Żółw grecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Żółw grecki
Testudo hermanni[1]
Gmelin, 1789
Żółw grecki (młody osobnik)
Żółw grecki (młody osobnik)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada gady / zauropsydy
Rząd żółwie
Rodzina żółwie lądowe
Rodzaj Testudo
Gatunek żółw grecki
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 NT pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Na zielono populacja podgatunku hermanni, na niebiesko boettgeri, na czerwono hercegovinensis
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Żółw grecki (Testudo hermanni) – gatunek gada z rodziny żółwi lądowych z podrzędu żółwi skrytoszyjnych.

Opis 
Karapaks mocno wypukły, plastron płaski o bokach wygiętych ku górze. Samce mają tylną część nieco wklęsłą. Głowa masywna częściowo pokryta regularnymi tarczkami. Szczęki tworzą dziób. Szyja długa pokryta miękką skórą. Przednie kończyny trochę spłaszczone, a tylne słupkowate. Nogi zakończone 5 prostymi pazurami. Zdarzają się osobniki ze zredukowanymi palcami tylnych kończyn do 3. Ogon krótki, gruby mocno zwężony na końcu zakończony twardym kolcem. Karapaks ma barwę jasnożółtą, jasnobrązową lub oliwkowobrązową. Na środku każdej tarczy widnieje ciemnobrązowa lub czarna plama. Ciało ma barwę szarą lub jasnooliwkową bez plam.
Podgatunki 
  • Testudo hermanni hermanni
  • Testudo hermanni boettgeri
  • Testudo hermanni hercegovinensis
Rozmiary 
Długość karapaksu: samce do 25 cm, samice do 30 cm
Masa ciała do 1 kg.
Biotop 
Suche, silnie nasłonecznione, częściowo kamieniste tereny z roślinnością trawiastą i niskimi drzewami.
Pokarm 
Miękkie, soczyste łodygi, liście, kwiaty, zioła, mniszek lekarski, oset, koniczyna.
Behawior 
Tryb życia ściśle lądowy i dzienny. W czasie upałów kryje się w ziemnych kryjówkach, które potrafi sam wykopać. Szybko chodzi z pancerzem uniesionym nad ziemią. Gdy temperatura spada szybko zapada w letarg.
Rozmnażanie 
Samica składa raz do roku w maju lub czerwcu jaja do wygrzebanych przez siebie jam w ziemi w nasłonecznionych miejscach 3-8 jaj (mogą odbyć się w dwóch miotach).
Występowanie 
Półwysep Bałkański, Półwysep Apeniński - południowe obszary, Sycylia, Korsyka, Sardynia, Południowa Francja (z Korsyką), wschodnia Hiszpania, zachodnia Turcja.
Uwaga
Żółwie Testudo hermanni w Polsce uznawane, są za gatunek inwazyjny. Oznacza to, że nie wolno takich żółwi wypuszczać do środowiska naturalnego[3][4].

Hodowla w terrarium[edytuj | edytuj kod]

Żółw grecki jest roślinożerny. Jedynie przypadkowo może zjeść np. małego bezkręgowca wraz z roślinami. Dieta tego gada powinna być maksymalnie zbliżona do sposobu odżywiania w naturze, czyli powinna być obfita w błonnik i wapń, zaś uboga w białko, cukier i tłuszcze. W domowej hodowli zjada większość roślin łąkowych, jako sporadyczny dodatek można podawać utartą na tarce marchew. Nie powinno się podawać owoców i warzyw, są zbyt kaloryczne, często moczopędne, a niektóre z nich typu sałata, szpinak, rabarbar, kapusta - zawierają groźne dla zdrowia żółwia szczawiany, doprowadzające do odwapnienia kości i krzywicy oraz kamicy nerkowej. Owoce, z uwagi na zawartość cukru mogą być przyczyną namnażania się pasożytów w przewodzie pokarmowym. Zimą podstawę diety powinny stanowić wszelkie susze (suszone rośliny łąkowe, siano, itd.).

Terrarium[edytuj | edytuj kod]

Terrarium dla żółwia greckiego powinno być 8 x dłuższe od pancerza (karapaksu). W terrarium powinno być jedno, znacznie cieplejsze od pozostałych miejsce, w którym temperatura będzie wynosić 35-40 °C. W pozostałych częściach należy utrzymać temperaturę 23-26 °C. Należy stworzyć dla żółwia kryjówki, w których będzie mógł schować się, gdy będzie mu zbyt ciepło lub na czas snu - w tym celu mogą posłużyć np. wydrążone fragmenty korzeni lub kamieni albo też wkopana do połowy donica (nie plastikowa). Można również z korzeni drzew, kamieni i innych elementów stworzyć labirynt, którym żółwie chętnie będą wędrować - ruch jest bardzo istotny dla żółwi. Należy również wyznaczyć miejsce stałego karmienia - najlepiej w karmniku, żeby żółw nie rozrzucił pokarmu po całym terrarium. W dużym terrarium można raz na jakiś czas przenieść karmnik, zmuszając tym samym żółwie do poszukiwań i ruchu. Z roślinności powinno się zrezygnować, ponieważ jest ona chętnie zjadana przez żółwie. Jako podłoże może posłużyć np. darń - systematycznie podlewana stanowi przez długi czas może przypominać naturalne siedlisko. W terrarium nie powinno zabraknąć miski z wodą - miska powinna być na tyle duża, żeby żółw zmieścił się cały i na tyle płytka by mógł w niej swobodnie oddychać - żółwie lądowe nie potrafią pływać. Niezbędnym elementem wystroju terrarium jest też oświetlenie. W terrarium powinny znaleźć się: tzw. lustrzanka (o mocy 40-60 W) oraz świetlówka emitująca promieniowanie UV-B 8-10% -niezbędne do produkcji w skórze żółwia witaminy D wykorzystywanej do przyswajania wapnia i fosforu.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]