Д

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Д д

Д, Дд (de) – litera alfabetu cyrylickiego oznaczająca spółgłoskę [d]. Powstała wprost z greckiej litery Δ i, zależnie od kroju czcionki, może się do niej mniej lub bardziej zbliżać.

W niektórych pozycjach oznacza spółgłoskę miękką:

W języku rosyjskim może oznaczać głoskę ubezdźwięcznioną [t].

O literę Д oparte są dwu- i trójznaki:

  • ДЗ [ʣ] (najszerzej stosowany w białoruskim i ukraińskim),
  • ДЖ [ʤ], a w pozycji przed І – [ʤʲ] (najszerzej stosowany w ukraińskim),
  • ДЗЬ [ʣʲ] lub [ʥ] (najszerzej stosowany w białoruskim, wymowa zależna od dialektu).

W alfabetach serbskim i macedońskim dwuznaki ДЗ i ДЖ zostały zastąpione literami Ѕ i Џ.

W wariancie kursywnym i pisanym mała litera Д może mieć formę łacińskiego małego g, zaś duża – łacińskiego dużego D.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]