Й

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Й й

Й, Йй (bułg. i kratko, ros. i kratkoje, ukr. jot) – jedenasta litera alfabetu rosyjskiego, języka mongolskiego i białoruskiego, dziesiąta bułgarskiego, czternasta ukraińskiego, pochodząca od litery И. Oddaje głoskę [j]. W języku rosyjskim pierwotnie litera ta nazywana była i z kratką (daszkiem) (и с краткой), od XIX wieku ustaliła się nazwa i krótkie (и краткое). Ciekawostką jest fakt, że we współczesnym alfabecie białoruskim nie istnieje wersja tej litery bez znaku diakrytycznego (И).

W języku ukraińskim, w zależności od pozycji w wyrazie i zdaniu, występuje wymiana liter й do і. Wynika ona z wymiany głosek [j] – [i], którą zgodnie z ukraińską zasadą ortograficzną należy oddać w pisowni. W języku ukraińskim ma też miejsce nietypowa wśród języków słowiańskich wymowa й na początku wyrazu przed samogłoską lub w środku wyrazu między samogłoskami jako [ʝ] lub [ç]; nie dotyczy ona jednak wszystkich Ukraińców.

W języku serbskim, języku azerskim i macedońskim odpowiednikiem tej litery jest znak ј.

Literę й oficjalnie transkrybuje się na alfabet łaciński jako:

  • y w języku bułgarskim i rosyjskim (oprócz zakończeń -ий, gdzie literę tę się pomija);
  • i w języku ukraińskim;
  • j w języku białoruskim.