Atalanta
Atalanta (gr. Ἀταλάντη Atalántē) – w mitologii greckiej piękna uczestniczka łowów kalidońskich, której Meleager przyznał głowę dzika.
Bywa nazywana Dziewicą Sitowia (lub Situ) z racji, iż jako łowczyni tworzyła strzały z sitowia lub z trzciny (zobacz też: Syrinks – hamadriada zamieniona w trzcinę).
Co do jej rodziców istnieją trzy wersje, iż była córką:
- Jasusa (króla Tegaea lub króla Maenalus) i Klimeny (wersja z Arkadii),
- Schojneusa i Temisto (wersja z Beocji),
- Maenalusa i nieznanej matki.
Niechętna małżeństwu, kandydatom do swej ręki stawiała warunek, aby zwyciężyli ją w biegu; pokonał ją Hippomenes (w micie arkadyjskim – Melanion), gdyż Atalanta dała mu się wyprzedzić, zbierając rzucone przezeń złote jabłka, które otrzymał od Afrodyty. Małżonkowie narazili się bogini Demeter i zostali przemienieni w parę lwów. Atalanta była królewną. Lecz król chciał tylko męskich potomków, więc porzucił dziewczynkę. Nad królewną Atalantą ulitowała się Artemida, córka Zeusa i Leto (Latony). Zesłała niedźwiedzicę, która wykarmiła królewnę. Królewna przyrzekła sobie, że zachowa do końca życia dziewictwo, tak jak Artemida, jej ulubione bóstwo.
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||||
