Andrea Longo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Andrea Longo
Klub GS Fiamme Oro Padwa
Wzrost 191 cm
Masa ciała 83 kg
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy

Andrea Longo (ur. 26 czerwca 1975 w Piove di Sacco) – włoski lekkoatleta, specjalizujący się w biegu na 800 metrów.

Na ważnej imprezie międzynarodowej zadebiutował w 1994 roku docierając do półfinału mistrzostw świata juniorów[1], a dwa lata lata później uplasował się na piątej pozycji halowych mistrzostw Starego Kontynentu. W 1997 najpierw dotarł do półfinału halowych mistrzostw świata, a następnie zdobył srebro igrzysk śródziemnomorskich[2] i został pierwszym w historii młodzieżowym mistrzem Europy w biegu na 800 metrów[3]. Bez sukcesów startował w 1998 podczas halowych mistrzostw Starego Kontynentu, natomiast w sezonie letnim był siódmy na mistrzostwach Europy w Budapeszcie. Zimą 1999 dotarł do półfinału halowego czempionatu globu, a w sierpniu był szósty podczas mistrzostw świata. W swoim debiucie na igrzyskach olimpijskich, we wrześniu 2000, dotarł do półfinału. W 2001 został przyłapany na stosowaniu niedozwolonego dopingu i otrzymał karę dwuletniej dyskwalifikacji od 17 sierpnia 2001 do 16 sierpnia 2003[4]. Tuż po zakończeniu okresu karencji zajął piąte na światowym czempionacie w Paryżu. Na półfinale zakończył udział w igrzyskach olimpijskich w Atenach, a w 2006 był siódmy na mistrzostwach Europy. Sześciokrotny złoty medalista mistrzostw Włoch[5][6] i reprezentant kraju w pucharze Europy oraz meczach międzypaństwowych.

Rekordy życiowe: stadion – 1:43,74 (3 września 2000, Rieti); hala – 1:47,56 (11 lutego 1997, Genua). Rezultat z Rieti (1:43,74) jest rekordem Włoch (w 1973 Marcello Fiasconaro uzyskał wynik 1:43,7 z pomiaru ręcznego)[7][8]. Longo jest także rekordzistą Europy w biegu na 600 metrów (1:14,41 w 2000)[9][10].

Mąż francuskiej sprinterki, Fabé Dia (olimpijki z 2000)[11].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Rok Impreza Miejsce Lokata Wynik
1994 Mistrzostwa świata juniorów Portugalia Lizbona półfinał 1:52,00
1996 Halowe mistrzostwa Europy Szwecja Sztokholm 5. miejsce 1:49,19
1997 Halowe mistrzostwa świata Francja Paryż półfinał 1:50,45
1997 Igrzyska śródziemnomorskie Włochy Bari Silver MedGames.svg 2. miejsce 1:47,54
1997 Młodzieżowe mistrzostwa Europy Finlandia Turku Gold medal europe.svg 1. miejsce 1:46,59
1998 Superliga pucharu Europy Rosja Petersburg 1. miejsce 1:45,40
1998 Mistrzostwa Europy Węgry Budapeszt 7. miejsce 1:46,66
1999 Halowe mistrzostwa świata Japonia Maebashi półfinał 1:48,61
1999 Mistrzostwa świata Hiszpania Sewilla 6. miejsce 1:45,33
2000 Igrzyska olimpijskie Australia Sydney półfinał 1:44,49
2001 Superliga pucharu Europy Niemcy Brema 2. miejsce 1:48,54[12]
2003 Mistrzostwa świata Francja Paryż 5. miejsce 1:45,43
2003 Światowy finał lekkoatletyczny IAAF Monako Monako 7. miejsce 1:47,12
2004 Igrzyska olimpijskie Grecja Ateny półfinał 1:45,97
2006 Superliga pucharu Europy Hiszpania Malaga 8. miejsce 1:48,29
2006 Mistrzostwa Europy Szwecja Göteborg 8. miejsce 1:48,29

Przypisy

  1. Lionel Peters, Tomas Magnusson: World Junior Championships 1994 (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 1 lutego 2011].
  2. Mediterranean Games (ang.). gbrathletics. [dostęp 1 lutego 2011].
  3. European Under 23 Championships (ang.). gbrathletics. [dostęp 1 lutego 2011].
  4. Longo to fight drugs ban (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 1 lutego 2011].
  5. Italian Championships (ang.). gbrathletics. [dostęp 1 lutego 2011].
  6. Italian Indoor Championships (ang.). gbrathletics. [dostęp 1 lutego 2011].
  7. Mirko Jalava: National Records Italy (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 1 lutego].
  8. Janusz Waśko, Andrzej Socha: Athletics National Records Evolution 1912 – 2006. Zamość - Sandomierz: 2007, s. 32.
  9. Janusz Rozum: Kszczot drugi w Europie (pol.). Oficjalny portal Polskiego Związku Lekkiej Atletyki. [dostęp 1 lutego 2011].
  10. All-time men's best 600m (ang.). alltime-athletics.com. [dostęp 1 lutego 2011].
  11. Fabé Dia Bio, Stats, and Results | Olympics at Sports-Reference.com
  12. European Cup A Final and Superleague (Men) (ang.). gbrathletics. [dostęp 1 lutego 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]