Alkibiades
 |
Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: poprawić styl – powinien mieć encyklopedyczną formę, zweryfikować treść i dodać źródła, sformatować tekst (pomoc: podział na sekcje, tabele). Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
Alkibiades, Alcybiades (gr. Ἀλκιβιάδης, 450–404 p.n.e.) – ateński wódz i polityk. Był kluczową postacią ostatnich 15 lat II wojny peloponeskiej.
Pochodził z rodu Alkmeonidów. Po śmierci ojca w 447 roku wychowywany jest w domu swojego wuja Peryklesa. Jako młodzieniec należał do uczniów Sokratesa. Był znany z rozwiązłego trybu życia. Oskarżano go o dążenie do władzy absolutnej.
Zwolennik wojny ze Spartą. Doprowadził do katastrofalnej dla Aten wyprawy sycylijskiej i zerwania pokoju Nikiasza.
W roku 416 wziął udział w igrzyskach olimpijskich. Jako wzięty hodowca koni, a przy okazji człowiek bogaty, wystawił jednocześnie aż dziesięć zaprzęgów pod swym imieniem i zdobył pierwszą, drugą i czwartą nagrodę, czego dotychczas nikt przed nim nie dokonał.
W roku 415 oskarżony o świętokradztwo. Oskarżenie dotyczyło parodii misteriów eleuzyjskich. Sprawa była w Atenach bardzo głośna a oskarżenia padły na kilkaset osób, gdyż sprawę połączono z okaleczeniem herm przez jedno ze stronnictw politycznych. Karą za znieważenie bogów była śmierć. Alkibiades, by ratować się przed karą, przeszedł na stronę swych dotychczasowych przeciwników Spartan, skutecznie doradzając im w walce przeciwko rodzinnemu miastu. Między innymi poradził rządowi Sparty, by udzielił pomocy Sycylijczykom.
W obliczu niebezpieczeństwa uzyskał przebaczenie Ateńczyków i dowodził ich wojskami w latach 411–407 p.n.e.
Ponownie popadł w niełaskę w roku 406, po klęsce Aten w bitwie morskiej pod Notion w pobliżu Efezu, którą lud ateński przypisał Alkibiadesowi. Kolejny raz uciekł, tym razem do swych posiadłości na europejskim brzegu Hellespontu. Po klęsce Aten w 404 roku zbiegł do Persji przed zwycięską Spartą. Tam też został zamordowany przez płatnych zabójców nasłanych przez Farnabazosa, działającego za namową Spartan.
Alkibiades był wybitnym politykiem i wodzem, ale jego nierozważność, wygórowane ambicje i skłonność do wystawnego trybu życia przysporzyły mu wielu wrogów. Dla Greków był postacią kontrowersyjną.
Biografia Alkibiadesa znajduje się w Żywotach równoległych Plutarcha. Opisują go również w swych relacjach współcześni mu Ksenofont i Tukidydes. Jest też jednym z bohaterów dialogu Platona Uczta.
[edytuj] Bibliografia
- Grzegorz Lach: Alkibiades. Wódz i polityk. Zabrze: Inforteditions, 2011. ISBN 978-83-8994-36-75.
