Świerk kaukaski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Świerk kaukaski t. wschodni
Picori1.JPG
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo naczyniowe
Nadgromada nasienne
Gromada nagonasienne
Klasa iglaste
Rząd sosnowce
Rodzina sosnowate
Rodzaj świerk
Gatunek świerk kaukaski
Nazwa systematyczna
Picea orientalis (L.)
Status ochronny
Kategoria zagrożenia (CKGZ)
EX EW CR EN VU NT LC
Horizontal rule line (black-blue).gif
Kategoria: niższego ryzyka
Systematyka w Wikispecies Systematyka w Wikispecies
Galeria zdjęć i grafik w Wikimedia Commons Galeria zdjęć i grafik w Wikimedia Commons

Świerk kaukaski t. świerk wschodni (Picea orientalis) — gatunek świerka. Pochodzi z Kaukazu i w Azji Mniejszej. W Polsce uprawiany i lokalnie zadomowiony jako kenofit[1].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Picea orientalis
Pokrój
Drzewo w ojczyźnie osiąga 35—40 (50) m wysokości i 2 m pierśnicy, podobne z pokroju do świerka pospolitego.
Liście
igły ma bardzo krótkie (najkrótsze ze świerków) długości do 1 cm, ciemnozielone i błyszczące, grube, wałeczkowate, tępo zakończone, gęsto ułożone na górnej stronie, skierowane do przodu; zakrywają pęd.
Pędy
Pędy jasne, błyszczące, bardzo cienkie, drobno owłosione.
Szyszki
Szyszki wąskie, wydłużone (6—9 cm), jasnobrązowe; łuski nasienne zaokrąglone i całobrzegie.
Nasiona
Nasiona małe (do 4 mm), ciemne, ze skrzydełkiem dwukrotnie dłuższym od nasienia. Zdolność kiełkowania nasion wynosi 90%.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Rośnie w zachodniej części Kaukazu i w Azji Mniejszej, gdzie tworzy drzewostany lite bądź mieszane z jodłą kaukaską (Abies nordmanniana). W górach występuje od 1350 do 2100 m n.p.m..

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Picea orientalis 'Aureospicata'
Picea orientalis

Do Europy sprowadzony w 1837 r., stosowany przede wszystkim jako drzewo parkowe. Jest jednym z najbardziej cienioznośnych gatunków świerka. Nasz klimat znosi dobrze; rośnie wolno i dorasta do wysokości 28 m.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. B. Tokarska-Guzik, Z. Dajdok, M. Zając, A. Zając, A. Urbisz, W. Danielewicz: Rośliny obcego pochodzenia w Polsce ze szczególnym uwzględnieniem gatunków inwazyjnych. Warszawa: Generalna Dyrekcja Ochrony Srodowiska, 2012. ISBN 978-83-62940-34-9.