Budynek mieszkalny jednorodzinny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Współczesny dom jednorodzinny
Zabytkowy dom jednorodzinny w Lądku-Zdroju

Budynek mieszkalny jednorodzinny (domek jednorodzinny, willa, dom jednorodzinny wolnostojący, dom jednorodzinny w zabudowie bliźniaczej, bliźniak) – budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku[1].

Budynki mieszkalne jednorodzinne, wraz z przeznaczonymi dla potrzeb mieszkańców budynkami garażowymi i gospodarczymi, wchodzą w skład zabudowy jednorodzinnej[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 Prawo budowlane
  2. §3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie