Arion ater
| Arion ater[1] | |
| (Linnaeus, 1758) | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | mięczaki |
| Gromada | ślimaki |
| Podgromada | płucodyszne |
| Rząd | trzonkooczne |
| Rodzina | ślinikowate |
| Rodzaj | Arion |
| Gatunek | Arion ater |
| Synonimy | |
|
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Arion ater – gatunek ślimaka z rodziny ślinikowatych (Arionidae), występujący w Anglii i na Wybrzeżu Północno-Zachodnim.
Spis treści |
Biotop [edytuj]
Żyje na łąkach i polach.
Wygląd [edytuj]
Dorosły ślimak mierzy ok. 15 cm. Młode osobniki są koloru pomarańczowego. Gdy mierzą ok. 2,5 cm zmieniają barwę na czarną.
Tryb życia [edytuj]
Prowadzą nocny tryb życia. Żywią się głównie roślinami i grzybami, ale czasem zjadają także robaki, owady i odchody innych zwierząt.
Rozmnażanie [edytuj]
Ślimaki te są obojnakami. Po kopulacji składają 20–50 jaj w szczelinach ziemi lub pęknięciach w drewnie. Młode wykluwają się po ok. 6 tygodniach.
Korelacje z ludźmi [edytuj]
Arion ater jest uważany za najbardziej niszczycielski gatunek ślimaków nagich. Jego przedstawiciele czynią duże szkody w uprawach warzyw, zwłaszcza sałaty. Z drugiej strony gatunek ten, jak wszystkie ślimaki, pełni ważną rolę w użyźnianiu gleby.
Zagrożenia [edytuj]
Z powodu wydzielanego przez nie śluzu i paskudnego smaku ślimaki te mają niewielu naturalnych wrogów. Polują na nie jeże, borsuki, ryjówki, myszy, żaby i ropuchy, węże, a także niektóre chrząszcze i ptaki.
Przypisy
- ↑ Arion ater w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
Bibliografia [edytuj]
- Arion ater (ang.). Animal Diversity Web. [dostęp 23 maja 2010].
