Boszniacy
| Boszniacy (Бoшњaци)
|
|
| Liczebność ogółem | |
| ok. 4 mln[1] | |
| Regiony zamieszkania | |
| Bośnia i Hercegowina | |
| Języki | |
| język bośniacki | |
| Główne religie | |
| islam | |
| Pokrewne grupy etniczne | |
| Serbowie, Chorwaci, Czarnogórcy |
Boszniacy (język ojczysty: Bošnjaci, Бошњаци) – naród południowosłowiański, zamieszkujący Bośnię i Hercegowinę i stanowiący znaczną mniejszość narodową w serbskim regionie Sandżak, od XV w. poddany wpływom islamu z Turcji. Dzięki wpływom wielu kultur wytworzyli własne dziedzictwo kulturowe. W Bośni żyje około 2,2 mln Boszniaków, a także występują populacje boszniackiej diaspory, np. w Szwecji, Niemczech, USA czy Austrii.
Boszniacy stanowią około 48% ludności Bośni i Hercegowiny, ale tylko 40% ludności to muzułmanie. W Polsce pojęcie Bośniacy to określenie często odnoszące się do bośniackich muzułmanów, ale to jest mylące, ponieważ wszystkich ludzi z Bośni i Hercegowiny można nazwać Bośniakami, niezależnie od ich pochodzenia etnicznego[2].
Boszniacy mają etniczny słowiański rodowód wspólny z Serbami i Chorwatami oraz Macedończykami, natomiast różnią się religią – przechodzili na islam w różnych okresach niewoli tureckiej. Przyczyny przechodzenia na islam były różnorodne, społeczno-ekonomiczne (zwolnienie z płacenia podatku od „niewiernych” – dżizja – i możliwość nabywania ziemi), ale również religijne (m.in. związane z bogomilizmem), później także kulturowo-polityczne.
Posługują się dialektem bośniackim języka serbsko-chorwackiego z wpływami języka tureckiego. Zachowali ludową kulturę słowiańską, nasycając ją kolorytem orientalnym, co dało w rezultacie oryginalny konglomerat kulturowy, z doskonale zachowanymi archaicznymi formami kultury materialnej i duchowej, zwłaszcza literatury ustnej (ludowe pieśni epickie i liryczne, bogata proza). Orientalną specyfikę boszniackiego zderzenia kultury muzułmańskiej i chrześcijańskiej przejęła regionalna literatura pisana, także współczesna (Ivo Andrić, Meša Selimović).
Przypisy
