| α-Amanityna |
|
|
| Nazewnictwo |
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
|
2-[29-(butan-2-ylo)-21-(3,4-dihydroksybutan-2-ylo)-2,14-dihydroksy-11-oksydo-5,8,20,23,24,27,30,33-oktaokso-1,2,3,5,6,7,8,9,10,12,17,18,19,20,21,22,23,23a-oktadekahydro-9,18-(epiminoetanoiminoetanoiminoetanoiminometano)pirolo[1',2':8,9][1,5,8,11,14]tiatetraazacyklooktadekino[18,17-b]indol-6-ilo]acetamid
|
|
| Inne nazwy i oznaczenia |
| alfa-Amanityna |
|
| Ogólne informacje |
| Wzór sumaryczny |
C39H54N10O14S |
| Masa molowa |
918,97 g/mol |
| Wygląd |
białe (do lekko żółtego) ciało stałe |
| SMILES |
|
CCC(C)C1C(=O)NCC(=O)NC2CS(=O)C3=C(CC(C(=O)NCC(=O)N1)NC(=O)C(NC(=O)C4CC(CN4C(=O)C(NC2=O)CC(=O)N)O)C(C)C(CO)O)C5=C(N3)C=C(C=C5)O
|
|
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
23109-05-9 |
| PubChem |
2100[2] |
|
|
| Niebezpieczeństwa |
| MSDS |
|
Globalnie Zharmonizowany System
Klasyfikacji i Oznakowania Chemikaliów |
| Zagrożenia według MSDS |
|
|
|
| Zwroty H |
H300, H310, H330, H373 |
| Zwroty EUH |
brak zwrotów EUH |
| Zwroty P |
P260, P264, P280, P284, P301+P310, P302+P350 |
| Europejska klasyfikacja substancji |
| Zagrożenia według MSDS |
 |
Silnie
toksyczny
(T+) |
|
|
| Zwroty R |
R26/27/28, R33 |
| Zwroty S |
S36/37/39, S45 |
|
| Numer RTECS |
BD6195000 |
| Dawka śmiertelna |
LD50 0,1 mg/kg (mysz, śródotrzewnowo) |
|
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
α-Amanityna – organiczny związek chemiczny, polipeptyd o stosunkowo prostej strukturze. Jest to jedna z toksyn występujących w muchomorze sromotnikowym (amanitotoksyny); dużą zawartość amanityny stwierdzono również w hełmówce obrzeżonej. Amanityna jest cyklicznym oktapeptydem zawierającym kilka nietypowych aminokwasów.
Należy do najsilniej działających toksyn występujących w grzybach (LD50 = 0,1 mg/kg ciała). Jej toksyczne działanie polega na silnym (Kd = 10 nM) wiązaniu się z polimerazą RNA II powodując blokadę elongacji RNA podczas syntezy, natomiast w wyższych stężeniach (1 μM) wiąże się również z polimerazą RNA III. Polimeraza RNA I nie jest wrażliwa na tę toksynę[3].
[edytuj] Objawy zatrucia
Pierwsze objawy zatrucia zwykle występują z opóźnieniem, po 10-11 godzinach od spożycia, są to na początku bóle brzucha, mdłości, wymioty i biegunka, później występuje znaczne obniżenie ciśnienia krwi, przyspieszenie akcji serca, odwodnienie i wstrząs. Po dwóch dniach może dojść do względnej stabilizacji stanu zdrowia, jednak wówczas pojawiają się objawy uszkodzenia wątroby (działanie hepatotoksyczne). Jeśli dawka spożytej trucizny była duża, śmierć następuje po 4-7 dniach i niemal zawsze spowodowana jest niewydolnością wątroby (śpiączka wątrobowa).
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
