Świerk kłujący

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Świerk kłujący
Picea pungens2.jpg
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo naczyniowe
Nadgromada nasienne
Gromada nagonasienne
Podgromada nagonasienne drobnolistne
Klasa iglaste
Podklasa Pinidae
Rząd sosnowce
Podrząd Pinineae
Rodzina sosnowate
Podrodzina Piceoideae
Rodzaj świerk
Gatunek świerk kłujący
Nazwa systematyczna
Picea pungens
Engelm. 1879
Status ochronny
Kategoria zagrożenia (CKGZ)
EX EW CR EN VU NT LC
Horizontal rule line (black-blue).gif
Kategoria: niższego ryzyka
Zasięg występowania
Picea pungens levila.png
Zasięg P. pungens.
Galeria zdjęć i grafik w Wikimedia Commons Galeria zdjęć i grafik w Wikimedia Commons

Świerk kłujący, świerk srebrny (Picea pungens Engelm. 1879) - gatunek wiecznie zielonego drzewa z rodziny sosnowatych (Pinaceae). Świerk kłujący pochodzi z Gór Skalistych w zachodniej części Ameryki Północnej.

[edytuj] Charakterystyka

Korona drzewa
Pokrój
Korona stożkowata, zazwyczaj bardzo gęsta. Starsze drzewa smukłe.
Pień
Osiąga wysokość do średnio 30 m, w warunkach naturalnych wyjątkowo do 46 m. Średnica pnia do 1,5 m. Kora cienka i popękana, szarobrązowa, u starszych drzew brunatnoszara.
Liście
Igły długości 1,5-3 cm, ostro zakończone, o czworokątnym przekroju, niebieskozielone lub niebieskoszare. Ułożone promieniście dookoła pędów.
Kwiaty
Gatunek jednopienny. Kwiaty żeńskie szyszeczkowate i zielonkawe, osadzone pionowo na końcach pędów. Kwiaty męskie długości do 3 cm, podłużne, o żółtawym zabarwieniu.
Szyszki
Zwisające, jasnobrązowe, długości 4-7 cm. Łuski szerokie u podstawy, zwężają się ku końcowi.
Biotop, pokrój
Biotop
Występuje na wysokości pomiędzy 1800 a 3300 m n.p.m. Tworzy lasy mieszane z sosną wydmową, topolą osiką i daglezją. Porasta także brzegi rzek i wilgotne, cieniste zbocza.

[edytuj] Zastosowanie

  • Roślina ozdobna - drzewo cenione w ogrodnictwie, szczególnie za dużą odporność na zanieczyszczenia środowiska. Sprowadzony po raz pierwszy do Europy pod koniec XIX w. Wyhodowano odmiany sadzone w parkach, ogrodach a także formy karłowate nadające się do uprawy w donicach.

[edytuj] Odmiany

W wyniku celowej selekcji powstało wiele odmian o zróżnicowanych cechach pokroju i zabarwienia igieł.

  • 'Argentea'
  • 'Białobok'
  • 'Blue Pearl'
  • 'Corbet'
  • 'Donna's Rainbow'
  • 'Early Cones'
  • 'Fat Albert'
  • 'Fat Mac'
  • 'Glauca'
  • 'Glauca Cecilia'
  • 'Glauca Globosa'
  • 'Glauca Pendula'
  • 'Green Globe'
  • 'Hermann Naue'
  • 'Hillside'
  • 'Hoopsii'
  • 'Hoto'
  • 'Hunnewelliana'
  • 'Iseli Fastigiata'
  • 'Iseli Foxtail'
  • 'Koster'
  • 'Koster Pendula'
  • 'Lucky Strike'
    P. pungens 'Glauca globosa'
  • 'Maigold'
  • 'Marciniec'
  • 'Mesa Verde'
  • 'Montgomery'
  • 'Mrs. Cesarini'
  • 'Prostrata'
  • 'Saint-Mary Broom'
  • 'Sonia'
  • 'Stanleys Pygmy'
  • 'Virgata'
  • 'Walnut Green'

Świerk kłujący mylony jest czasem ze świerkiem sitkajskim (Picea sitchensis) lub świerkiem Engelmanna (Picea engelmannii). Pierwszy pochodzi z tego samego areału, odróżnia się szczególnie cienkimi i twardymi igłami. Świerk Engelmanna również pochodzi z Gór Skalistych, ale ma bardziej miękkie igły i wężej zakończone łuski szyszek.

Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach