Bundesamt für Verfassungsschutz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Na mapach: 51°01′30″N 6°54′16″E/51,025000 6,904444 Bundesamt für Verfassungsschutz (BfV), Federalny Urząd Ochrony Konstytucji, kontrwywiad Republiki Federalnej Niemiec. Agencja kontrwywiadu cywilnego, utworzona i działająca od 1950 roku jeszcze w Republice Federalnej Niemiec, po upadku Muru Berlińskiego i zjednoczeniu obu niemieckich republik zajmuje się kontrwywiadem i ochroną tajemnicy państwowej w całych Niemczech.

Siedziba Federalnego Urzędu Ochrony Konstytucji (BfV) w Kolonii

Powstanie struktur kontrwywiadu w Republice Federalnej Niemiec[edytuj | edytuj kod]

Federalny Urząd Ochrony Konstytucji - BfV został zorganizowany i wzorowany (podobnie jak Federalna Służba Informacyjna BND, zajmująca się wywiadem w Republice Federalnej Niemiec), na strukturach i kompetencjach podobnych do Security Service czyli - MI-5, brytyjskiego kontrwywiadu, np. BfV podobnie jak MI5 nie może dokonywać aresztowań i przeprowadzać rewizji, co zazwyczaj leży w kompetencjach kontrwywiadu danego państwa.

Kadra[edytuj | edytuj kod]

Główni konstruktorzy Federalnego Urzędu Ochrony Konstytucji, Stany Zjednoczone i Wielka Brytania, pozwoliły na to, by trzon nowej agencji kontrwywiadowczej stanowili naziści, m.in. byli funkcjonariusze Służby Bezpieczeństwa Sicherheitsdienst (SD), Tajnej Policji Państwowej (Gestapo), oraz oficerowie byłego niemieckiego kontrwywiadu wojskowego (Abwehry). Wśród nich było wielu poszukiwanych zbrodniarzy (większość - b. żołnierze Waffen-SS i Wehrmachtu), którzy wstępując do BfV, BND czy do kontrwywiadu wojskowego MAD kupili sobie wolność i nietykalność[potrzebne źródło].

Podobnie było z utworzeniem w RFN agencji wywiadu, utworzonej w 1956 roku Federalnej Służby Informacyjnej - Bundesnachrichtendienst (BND), tak naprawdę była to przekształcona tzw. Organizacja Gehlena. Kontrwywiad Niemiec Zachodnich został stworzony za pomocą Centralnej Agencji Wywiadowczej (CIA), i brytyjskiego kontrwywiadu MI5, głównie po to, by stawić czoła penetracji przez wschodnie agencje wywiadowcze, a szczególnie KGB i GRU, oraz aby zapobiec działalności szpiegowskiej swego wschodniego sąsiada i jego zagranicznych służb wywiadowczych z Głównego Zarządu Wywiadu HVA oraz Ministerium für Staatssicherheit, czyli tzw. Stasi. Stasi była szczególnie aktywna i skuteczna w penetracji najwyższych szczebli rządowych Republiki Federalnej Niemiec.

Afery szpiegowskie[edytuj | edytuj kod]

Największą sensacją efektywnej penetracji najwyższych kręgów rządowych RFN było aresztowanie w 1974 roku Güntera Guillaume'a, sekretarza kanclerza Republiki Federalnej Niemiec Willy'ego Brandta, który okazał się agentem wschodnioniemieckiej Stasi.

Drugim przykładem działalności szpiegów-agentów Stasi na terenie RFN-u była sprawa Gabriele Gast, która przez prawie 6 lat przygotowywała i następnie przedstawiała raporty zdobyte drogą wywiadowczą przez wywiad RFN dla Helmuta Kohla, które – jak się okazało później – jeszcze szybciej trafiały na biurko szefa wschodnioniemieckiej Stasi i jego przełożonych w KGB.

Zjednoczenie Niemiec[edytuj | edytuj kod]

Po zjednoczeniu Niemiec w 1990 roku, Bundesamt für Verfassungsschutz - BfV, objęło obowiązki kontrwywiadowcze na terenie całego kraju, podlegając nie jak wcześniej kanclerzowi, lecz federalnemu ministrowi spraw wewnętrznych.
Ze swą siedzibą w Kolonii zatrudnia ok. 5000 pracowników.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Mimo początkowych porażek w walce z Stasi i innymi agencjami wywiadowczymi Układu Warszawskiego, Federalny Urząd Ochrony Konstytucji od wielu lat swej działalności odniósł wiele sukcesów, m.in. w walce z organizacjami terrorystycznymi, które w latach 60., 70. i 80., były bardzo aktywne na terenie Republiki Federalnej Niemiec oraz z ruchem faszystowskim.
Bardziej znane przedsięwzięcia (operacje) BfV to m.in.:

W sierpniu 1994 roku na lotnisku w Monachium zatrzymano dwie osoby, które próbowały przewieźć na pokładzie samolotu Lufthansy 360 gramów plutonu.
Jak się później okazało zatrzymania dokonali funkcjonariusze BND, lecz operacja którą od samego początku dowodził wywiad, była wspólną operacją Bundesnachrichtendienst oraz Bundesamt für Verfassungsschutz i Policji Niemieckiej, choć cały splendor za ową akcję przypadł wywiadowi BND.

Dotychczasowi szefowie "Bundesamt für Verfassungsschutz"[edytuj | edytuj kod]

Otto John 1950 - 1954
Hubert Schrübbers 1955 - 1972
Günther Nollau 1972 - 1975
Richard Meier 1975 - 1982
Heribert Hellenbroich 1983 - 1985
Ludwig-Holger Pfahls 1985 - 1987
Gerhard Boeden 1987 - 1991
Eckart Werthebach 1991 - 1995
Hansjörg Geiger 1995 - 1997
Peter Frisch 1997 - 2000
Heinz Fromm 2000 -

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bielak F., Służby wywiadowcze Republiki Federalnej Niemiec. Wyd. MON, Warszawa 1985, ss. 200. ISBN 83-11-07191-8
  • Polmar N., Allen T. B., Księga szpiegów. Encyklopedia. Wyd. Magnum, Warszawa 2000, s. 190-191. ISBN 83-85852-27-1 (Hasło: Federalny Urząd Ochrony Konstytucji)
  • de Vilemarest P., Stasi Markusa Wolfa: niemiecka wojna domowa 1945-1991. Wyd. Antyk Marcin Dybowski, Komorów 1997, ss. 383. ISBN 83-86482-31-1

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]