Andriej Pietrow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Andriej Pawłowicz Pietrow (Андрей Павлович Петров)
Andrei Petrov.jpg
Andriej Pawłowicz Pietrow
Imię i nazwisko Андрей Павлович Петров
Data i miejsce urodzenia 2 września 1930
Leningrad ZSRR
Data i miejsce śmierci 15 lutego 2006
Sankt Peterburg Rosja
Gatunek muzyka symfoniczna, opera, muzyka filmowa, muzyka teatralna, muzyka pop
Zawód kompozytor
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Andriej Pawłowicz Pietrow, ros. Aндрей Павлович Петров (ur. 2 września 1930 w Leningradzie, zm. 15 lutego 2006 w Sankt Petersburgu) — radziecki i rosyjski kompozytor, autor oper, baletów, utworów symfonicznych, koncertów instrumentalnych, muzyki pop, piosenek i muzyki do wielu spektakli teatralnych i filmów.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 2 września 1930 w Leningradzie jako syn Pawła Patonowicza, chirurga, i Wauliny Olgi Pietrownej – artystki malarki. W czasie II wojny światowej rodzina Pietrowych została ewakuowana na Syberię. Tam przyszły kompozytor zainteresował się literaturą, pisywał opowiadania, tworzył do nich ilustracje, rozpoczął też pisanie powieści. W 1944 powrócił do Leningradu. Według słów samego Andrzeja Pietrowa, postanowił on zostać kompozytorem pod wpływem wrażenia, jakie wywarł na nim film o Johannie Straussie Wielki Walc. Pietrow ukończył Konserwatorium Petersburskie. Był uczniem Oresta Jewłachowa. Żona – Natalia Jefimowa dziennikarka. Córka – Olga, kompozytor, jest współautorką niektórych utworów Andrieja.

Od roku 1964 Andriej Pietrowicz stał na czele Związku Kompozytorów Leningradu-Sankt Peterburga. Zmarł 15 lutego 2006. Spoczywa na Cmentarzu Wołkowskim, na Literackich Mostkach.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Twórczość Andrieja Pietrowa obejmuje szerokie spektrum gatunków. Kompozytor tworzył zarówno muzykę filmową, muzykę do spektakli teatralnych, muzykę do pieśni i romansów, jak też opery, balety, symfonie i koncerty instrumentalne. Jest autorem wielu piosenek z gatunku pop.

Początek jego kariery kompozytorskiej, zresztą bardzo udany, to poemat symfoniczny Radda i Łojko (Радда и Лойко), wykonany w Sali Wielkiej Filharmonii Leningradzkiej. Nieco później na deskach Teatru Opery i Baletu im.Kirowa wystawiono balet Brzeg nadziei (Берег надежды). W tymże teatrze miały miejsce premiery wszystkich większych muzyczno-scenicznych dzieł kompozytora.

Następnie jego zainteresowania skupiły się na muzyce filmowej i pieśni. W ciągu stosunkowo niedługiego czasu Andriej Pietrow stał się uznanym mistrzem tych gatunków, a stworzona przezeń oprawa do filmów: Człowiek-amfibia (Человек-амфибия), Chodzę po Moskwie (Я шагаю по Москве), Złodziej samochodów (Берегись автомобиля), Błękitne miasta (Голубые города), Piosenka o przyjacielu (Песня о друге) przyniosły mu wielką popularność[1].

W 1967 wystawiono jego operetkę Chcemy tańczyć (Мы хотим танцевать). Później powstały, niektóre tworzone wraz z córką Olgą musicale: Kapitańska córka oraz Niebieski ptak (dla Konserwatorium w Bostonie). Wielkie uznanie przyniosły Pietrowowi utwory pisane dla teatru muzycznego, przede wszystkim balet Stworzenie świata (Сотворение мира), skomponowany na kanwie rysunków J. Effela. Balet ten był wystawiany na dziesiątkach scen rosyjskich i zagranicznych, a jego fragmenty zebrane przez kompozytora w suity, weszły do stałego filharmonicznego repertuaru.

Anriej Pietrow stosunkowo późno zainteresował się w swojej twórczości muzyką operową. W roku 1975 napisał operę Piotr I (Пётр Первый). Następnie powstały balet Puszkin i opera baśniowa Majakowski się zaczyna. Te trzy dzieła tworzą cykl muzyczno-sceniczny, poświęcony wielkim Rosjanom.

Dzieła symfoniczne: Koncert skrzypcowy, symfonia fantastyczna Mistrz i Magorzata (symfonia Pietrowa) (Мастер и Маргарита), koncert fortepianowy; pieśni, muzyka do filmów Romans biurowy (Служебный роман), Jesienny maraton (Осенний марафон) i in. przyczyniły się do dalszego wzrostu popularności kompozytora[2].

Pomimo wielkiej różnorodności gatunków jakim poświęcał się Pietrow, jego muzyka jest łatwo rozpoznawalna. Dzięki lekkiej linii melodycznej i jednoczenie dużej sile wyrazu stanowi pewną organiczną całość. Kompozytor realizując swoje śmiałe muzyczne wizje, zachowywał jednocześnie równowagę między muzyką nowoczesną i tradycyjną, w ten sposób że jego dzieła są przystępne dla szerokiego kręgu melomanów[3].

Przypisy