Życica wielokwiatowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Życica wielokwiatowa
Westerwolds raaigras Lolium multiflorum.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina wiechlinowate
Rodzaj życica
Gatunek życica wielokwiatowa
Nazwa systematyczna
Lolium multiflorum Lam.
Synonimy

Lolium perenne L. var. multiflorum (Lam.) Parn.

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Życica wielokwiatowa, rajgras włoski, kąkolnica (Lolium multiflorum) - gatunek rośliny z rodziny wiechlinowatych. Naturalne obszary jej występowania to północna Afryka, południowa Europa i południowo-zachodnia Azja. W Polsce jest gatunkiem introdukowanym, sprowadzona została w drugiej połowie XIX w. na Pojezierzu Pomorskim do uprawy, jako roślina łąkowa. Samorzutnie rozprzestrzeniła się w środowisku naturalnym. Jest rośliną w Polsce dość rzadką, nie wywiera większego wpływu na roślinność rodzimą[2]. Status gatunku we florze Polski: kenofit.

Kłos

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój 
Roślina gęstokępkowa. Przeważnie jest byliną, czasami rośliną jednoroczną lub dwuletnią. Nie wytwarza podczas kwitnienia pędów płonych.
Łodyga
Dorasta do wysokości 60-80 cm. Źdźbło koloru żywozielonego, w górnej części szorstkie.
Liście 
Jasnozielone, bruzdkowane, na spodniej stronie błyszczące, o szorstkich pochwach. Młode liście są przeważnie zwinięte.
Kwiaty
Zebrane w kłosy złożone, składające się z 11-22 kwiatowych kłosków odstających od zagłębień głównej osi. Szczytowy kłosek ma 2 plewy, pozostałe 1 plewę. Plewy te są nie dłuższe niż 1/2 długości kłoska. Dolne plewki mają długość 7-8 mm, a ich ość do 15 mm. Kwitnie od czerwca do lipca.
Owoce 
Ziarniak o długości ok. trzykrotnie większej od szerokości.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Rośnie na miedzach, łąkach, pastwiskach. W uprawach koniczyny jest chwastem.

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

Tworzy mieszańce z życicą lnowa, ż. roczną, ż. sztywna, ż. trwałą oraz kostrzewą łąkową i k. trzcinowatą[3].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Ceniony gatunek paszowy. Znajduje się w rejestrze roślin uprawnych Unii Europejskiej.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2011-01-02].
  2. IOP PAN, Kraków. Gatunki obce w Polsce. [dostęp 8 kwietnia 2008].
  3. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.