Benny Hinn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Benny Hinn
Toufik Benedictus Hinn
Benny Hinn
Data i miejsce urodzenia 3 grudnia 1952
Tel Awiw-Jafa
Wyznanie chrześcijańskie charyzmatyczne
Kościół ewangeliczny Orlando Christian Centre

Benny Hinn, właśc. Toufik Benedictus Hinn (gr. Τουφικ Βενέδικτος "βενι" Χιν, ar. توفيق بندكتوس "بني" الحن), ur. 3 grudnia 1952 w Tel Awiwie-Jafie – amerykański duchowny protestancki nurtu neocharyzmatycznego, teleewangelista, założyciel własnego kościoła Orlando Christian Centre, pastor, autor kilku bestsellerów, z których najbardziej znanym jest Dzień dobry, Duchu Święty[1]. Głównie znany z programu telewizyjnego This is Your Day. Według danych jego misji przemawiał do miliarda ludzi.

Życie[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Tel Awiwie-Jafie, w 1952 roku, w nowo powstałym państwie Izrael[2] w rodzinie palestyńskich chrześcijan. Wychował się w prawosławnej tradycji[3]. Wkrótce po wojnie sześciodniowej rodzina Hinnów wyemigrowała do Toronto, w Kanadzie. W swoich książkach, Hinn twierdzi, że gdy się urodził jego ojciec był burmistrzem Jaffy[4], jednak jest to kwestionowane przez jego krytyków[5].

21 grudnia 1973 roku wybrał się wraz ze swym przyjacielem do Pittsburgha na spotkanie uzdrowieniowe prowadzone przez ewangelistkę Kathryn Kuhlman. Zrobiło to na nim wielkie wrażenie. Hinn nigdy nie spotkał się z nią osobiście, ale często przybywał na jej healing services, twierdzi, że po jej śmierci otrzymał jej namaszczenie (przy jej grobie)[4].

W roku 1983 zaczął prowadzić własną działalność, od roku 1989 jest teleewangelistą, na początku lat 90. zaczął prowadzić program telewizyjny This Is Your Day.

Hinn ożenił się z Suzanne Harthern 4 sierpnia 1979 roku[6]. W 2010 roku żona opuściła go, ze względu na "niemożliwe do pogodzenia różnice"[7][8]. 3 marca 2013 Benny Hinn odnowił związek małżeński z Suzanne[9].

Działalność ewangelizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Benn Hinn podróżuje po całym świecie głosząc nawet w zamkniętych na chrześcijaństwo krajach. Na spotkania organizowane przez ewangelistę przybywają tłumy wypełniając stadiony, obiekty sportowe i sale kongresowe. Jednym z rekordowych pod względem ilości uczestników wydarzeniem był Festival of Blessings, który odbył się w Indiach w 2007 roku, a uczestniczyło w nim 7,3 miliona ludzi (podczas trzech zgromadzeń)[10][11][12].

W działalności Benny Hinna odnotowano wielką ilość cudów, część z nich próbowano udokumentować. W kwietniu 2001 roku, HBO nakręcił dokumentalny film A Question of Miracles poświęcony cudom dokonującym się podczas usługi Hinna oraz Bonnke'go[13]. Okazało się, że pewna ich liczba była nieautentyczna.

Działalność charytatywna[edytuj | edytuj kod]

Misja Benny Hinna wspiera 60 organizacji misyjnych na całym świecie oraz kilkanaście sierocińców w krajach trzeciego świata. Zapewnia dach nad głową oraz wyżywienie dla 100 000 dzieci oraz wspiera finansowo 45 000 dzieci (łącznie z opieką lekarską), w Kalkucie. Opłaca opiekę medyczną dla 200 000 ludzi w Indiach[10][14][15].

Misja Benny Hinna ofiarowała 100 000 dolarów dla ofiar huraganu Katrina w 2005 roku[16] oraz 250 000 dolarów dla ofiar tsunami[17].

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

Działalność Benny Hinna od samego początku wzbudza kontrowersje. Zarzuca mu się głoszenie ewangelii sukcesu, niektóre z jego poglądów są niepoprawne z teologicznego punktu widzenia. Wiele jego proroctw nie spełniło się. Zapowiadał śmierć Fidela Castro w latach 90. XX wieku, koniec świata w roku 1992 oraz 1999 roku[18][19]. 23 lipca 2012 zapowiedział, że po śmierci Billy'ego Grahama rozpocznie w Ameryce wielkie przebudzenie, a Bóg miał mu to objawić jeszcze w roku 1989[20].

W środowisku ewangelikalnym posądzany jest o herezję, nazywany jest zwodzicielem, ze względu na niespełnione proroctwa oraz głoszenie, że Chrystus w fizycznej postaci będzie się objawiał podczas jego usług. David Wilkerson, znany zielonoświątkowy pastor i ewangelista, określił Benny Hinna jako zwodziciela i fałszywego proroka, zarzucił mu bluźnierstwo[21]. 11 kwietnia 1999 roku Wilkerson w kazaniu wygłoszonym w swoim zborze, wezwał swoich wyznawców by spalili książki Benny Hinna. W tym samym kazaniu potępił również ewangelistę Kennetha Copelanda, ze względu na ewangelię sukcesu oraz Rodneya Howard-Browne'a[22][23][24][a].

