Antoni Kenar
| Antoni Kenar | |
| Data i miejsce urodzenia | 23 października 1906 Iwonicz, Austro-Węgry  |
| Data i miejsce śmierci | 19 lutego 1959 Zakopane, Polska  |
| Zawód | rzeźbiarz |
| Odznaczenia | |
 |
|
Antoni Kenar (ur. 23 października 1906 w Iwoniczu, zm. 19 lutego 1959 w Zakopanem) – polski rzeźbiarz, wybitny pedagog, dyrektor Państwowego Liceum Technik Plastycznych w Zakopanem.
[edytuj] Życiorys
W 1925 został absolwentem Szkoły Przemysłu Drzewnego w Zakopanem, jako rzeźbiarz ornamentalny. Jego nauczycielem i mistrzem był Karol Stryjeński. Ukończył wydział rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W 1932 otrzymał wyróżnienie w kategorii rzeźby w olimpijskim konkursie sztuki Igrzysk Olimpijskich w Los Angeles[1]. W 1938 r. wrócił do Zakopanego. Okupację spędził w Warszawie, po powstaniu warszawskim wywieziony przez Niemców do obozu pracy przymusowej w Oberhausen i Essen. W 1947 r. wrócił do Zakopanego i podjął pracę w Szkole Przemysłu Drzewnego. Od 1954 r. został dyrektorem szkoły, która po reorganizacji w 1948 r. nosiła nazwę Państwowe Liceum Technik Plastycznych. Kilka miesięcy po śmierci Kenara Liceum oficjalnie nazwano jego imieniem.
Zasługą Kenara było dokonanie głębokiej reformy systemu nauczania łączącego swobodę twórczą, szacunek dla tradycji sztuki ludowej, biegłą znajomość warsztatu jak również orientację w tendencjach sztuki współczesnej. "Szkołę Kenara" ukończyło wielu wybitnych twórców, m.in. rzeźbiarze: Władysław Hasior, Stanisław Kulon, Antoni Rząsa, Bronisław "Buni" Tusk.
W twórczości własnej łączył elementy podhalańskie z wpływami kubizmu i art deco. Prace zachowane m.in.: Aniołek (1937), Narciarka (1948), Dyskobolka (1956), Niedźwiedź (1955), Madonna (1941), projekt Pomnika Ofiar Oświęcimia (1952), ponadto rzeźby na statkach MS Batory i MS Piłsudski. Wybitnym dziełem artysty jest krzyż na grobie Karola Stryjeńskiego na Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku (1933).
W 1952 roku Prezydent RP Bolesław Bierut nadał mu Złoty Krzyż Zasługi[2] .
Przypisy
- ↑ Bogdan Tuszyński, Henryk Kurzyński Od Chamonix i Paryża do Vancouver. Leksykon olimpijczyków polskich 1924-2010 wyd. Fundacja Dobrej Książki, b.d i m. w., str. 1087, ISBN 978-83-86320-01-1
- ↑ M.P. z 1952 r. Nr 70, poz. 1078, pkt 63.
[edytuj] Bibliografia
- Janusz Zdebski, Stary Cmentarz w Zakopanem, Przewodnik biograficzny, Warszawa-Kraków 1986.
- Halina Micińska-Kenarowa, Długi wdzięczności, Warszawa, Biblioteka "Więzi" .
- Urszula Kenar: Antoni Kenar 1906-1959, Biblioteka Narodowa, Warszawa 2006, ISBN 9788370096168
