Ahmad Szah Masud

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ahmad Szah Masud
Data i miejsce urodzenia 1 września 1953
Jangalak, Afganistan
Data śmierci 9 września 2001
Minister Obrony

Masud Ahmad Szah (pers. احمد شاه مسعود ur. 1 września 1953 r. w Jangalak, prowincja Kapisa, zm. 9 września 2001 r.) – afgański dowódca wojskowy i polityk, zwany Lwem Pandższiru, z pochodzenia Tadżyk. Syn oficera królewskiej armii afgańskiej.

W pierwszej połowie lat 70. studiował na politechnice w Kabulu, gdzie związał się z młodymi rewolucjonistami muzułmańskimi. Po przewrocie komunistycznym w Afganistanie był jednym z komendantów partyzanckich, dowodzący siłami mudżahedinów w dolinie Pandższeru w czasie wojny afgańskiej. Wsławił się bohaterską postawą podczas obrony doliny przed wojskami rządowymi i radzieckimi, wykazując się nieprzeciętnymi zdolnościami dowódczymi i cechami charakteru, co przysporzyło mu przydomek Lwa Pandższiru. Należał do Stowarzyszenia Muzułmańskiego, pozostając pod duchowym i politycznym wpływem Burhanuddina Rabbaniego. W 1992 roku dowodził wojskami mudżahedinów, które zajęły Kabul.

Grobowiec Lwa Pandższiru.

Minister obrony oraz wiceprezydent kraju w rządzie Rabbaniego. Zwolennik liberalnego kursu politycznego i demokratycznego państwa opartego na fundamencie islamskim.

Od 1994 roku walczył na terenie Afganistanu przeciw talibom, a po utracie Kabulu i opanowania większości kraju przez nich, został w 1996 roku dowódcą wojskowym Sojuszu Północnego, broniącego ostatniego wolnego terytorium w północno-wschodniej części kraju. Sprawcami jego zabójstwa w 2001 roku było dwóch Arabów podających się za dziennikarzy. Ładunek wybuchowy ukryli w kamerze. O zlecenie zamachu oskarżana jest Al-Kaida, która 2 dni później przeprowadziła ataki na World Trade Center i Pentagon. Niektóre tropy wskazują też na rosyjskie lub pakistańskie służby specjalne. Masud został pochowany w dolinie Pandższeru na wzgórzu obok rodzinnej wsi[1].

Przypisy

  1. Afgańcy. Ostatnia wojna imperium, Społeczny Instytut Wydawniczy Znak, 2012, s. 346.

[edytuj] Bibliografia

[edytuj] Zobacz też

Operacja Panczszir-82

Commons in image icon.svg