ARA Santa Fe (S-21)
| ARA Santa Fe (S-21) | |
| Klasa | okręt podwodny |
| Typ | Balao |
| Historia | |
| Stocznia | Electric Boat |
| Położenie stępki | 6 stycznia 1944 |
| Wodowanie | 19 listopada 1944 |
| Nazwa | USS Catfish (SS-339) |
| Nazwa | ARA Santa Fe (S-21) |
| Wejście do służby | 1 lipca 1971 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność • na powierzchni • w zanurzeniu |
1550 ton 2460 ton |
| Długość | 95 metrów |
| Szerokość | 8,31 metra |
| Zanurzenie testowe | 122 metry |
| Prędkość • na powierzchni • w zanurzeniu |
20¼ węzłów 16 węzłów (po GUPPY) |
| Zasięg | powierzchnia: 11.800 Mm @ 10 węzłów zanurzenie: 100 Mm @ 3 węzły |
| Załoga | 80 |
| Uzbrojenie | |
| 24 torpedy | |
ARA Santa Fe (S-21) – (ex-USS "Catfish" (SS-339)) argentyński okręt podwodny, nabyta od Stanów Zjednoczonych amerykańska jednostka typu Balao zmodernizowana do standardu GUPPY IIA. Po zakończeniu II wojny światowej, 1 lipca 1971 roku sprzedana do Argentyny, gdzie skończyła swoją służbę w 1982 roku udziałem w wojnie falklandzkiej
[edytuj] Wojna Falklandzka
W pierwszym okresie operacji, "Santa Fe" wykonał zadanie wysadzenia oddziału sił specjalnych oraz zaopatrzenia, "San Luis" natomiast przeprowadził patrol na północ od Wysp Falklandzkich podczas którego zaatakował brytyjski okręt który wpłynął w sektor jego patrolu. "W pierwszym okresie konfliktu "Santa Fe" nie został jeszcze wykryty, toteż patrolował obszar między Wyspą Wniebowstąpienia, a Georgią Południową, w celu przecięcia brytyjskich linii komunikacyjnych. "Santa Fe" był jedynym argentyńskim okrętem podwodnym zaangażowanym w inwazję na Falklandy. Jego pierwsza misją było wysadzenie oddziału komandosów na przylądku Pembroke mającego zająć tamtejsza latarnie morską. W tym celu 26 marca opuścił bazę morską w Mar del Plata, jednak w międzyczasie Brytyjczycy poznali plan ataku i wzmocnili obronę latarni. Wobec zmiany sytuacji, dowództwo argentyńskie nie zdecydowało się na atak małym oddziałem komandosów, toteż po otrzymaniu odpowiednich rozkazów, "Santa Fe" 2 kwietnia 1982 roku wysadził oddział na plaży, na północ od latarni. Po przeprowadzeniu kilkudniowego patrolu w tym rejonie, okręt powrócił następnie do bazy. Podczas następnego patrolu połączonego z dostarczeniem 20 ludzi i zaopatrzenia do Georgii Południowej, 24 kwietnia, "Santa Fe" wykrył działanie brytyjskiego sonaru aktywnego, sam pozostał jednak nie wykryty[1]. Już jednak następnego dnia, w trakcie przepływania na powierzchni w kierunku głębszych wód umożliwiających zanurzenie, argentyński okręt został wykryty przez brytyjskie śmigłowce i ostrzelany pociskami rakietowymi. Z obawy jednak przed atakiem za pomocą bomb głębinowych oraz torped, dowódca okrętu nie zdecydował się na zanurzenie. "Santa Fe" został w efekcie kilkakrotnie trafiony pociskami odczuł tez skutki pobliskich wybuchów bomb głębinowych. Uszkodzenia jednostki były na tyle poważne, że jego dowódca zdecydował się wysadzić okręt na brzeg w Zatoce Króla Edwarda, gdzie załoga porzuciła okręt. Po zajęciu Georgii Południowej przez wojska brytyjskie, "Santa Fe" został zajęty przez Brytyjczyków[1].
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- Steven R. Harper, USN: Submarine Operations During Falklands War (ang.). Naval War College, Newport, 17 czerwca 1994. [dostęp 2011-05-02].