| Altair |
 |
| Inne nazwy |
LSAM |
| Operator |
NASA |
| Państwo pochodzenia |
USA |
| Poprzednik |
Apollo LM |
| Produkcja |
| Stan obecny |
projekt skasowany |
| Dane techniczne |
Altair (wcześniej znany pod nazwą Lunar Surface Access Module - ang. Moduł Dostępu (do) Powierzchni Księżyca - oznaczany także skrótem LSAM) był projektowanym w ramach Programu Constellation amerykańskim lądownikiem księżycowym, który miał pozwolić na ponowne lądowanie ludzi na Księżycu około roku 2020. W 2010 roku program Constellation został anulowany.
Nazwa lądownika pochodzi od gwiazdy Altair będącej najjaśniejszą gwiazdą w gwiazdozbiorze Orła.
Altair wzorowany jest na module księżycowym LM wykorzystywanym w Programie Apollo. Składać ma się z dwóch stopni. W dolnym (lądowniczym) umieszczone będą zbiorniki paliwa i silniki służące do lądowania, a także zapasy tlenu dla załogi oraz źródła energii elektrycznej. W górnym (startowym) umieszczona zostanie kabina załogi i systemy podtrzymywania życia, silnik startowy wraz z przeznaczonym dlań paliwem oraz silniki sterujące. Podobnie jak w lądowniku programu Apollo, kabina ma mieć kształt walca leżącego na boku, jednak będzie ona w stanie pomieścić wszystkich czterech astronautów, podczas gdy Orion będzie bez załogi pozostawał na orbicie okołoksiężycowej.
Altair ma zostać wyposażony w śluzę powietrzną podobną do stosowanych w wahadłowcach kosmicznych oraz na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Śluza pozwoli astronautom na przebieranie się w skafandry księżycowe bez zanieczyszczania wnętrza kabiny pyłem przyniesionym z zewnątrz, a także na utrzymanie we wnętrzu kabiny ciśnienia przez cały czas trwania misji. W lądownikach LM konieczne było całkowite rozhermetyzowanie kabiny przy każdym opuszczeniu jej przez astronautów. Obecność śluzy pozwoli także powrócić na pokład astronaucie z uszkodzonym skafandrem, nie zmuszając do tego samego jego towarzyszy.
Rozmiary i masa lądownika Altair sprawiają, że musi on zostać wyniesiony w przestrzeń kosmiczną niezależnie od modułu załogowego Orion. Do tego celu ma posłużyć projektowana, w oparciu o doświadczenia zdobyte przy konstrukcji wahadłowców oraz rakiet Saturn V, nowa rakieta nośna nazwana Ares V. Altair zostanie przez nią wyniesiony na niską orbitę okołoziemską wraz z modułem Earth Departure Stage. Tam nastąpi połączenie z wystrzelonym na rakiecie Ares I statkiem Orion, którym podróżować mają astronauci. Po połączeniu statków silniki Earth Departure Stage wprowadzą je na trajektorię translunarną (umożliwiającą wejście na orbitę Księżyca).
Zobacz też [edytuj]
|
Załogowa eksploracja Księżyca |
|
| Programy |
|
 |
|
| Orbitery |
|
|
| Lądowniki |
|
|
|
Amerykańskie rządowe załogowe programy kosmiczne |
|
| Bieżące |
|
 |
|
| Zakończone |
|
|
| Anulowane |
|
|
