Babie lato (meteorologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Babie lato
WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło babie lato w Wikisłowniku

Babie lato, złota jesień, indian summer, potocznie też polska jesień – okres pięknej i ciepłej pogody we wrześniu lub październiku w czasie utrzymywania się układu wyżowego.

Jest on skutkiem ogólnego uspokojenia atmosfery półkuli północnej w okolicach równonocy jesiennej z powodu stosunkowo małych kontrastów termicznych między południem, które już nie jest tak usłonecznione, a północą, która nie zdążyła się jeszcze wychłodzić. Dodatkowym czynnikiem stabilizującym jest nagrzany w okresie letnim ocean.

Na kształtowanie się „babiego lata” na terenie środkowo-wschodniej Europy (w tym Polski) oraz południowej Azji, decydujący wpływ posiada Wyż Południowoazjatycki (czasem Wschodnioeuropejski), słabnący w okresie zimowym.

W Ameryce Północnej tę porę roku nazywa się Indian Summer (indiańskie lato) i przypada ona na październik lub wczesny listopad. W Szwecji mówi się o Brittsommar - tam przypada ona na październik. W Niemczech babie lato przypada najczęściej na wrzesień i nazywa się „Altweibersommer” (mylnie tlumaczone na „lato starych bab”, w rzeczywistosci nazwa wywodzi sie ze staroniemieckiego i dotyczy nici pajęczych) lub po prostu „Spätsommer” (późne lato).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lehmann, Artur, Altweibersommer, Die Wärmerückfälle des herbstes in Mitteleuropa, 1911.