Niektórzy zarzucają, że jest katolickim agentem.

Książki[edytuj | edytuj kod]

  • Benny Hinn: Kathryn Kuhlman: Her Spiritual Legacy and Its Impact on My Life. W Pub Group. ISBN 0-7852-7888-5.
  • Benny Hinn: Good Morning, Holy Spirit. Nelson Books. ISBN 0-7852-7176-7.
  • Benny Hinn: He Touched Me an Autobiography. Nelson Books. ISBN 0-7852-7887-7.
  • Benny Hinn: The Anointing. Nelson Books. ISBN 0-7852-7168-6.
  • Benny Hinn: Welcome, Holy Spirit How You Can Experience The Dynamic Work Of The Holy Spirit In Your Life. Nelson Books. ISBN 0-7852-7169-4.
  • Benny Hinn: This Is Your Day for a Miracle. Orlando, FL: Creation House. ISBN 0-88419-391-8.
  • Benny Hinn: The Biblical Road to Blessing. Nashville, Tenn: Thomas Nelson Inc. ISBN 0-7852-7517-7.
  • Benny Hinn: Miracle Of Healing. Nashville, Tenn: J. Countryman. ISBN 0-8499-5399-5.
  • Benny Hinn: The Blood. Lake Mary, FL: Charisma House. ISBN 0-88419-763-8.
  • Benny Hinn: Going Deeper with the Holy Spirit. Benny Hinn Ministries. ISBN 1-59024-039-1.
  • Benny Hinn: Lord, I Need a Miracle. Nashville, Tenn: Thomas Nelson Inc. ISBN 0-8407-6251-8.
  • Benny Hinn: Total Recovery, Supernatural Restoration and Release. Dallas, Texas: Clarion Call Marketing, Inc. ISBN 1-59574-038-4.

Uwagi

  1. Niedługo po tym oświadczeniu "Chrześcijanin", organ prasowy Kościoła Zielonoświątkowego w Polsce, powtórzył tę opinię. Zrezygnowano też z zaproszenia Benny Hinna do Polski. (K. Sosulski. Polemika w sprawie książki R. Joynera "Bitwa". „Chrześcijanin”, 05-06/2000. [dostęp 2011-12-19]. )

Przypisy

  1. Richard J. Vincent: An Examination and Critique of Benny Hinn's "Good Morning, Holy Spirit". Cephas Ministry Inc., 1997-11-27. [dostęp 2011-12-19].
  2. Bob McKeown: Do You Believe in Miracles?. W: The Fifth Estate [on-line]. Canadian Broadcasting Corporation, 2004-12. [dostęp 2011-10-21].
  3. Joe Nickell, "Benny Hinn: Healer or Hypnotist?". Volume 26.3, May / June 2002. Skeptical Inquirer
  4. 4,0 4,1 Benny Hinn, Good Morning, Holy Spirit, chapter 2
  5. John Bloom. The Heretic. „D Magazine”, 2003-08. [dostęp 2006-10-21]. 
  6. „Finding His Life Partner, Suzanne Hinn”, BennyHinnBiography.com Accessed 18 February 2010
  7. Benny Hinn Divorce: Wife Suzanne Hinn Files For Divorce From Televangelist
  8. Hinn Breaks Silence on Divorce Announcement
  9. Stoyan Zaimov, „Benny Hinn Remarries in Front of 1000 People”, The Christian Post, March 4, 2013
  10. 10,0 10,1 About Us. [dostęp 2007–08–01].
  11. Benny Hinn winds up India trip. [dostęp 2007–08–01].
  12. Pastor Benny Hinn. [dostęp 2007–08–01].
  13. A Question of Miracles. IMDb. [dostęp 2011-12-19].
  14. Benny Hinn - Orphanages and Missions (1)
  15. Benny Hinn - Orphanages and Missions (2)
  16. Benny Hinn Ministries Donates $100,000 for Relief Supplies to Hurricane Katrina Victims. [dostęp December 19, 2011].
  17. Benny Hinn gives aid for tsunami victims. [dostęp 19/12/2011].
  18. YouTube clips of false teaching and prophecies
  19. Benny Hinn's False Prophecies. The Christian Research Institute, June 25, 2008. [dostęp 2011-12-19].
  20. Michael Gryboski. Benny Hinn Believes Billy Graham's Death Will Start 'Revival'. „The Christian Post Reporter”, July 23, 2012. [dostęp 2013-08-02]. 
  21. David Wilkerson expondo Benny Hinn
  22. Carl Giordano. David Wilkerson Blasts Faith Preaches. „Charisma Magazine”, October 1999. [dostęp 2011-12-19]. 
  23. Billy Bruce. David Wilkerson Blasts Faith Preachers in Sermon. „Charisma”, October 1999. [dostęp 2011-12-19]. 
  24. David Wilkerson, Hańba uroczystego zgromadzenia World Challenge

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]