molina, 1782)[3]
  • Cygnus melancoryphus (Molina, 1782)[4]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[5]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Łabędź czarnoszyi (Cygnus melanocoryphus) – gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych (Anatidae). Te ptaki zamieszkują południowe obszary Ameryki Południowej. Najliczniej Patagonię i Ziemię Ognistą[6]. Zimą migrują do południowej Brazylii i Paragwaju. Nie występuje dymorfizm płciowy. Jest najmniejszym przedstawicielem rodzaju Cygnus.

Łabędź czarnoszyi w całej okazałości
3 łabędzie czarnoszyje, po lewej widoczny młody łabędź

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Cechy gatunku
Ten ptak wygląda tak, jak blisko z nim spokrewniony łabędź niemy, ale ma czarną szyję oraz większą, różową woskówkę. Za okiem ma cienki, biały pasek. Samiec nie różni się od samicy. Jest dosyć cichym ptakiem, ale gdy broni gniazda potrafi być głośny.
Wymiary
  • masa ciała: samiec waży ok. 5 kg, samica ok. 4 kg
  • długość ciała: ok. 125 cm[7]
  • długość skrzydła: ok 45 cm[7]
  • rozpiętość skrzydeł: 177 cm

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Biotop
Osiedlają się tuż przy brzegach jezior, na bagnach i w lagunach.
Pokarm
W naturze żywią się głównie roślinami wodnymi, owadami oraz ikrą ryb.
Lęgi
Lęgi wypadają na koniec jesieni i zimę.
Jaja
Samiczka składa 4-8 jaj, wysiaduje je przez 36-40 dni[7] . Samiec nie pomaga w wysiadywaniu, ale za to broni swoją partnerkę.
Pisklęta
Pisklęta są inne niż ich rodzice: ich szyja jest brązowo-szara,a nogi i dziób szare. Gdy są jeszcze bardzo młode, rodzice troskliwie się nimi zajmują, m.in. "przewożą" na swoim grzbiecie.

Hodowla[edytuj | edytuj kod]

Łabędzie czarnoszyje są chętnie hodowane z powodu swojego oryginalnego wyglądu. Ich wybieg powinien być wyposażony w oczko wodne. Na podłożu powinna rosnąć trawa, może być także wysłane dużą ilością słomy. Chłodne dni muszą spędzać w ogrzewanym pomieszczeniu, w którym koniecznie musi być basen lub chociaż miska z wodą.

Przypisy

  1. Cygnus melancoryphus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Black-necked Swan (Cygnus melanocorypha) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 29 czerwca 2012].
  3. Cygnus melanocorypha. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2013-11-15]
  4. Cygnus melancoryphus. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2013-11-15]
  5. Cygnus melancoryphus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  6. Busse i in. 1991 ↓, s. 328.
  7. 7,0 7,1 7,2 Busse i in. 1991 ↓, s. 327.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Przemysław Busse (red.), Zygmunt Czarnecki, Andrzej Dyrcz, Maciej Gromadzki, Roman Hołyński, Alina Kowalska-Dyrcz, Jadwiga Machalska, Stanisław Manikowski, Bogumiła Olech: Ptaki. T. I. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0563-0.