InterContinental Warszawa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
InterContinental Warszawa
InterContinental Warszawa(na pierwszym planie)
InterContinental Warszawa
(na pierwszym planie)
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Adres ul. Emilii Plater 49 - Śródmieście
Architekt Tadeusz Spychała
Inwestor UBM Realitätenentwicklung Aktiengesellschaft
Wysokość całkowita 164 m
Wysokość do dachu 154 m
Kondygnacje 45
Rozpoczęcie budowy wczesna wiosna 2001
Ukończenie budowy 23 kwietnia 2004 - uroczyste otwarcie
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
InterContinental Warszawa
InterContinental Warszawa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
InterContinental Warszawa
InterContinental Warszawa
Ziemia 52°13′56″N 21°00′10″E/52,232222 21,002778
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

InterContinental Warszawa – pięciogwiazdkowy hotel w Warszawie, zlokalizowany pomiędzy ulicami Emilii Plater, Śliską i Sosnową

Budynek zaprojektował zespół architektów pod kierownictwem Tadeusza Spychały.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Budynek charakteryzuje jednolita, smukła bryła, utrzymana w groszkowej tonacji kolorów, podobnie jak sąsiadujący wieżowiec WFC. Mieści 414 pokoi, w tym apartament prezydencki, 76 apartamentów z aneksem kuchennym oraz posiada 13 sal konferencyjnych. W budynku jest również sala balowa, dwa bary, dwie restauracje, pijalnia czekolady E. Wedel, sauna, fitness club, spa, solarium. Na 43 i 44 piętrze (150 metrów nad ziemią) zbudowano nowoczesny basen o wymiarach 6 x 18 metrów. Jest to najwyżej położony basen w Polsce. Pod ziemią mieszczą się parkingi dla 175 pojazdów, rozłożone na pięciu poziomach.

W celu wybudowania hotelu wyburzono pierwszy w Polsce klub jazzowy, legendarne Akwarium (rok zał. 1970). Był to wówczas jedyny klub jazzowy w Warszawie. Mieszkańcy okolicznych bloków protestowali przeciwko nowemu budynkowi, tłumacząc że zasłoni im światło słoneczne. Nie przekonywały ich nawet zachęty ze strony inwestora, który chciał odnowić ich bloki. Ostatecznie doszło jednak do porozumienia z mieszkańcami, czemu budynek zawdzięcza swój ciekawy wygląd - stoi tak jakby na "kurzej stopce", a mieszkańcy bloków z tyłu mają taki sam dostęp do światła jak wcześniej. Klub jazzowy zniknął na sześć lat, a później został reaktywowany w kompleksie Złote Tarasy.

Całkowity koszt budowy hotelu przekroczył 100 mln euro.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Znani goście[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]