Politechnika Wrocławska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Politechnika Wrocławska
Wrocław University of Technology
Budynek główny Politechniki
Budynek główny Politechniki
Data założenia 1910/1945
Typ uczelni państwowa
Państwo  Polska
Adres wybrzeże
Stanisława Wyspiańskiego 27
50-370 Wrocław
Liczba pracowników
• naukowych		 4078
2006[1]
Liczba studentów 32 929[1] (łącznie z filiami)
Rektor prof. dr hab. inż. Tadeusz Więckowski
Członkostwo Socrates/Erasmus
Leonardo da Vinci
Tempus
Położenie na mapie Wrocławia
WroclawBlankMap.svg
"Wrocław"
Wrocław
51°06′26.7″N 17°03′43.7″E / 51.107417, 17.062139Na mapach: 51°06′26.7″N 17°03′43.7″E / 51.107417, 17.062139
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Politechnika Wrocławska – państwowa szkoła wyższa we Wrocławiu, uważana za jedną z najlepszych[2][3] uczelni technicznych w Polsce. Według ogólnoświatowego rankingu szkół wyższych Webometrics Ranking of World Universities opracowanego przez hiszpański instytut Consejo Superior de Investigaciones Científicas uczelnia zajmuje 1. miejsce w Polsce wśród uczelni technicznych, a w świecie 427. pośród wszystkich typów uczelni.[4]

Spis treści

[edytuj] Historia

Początki Politechniki można szukać w roku 1910, kiedy powstała Królewska Wyższa Szkoła Techniczna we Wrocławiu (Königliche Technische Hochschule Breslau), później, w roku 1918 zmieniono nazwę na Wyższa Szkoła Techniczna (Technische Hochschule). W uroczystościach otwarcia uczestniczył cesarz Wilhelm II.
Studia rozpoczęło wtedy 57 studentów i z biegiem lat liczba ta rosła. W 1913 wynosiła już 238 osób, a szczyt liczby studiujących – 926 osób – osiągnięto w 1927 roku.

Lata 30. XX wieku przyniosły kryzys, który dotknął także uczelnie. Wprowadzono kuratora, także wspólny budżet i administrację z uniwersytetem. Spadała liczba studiujących, w 1937 roku były to 482 osoby. W 1939 roku wybuchła II wojna światowa. Do roku 1943 uczelnia funkcjonowała bez większych zakłóceń. W czwartym roku wojny front wschodni zaczął się jednak przybliżać do granic Rzeszy. W połowie stycznia 1945 roku po ogłoszeniu miasta twierdzą (Festung Breslau) podjęto decyzje o ewakuacji Technische Hochschule w głąb Rzeszy. Tym samym szkoła zakończyła swoje funkcjonowanie.

W budynkach Technische Hochschule, z wykorzystaniem jej sprzętu i bibliotek, utworzono w 1945 polską Politechnikę Wrocławską. Znaczną rolę w zagospodarowaniu budynków i organizacji szkoły odegrali pracownicy naukowi uczelni lwowskich. Uczeni i absolwenci Politechniki Lwowskiej praktycznie zbudowali ją od postaw. Szczególną role w tym procesie odegrali rektor Politechniki Lwowskiej – profesor Edward Sucharda, a także profesor Kazimierz Idaszewski. Duży wkład wniósł również inż. Dionizy Smoleński, przed wojną asystent w Politechnice Warszawskiej.

Pierwszy polski wykład w Politechnice Wrocławskiej, wygłoszony przez profesora Kazimierza Idaszewskiego, odbył się 15 listopada 1945 roku. Dzień ten obchodzony jest jako święto Uczelni, a także święto nauki wrocławskiej. Przez pewien okres Politechnika była administracyjnie połączona z Uniwersytetem Wrocławskim[5].

W 1945 roku istniało 5 wydziałów: Chemii Technicznej, Mechaniczno-Elektrotechniczny, Budownictwa, Hutniczo-Górniczy oraz Matematyczno-Przyrodniczy (wspólny z Uniwersytetem). Studia podjęło wówczas 595 osób.[5]

14/15 grudnia 1981, w czasie stanu wojennego oddziały ZOMO siłą stłumiły strajk na uczelni. Podczas akcji milicji pracownik politechniki, Tadeusz Kosecki, dostał ataku serca, w wyniku którego zmarł.[6]

W ciągu całego 2010 roku w ramach obchodów stulecia uczelni odbyły się różnego rodzaju imprezy kulturalne i naukowe. Zwieńczeniem uroczystości był I Światowy Zjazd Absolwentów, który odbył się listopadzie tegoż roku.

[edytuj] Władze (2008-2012)

[edytuj] Wydziały i Studium Kształcenia Podstawowego

Obecnie uczelnia daje możliwość podjęcia nauki na kierunkach ścisłych I i II stopnia prowadzonych w ramach dwunastu wydziałów:

[edytuj] (W1) Wydział Architektury

[edytuj] (W2) Wydział Budownictwa Lądowego i Wodnego

[edytuj] (W3) Wydział Chemiczny

[edytuj] (W4) Wydział Elektroniki

[edytuj] (W5) Wydział Elektryczny

[edytuj] (W6) Wydział Geoinżynierii, Górnictwa i Geologii

[edytuj] (W7) Wydział Inżynierii Środowiska

[edytuj] (W8) Wydział Informatyki i Zarządzania

[edytuj] (W9) Wydział Mechaniczno-Energetyczny

[edytuj] (W10) Wydział Mechaniczny

[edytuj] (W11) Wydział Podstawowych Problemów Techniki

[edytuj] (W12) Wydział Elektroniki Mikrosystemów i Fotoniki

[edytuj] (SKP) Studium Kształcenia Podstawowego

Kształcenie podstawowe podczas pierwszego roku studiów – kontynuacja na wybranym wydziale i kierunku studiów.

