Andrzej Rzymkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Andrzej Maria Rzymkowski (ur. 21 czerwca 1911 w Krakowie, zm. 30 czerwca 1986 w Koszalinie) – architekt polski, profesor Politechniki Wrocławskiej i Krakowskiej oraz Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Jana (architekta) i Ludwiki z Zoernerów. Ukończył gimnazjum w Krakowie, w 1939 uzyskał dyplom inżyniera architekta na Politechnice Lwowskiej; podjął pracę jako architekt miejski w Katowicach, ale wkrótce (po wybuchu wojny) powrócił do Krakowa i pracował w budownictwie. Od 1945 był wykładowcą krakowskich uczelni - Akademii Górniczo-Hutniczej (w Katedrze Projektowania Architektury w Regionie na Wydziale Politechnicznym) i Uniwersytetu Jagiellońskiego (prowadził zajęcia z budownictwa wiejskiego na Wydziale Rolnym i Wydziale Leśnym). W 1950 na Politechnice Warszawskiej obronił pracę doktorską Planowanie osiedli wiejskich w terenach górskich. W latach 1952-1953 był profesorem Politechniki Wrocławskiej i kierownikiem Katedry Budownictwa Wiejskiego, 1953-1968 profesorem Politechniki Krakowskiej i kierownikiem Katedry Projektowania Budowli Wiejskich; początkowo profesor kontraktowy, od 1954 nadzwyczajny, od 1965 zwyczajny. Na Politechnice Krakowskiej pełnił funkcję prodziekana Wydziału Architektury (1953-1955). Od 1968 był profesorem Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie (późniejszej Politechniki Koszalińskiej), kierował Katedrą Budownictwa Wiejskiego na Wydziale Inżynierii Lądowej i Sanitarnej. Prowadził wykłady ponadto na Politechnice Szczecińskiej i Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie. Przeszedł na emeryturę w 1981.

W pracy naukowej zajmował się głównie budownictwem użytkowym, budownictwem zagrodowym, projektowaniem osiedli wiejskich. Publikował również artykuły poświęcone ergonomii, ochronie przyrody i środowiska, na łamach m.in. "Arkad", "Architektury", "Informatora Budownictwa Rolniczego", "Muratora", "Mojego Domu". Był autorem artykułów dotyczących żeglarstwa (w "Przekroju", "Żaglach", "Morzu"), wygłaszał prelekcje w radiu i telewizji. Część prac ukazała się w obcych językach. Z publikacji można wymienić m.in.:

  • Budynki dla zwierząt gospodarskich (1954, kolejne wydania 1958, 1963)
  • Planowanie i budownictwo osiedli wiejskich (1954, kolejne wydanie 1956)
  • Planowanie przestrzenne w górach (1966, kolejne wydanie 1967)
  • Ruralistyka. Planowanie obszarów rolniczych i budownictwo wiejskie (1972)
  • Modernizacja budynków dla trzody chlewnej (1973)
  • Takie sobie ziemskie sprawy. Człowiek i jego środowisko (1973)
  • Planowanie i budownictwo osiedli wiejskich (1954, redaktor)
  • Budynki dla zwierząt inwentarskich (1957, redaktor)
  • Metody planistyczne dla określenia zasięgu kultur rolnych w terenach górskich (1964, redaktor)
  • Nasze i wspólne (1975)
  • Szkice z natury (1976)
  • Konfrontacje koszalińskie (1979)
  • Moje powroty (1981)

Andrzej Rzymkowski był członkiem m.in. Stowarzyszenia Architektów RP, Krakowskiego Towarzystwa Plastyków, Koszalińskiego Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego. Działał w środowisku esperantystów, zorganizował klub esperanto w Koszalinie, należał do Polskiego Związku Esperantystów; uczestniczył w międzynarodowych zjazdach esperantystów, wygłaszając referaty dotyczące ochrony przyrody. Malarz-amator, kilkakrotnie wystawiał swoje akwarele pejzażowe. Został odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz tytułami Zasłużonego Nauczyciela PRL i Zasłużonego Racjonalizatora Produkcji. Był trzykrotnie żonaty (z Lidią z Harasiewiczów, Marią Zellner-Kątską i Krystyną z Kopańskich); z małżeństwa z Marią Zellner-Kątską miał córkę Annę (zamężną Millerową). Płaskorzeźba prof. Rzymkowskiego znajduje się w audytorium Politechniki Koszalińskiej (w budynku przy ul. Racławickiej), jego imię nosi jedna z ulic Koszalina.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Marian Brzozowski, Andrzej Rzymkowski, w: Polski Słownik Biograficzny, tom XXXIV, 1992