Łunnyj korabl

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Łunnyj korabl
Лунный корабль
Soviet lunar lander drawing.svg
Inne nazwy ŁK
Producent OKB-1
Operator ZSRR
Państwo pochodzenia ZSRR
Zastosowanie Lądowanie z jednym kosmonautą na powierzchni Księżyca i powrót na orbitę wokółksiężycową
Produkcja
Stan obecny wycofany
Ilość wszystkich lotów 3
Ilość udanych lotów 3
Ilość nieudanych lotów 0
Pierwszy lot 24 listopada 1970
Ostatni lot 12 sierpnia 1971
Dane techniczne
Masa 5560–6525 kg
Objętość 5 m3

Łunnyj korabl (ŁK, ros. Лунный корабль) – radziecki lądownik księżycowy. ŁK był zaprojektowany, aby umożliwić lądowanie na Księżycu jednemu człowiekowi. Odbył jedynie trzy loty testowe na niskiej orbicie okołoziemskiej. Pierwszy lot oznaczony jako Kosmos 379 odbył się 24 listopada 1970. Lądownik wystrzelono na pokładzie rakiety Sojuz-Ł. Dwa następne starty – Kosmos 398 i Kosmos 434 – miały miejsce w 1971 (26 lutego oraz 12 sierpnia). Później lądownik ŁK miał być wynoszony wraz ze statkiem ŁOK za pomocą rakiety N1, jednak nieudane loty testowe spowodowały wycofanie ZSRR z wyścigu na Księżyc. Lądownik ŁK składał się ze stopnia lądującego, kabiny załogowej i modułu napędowego. Całość była dziełem Jangiela (z silnikami włącznie). ŁK nie był wyposażony w tunel, który umożliwiałby przejście kosmonauty do ŁOK po ponownym połączeniu modułów na orbicie księżycowej. Aby znaleźć się w orbiterze, pasażer musiał wykonać „kosmiczny spacer”[1].

Przypisy

  1. Robert Godwin: Rosyjskie statki Kosmiczne. Warszawa: Prószyński Media Sp. z o.o., 2011, s. 48. ISBN 978-83-7839-096-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]