Atalanta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy postaci mitologicznej. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Atalanta i Hippomenes, Guido Reni

Atalanta (gr. Ἀταλάντη Atalántē) – w mitologii greckiej piękna uczestniczka łowów kalidońskich, której Meleager przyznał głowę dzika.

Bywa nazywana Dziewicą Sitowia (lub Situ) z racji, iż jako łowczyni tworzyła strzały z sitowia lub z trzciny (zobacz też: Syrinkshamadriada zamieniona w trzcinę).

Co do jej rodziców istnieją trzy wersje, iż była córką:

Niechętna małżeństwu, kandydatom do swej ręki stawiała warunek, aby zwyciężyli ją w biegu; pokonał ją Hippomenes (w micie arkadyjskim – Melanion), gdyż Atalanta dała mu się wyprzedzić, zbierając rzucone przezeń złote jabłka, które otrzymał od Afrodyty. Małżonkowie narazili się bogini Demeter i zostali przemienieni w parę lwów. Atalanta była królewną. Lecz król chciał tylko męskich potomków, więc porzucił dziewczynkę. Nad królewną Atalantą ulitowała się Artemida, córka Zeusa i Leto (Latony). Zesłała niedźwiedzicę, która wykarmiła królewnę. Królewna przyrzekła sobie, że zachowa do końca życia dziewictwo, tak jak Artemida, jej ulubione bóstwo.

Wikimedia Commons

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Atalanta. W: Greek Mythology Names Index. [dostęp 2011-01-23]. (ang.)