Anafalis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Anafalis
Morfologia (anafalis perłowy)
Morfologia (anafalis perłowy)
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd astrowce
Rodzina astrowate
Podrodzina Asteroideae
Rodzaj anafalis
Nazwa systematyczna
Anaphalis DC.
Prodr. 6: 271. Jan (prim.) 1838
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Anafalis perłowy

Anafalis (Anaphalis DC.) – rodzaj roślin należący do rodziny astrowatych. Według niektórych ujęć taksonomicznych należy do niego ok. 100 gatunków występujących niemal na całej półkuli północnej, zarówno na obszarach o umiarkowanym klimacie, jak i w tropikach na dużych wysokościach[2]. Gatunkiem typowym jest Anaphalis nubigena DC.[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Byliny o wąskich, lancetowatych i całobrzegich liściach, często pokrytych włoskami[2]. Kwiaty białe, zebrane w koszyczki o łuskach okrywy przeważnie błoniastych.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Pozycja systematyczna według APweb (aktualizowany system system APG III z 2009)

Angiosperm Phylogeny Website adoptuje podział na podrodziny astrowatych (Asteraceae) opracowany przez Panero i Funka w 2002[4], z późniejszymi uzupełnieniami[5]. Zgodnie z tym ujęciem rodzaj Anaphalis należy do plemienia Gnaphalieae (Cass.) Lecoq & Juillet, podrodziny Asteroideae (Juss.) Chev. W systemie APG III astrowate są jedną z kilkunastu rodzin rzędu astrowców (Asterales), wchodzącego w skład kladu astrowych w obrębie dwuliściennych właściwych[1].

Pozycja w systemie Reveala (1993-1999)

Gromada okrytonasienne (Magnoliophyta Cronquist), podgromada Magnoliophytina Frohne & U. Jensen ex Reveal, klasa Rosopsida Batsch, podklasa astrowe (Asteridae Takht.), nadrząd astropodobne (Asteranae Takht.), rząd astrowce (Asterales Lindl), rodzina astrowate (Asteraceae Dumort.), rodzaj anafalis (Anaphalis DC.)[6].

Gatunki flory Polski[7]

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Niektóre gatunki są uprawiane jako rośliny ozdobne, zwykle na rabatach, lub na kwiat cięty. Rozmnaża się je z nasion lub przez podział. W Polsce najczęściej uprawiany jest anafalis perłowy. Jego liście są jadalne po ugotowaniu[8].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
  2. 2,0 2,1 Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.
  3. Index Nominum Genericorum. [dostęp 2009-05-27].
  4. Panero J.L., Funk V.A.. Toward a phylogenetic subfamilial classification for the Compositae (Asteraceae). „Proceedings of the Biological Society of Washington”. 115 (4), s. 909–922, 2002. Biological Society of Washington. 
  5. B. Baldwin, J. M. Bonifacino, T. Eriksson, V. A. Funk, C.A. Mannheimer, B. Nordenstam, N. Roque, I. Ventosa: Compositeae classification (ang.). Smithsonian National Museum of Natural History. [dostęp 2010-05-24].
  6. Crescent Bloom: Systematyka rodzaju Anaphallis (ang.). The Compleat Botanica. [dostęp 2009-01-20].
  7. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Flowering plants and pteridophytes of Poland : a checklist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. Władysława Szafera w Krakowie, 2002. ISBN 83-85444-83-1.
  8. Łukasz Łuczaj: Dzikie rośliny jadalne Polski. Wyd. drugie poszerzone. Krosno: Chemigrafia, 2004, s. 27. ISBN 83-904633-5-0.