InterContinental Warszawa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
InterContinental Warszawa
InterContinental Warszawa(na pierwszym planie)
InterContinental Warszawa
(na pierwszym planie)
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Adres ul. Emilii Plater 49 - Śródmieście
Architekt Tadeusz Spychała
Inwestor UBM Realitätenentwicklung Aktiengesellschaft
Wysokość całkowita 164 m
Wysokość do dachu 154 m
Kondygnacje 45
Rozpoczęcie budowy wczesna wiosna 2001
Ukończenie budowy 23 kwietnia 2004 - uroczyste otwarcie
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
InterContinental Warszawa
InterContinental Warszawa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
InterContinental Warszawa
InterContinental Warszawa
Ziemia 52°13′56″N 21°00′10″E/52,232222 21,002778Na mapach: 52°13′56″N 21°00′10″E/52,232222 21,002778
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Hotel InterContinental – pięciogwiazdkowy hotel w Warszawie, zlokalizowany pomiędzy ulicami Emilii Plater, Śliską i Sosnową, który zaprojektował zespół architektów pod kierownictwem nieżyjącego już Tadeusza Spychały.

Budynek charakteryzuje jednolita, smukła bryła, utrzymana w groszkowej tonacji kolorów, podobnie jak sąsiadujący wieżowiec WFC. Mieści 326 pokoi gościnnych o różnym standardzie, w tym apartament prezydencki, 77 luksusowych apartamentów z aneksem kuchennym oraz posiada 12 sal konferencyjnych. W budynku jest również sala balowa, dwa bary, dwie restauracje, pijalnia czekolady E. Wedel, sauna, fitness club, spa, solarium. Na 43 i 44 piętrze (150 metrów nad ziemią) zbudowano nowoczesny basen o wymiarach 6 x 18 metrów. Jest to najwyżej położony basen w Polsce. Pod ziemią mieszczą się parkingi dla 175 pojazdów, rozłożone na pięciu poziomach.

W celu wybudowania wieżowca zamknięto na prawie rok przed rozpoczęciem budowy, a następnie wyburzono pierwszy w Polsce klub jazzowy, legendarne Akwarium (rok zał. 1970). Był to wówczas jedyny klub jazzowy w Warszawie. Mieszkańcy okolicznych bloków protestowali przeciwko nowemu budynkowi, tłumacząc że zasłoni im światło słoneczne. Nie przekonywały ich nawet zachęty ze strony inwestora, który chciał odnowić ich bloki. Ostatecznie doszło jednak do porozumienia z mieszkańcami, czemu budynek zawdzięcza swój ciekawy wygląd - stoi tak jakby na "kurzej stopce", a mieszkańcy bloków z tyłu mają taki sam dostęp do światła jak wcześniej. Klub jazzowy zniknął na sześć lat, a później został reaktywowany w kompleksie Złote Tarasy.

Całkowity koszt budowy hotelu przekroczył 100 milionów euro.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Znamienici goście[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]