[edytuj] Ośrodki zamiejscowe

  • Zamiejscowy Ośrodek Dydaktyczny w Bielawie
  • Zespół Zamiejscowych Ośrodków Dydaktycznych w Jeleniej-Górze
  • Zespół Zamiejscowych Ośrodków Dydaktycznych w Legnicy
  • Zespół Zamiejscowych Ośrodków Dydaktycznych w Wałbrzychu

[edytuj] Kadra naukowa[1]

  • z tytułem naukowym profesora: 177
  • ze stopniem naukowym doktora habilitowanego: 238
  • ze stopniem naukowym doktora: 1269
  • liczba doktorantów: 986

[edytuj] Poczet rektorów

  1. Stanisław Kulczyński (1945-1951)
  2. Dionizy Smoleński (1951-1960)
  3. Zygmunt Szparkowski (1960-1969)
  4. Tadeusz Porębski (1969-1980)
  5. Bogusław Kędzia (1 XII 1980-31 VIII 1981)
  6. Tadeusz Zipser (1 IX-29 XII 1981)
  7. Jerzy Schroeder (6 I-31 VII 1982)
  8. Wacław Kasprzak (1982-1984)
  9. Jan Kmita (1984-1990)
  10. Andrzej Wiszniewski (1990-1996)
  11. Andrzej Mulak (1996-2002)
  12. Tadeusz Luty (2002-2008)
  13. Tadeusz Więckowski (2008-)

Wcześniej (Königliche Technische Hochschule Breslau oraz Technische Hochschule):

  1. Rudolf Schenck (1910-1914)
  2. Gerhard Hessenberg (1914-1916)
  3. Carl Heinel (1916-1918)
  4. Friedrich Wilhelm Semmler (1918-1920)
  5. Ludwig Mann (1920-1924)
  6. Werner Schmeidler (1924-1926)
  7. Wilhelm Tafel (1926-1928)
  8. Karl Gottwein (1928-1930)
  9. Erich Waetzmann (1930-1932)
  10. Bernhard Neumann (1932-1933)
  11. Wilhelm Rein (1933-1937)
  12. Erwin Ferber (1937-1944)
  13. Heinrich Blecken (1944-1945)

[edytuj] Domy studenckie

  • T-2 Telemik ul. Grunwaldzka 59,
  • T-3 Straszny Dwór pl. Grunwaldzki 61,
  • T-4 Czworak ul. Ł. Górnickiego 22,
  • T-6 Alcatraz ul. M. Reja 54/56,
  • T-9 Atol ul. Powstańców Śląskich 137,
  • T-14 Azyl wybrzeże L. Pasteura 8,
  • T-15 Hades ul. E. Wittiga 6,
  • T-16 Tower ul. E. Wittiga 4,
  • T-17 Ikar ul. Z. Wróblewskiego 27,
  • T-18 Hotel Asystenta ul. Z. Wróblewskiego 25,
  • T-19 Piast ul. E. Wittiga 8,
  • T-22 (wydzielony z T-18) ul. Z. Wróblewskiego 25.

[edytuj] Absolwenci

Absolwentami Politechniki Wrocławskiej są między innymi:

[edytuj] Życie kulturalne

W 1969 przy Politechnice powstał Kabaret Elita, którego członkami byli Jan Kaczmarek, Tadeusz Drozda i Jerzy Skoczylas, studenci Politechniki.

Długą tradycję (od 1964 roku) ma Dyskusyjny Klub Filmowy "Politechnika". Chór Kameralny Politechniki Wrocławskiej "Consonanza" działa od 1993 roku. Akademicki Chór Politechniki wyrósł z założonego w 1970 roku przy Wydziale Górniczym niewielkiego zespołu śpiewaczego. W Legnicy, przy Zamiejscowym Ośrodku Dydaktycznym, również działa Chór Axion.

Studenci Politechniki aktywnie chronią zabytki techniki działając w MSKN OZT HP "Nadbór".

[edytuj] Instytucje akademickie

[edytuj] Uniwersytet Nysa

W roku 2001, przy współpracy Politechniki Wrocławskiej, Technicznego Uniwersytetu w Libercu w Republice Czeskiej oraz Uniwersytetu Stosowanych Nauk Zittau/Goerlitz na terenie Niemiec, założony został Uniwersytet Nysa. Korzystając ze środków instytutów partnerskich, międzyuczelniana sieć oferuje własne kursy i przedmioty. Dzięki temu studenci mają możliwość studiowania w trzech krajach i okazję do zdobycia umiejętności, doświadczenia i wiedzy z zakresu różnych kultur oraz dyscyplin.

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Linki zewnętrzne

Przypisy

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 Politechnika Wrocławska - Fakty i liczby (pol.). 2011-05-25. [dostęp 2011-07-04].
  2. ↑ Ranking Szkół Wyższych Wprost
  3. ↑ 44-45 Ranking Szkół Wyższych Perspektywy
  4. ↑ Ogólnoświatowy ranking uczelni CSIC
  5. ↑ 5,0 5,1 Portal PWr
  6. ↑ Lista osób zamordowanych podczas stanu wojennego (pol.). Niezależne Zrzeszenie Studentów. [dostęp 2011-07-11].
p • d • e
Politechnika Wrocławska
p • d • e
Politechniki w Polsce
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Politechnika_Wroc%C5%82awska&oldid=30004430”
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach