Campino

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Campino
DieTotenHosen12-800.jpg
Imię i nazwisko Andreas Frege
Pseudonim Campino
Data i miejsce urodzenia 22 czerwca 1962
Düsseldorf
Pochodzenie  Niemcy
Gatunek punk-rock, hard rock
Zawód muzyk, wokalista, autor tekstów piosenek, aktor
Aktywność od 1978
Zespół
Die Toten Hosen

Andreas Frege, znany pod pseudonimem Campino (ur. 22 czerwca 1962 w Düsseldorfie, w Nadrenii Północnej-Westfalii) – niemiecki autor tekstów piosenek, wokalista i frontman zespołu punk-rockowego Die Toten Hosen, dziennikarz i aktor.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się jako jedno z pięciorga rodzeństwa (jeden z jego braci zmarł przed jego urodzeniem) Niemca sędziego i urodzonej w Anglii nauczycielki[1]. Jest potomkiem rodziny Frege, Frege House w Lipsku. Jego dziadek Ludwig Frege był przewodniczącym Federalnego Sądu Administracyjnego. Pod wpływem swojego starszego brata Jana (ur. 1955) rozwinęły się w nim zainteresowania muzyczne punk-rockiem[2].

W wieku dwóch lat, wyjechał z rodzicami do Mettmann. Tam uczęszczał najpierw do Heinrich-Heine-Gymnasium, jednak po roku przeniósł się do Humboldt-Gymnasium w Düsseldorf, gdzie jego koledzy nazwali go "Campino". Uczęszczał do klasy z Michaelem 'Breiti' Breitkopfem, gitarzystą i współzałożycielem Die Toten Hosen.

Campino przez osiem miesięcy odbywał służbę wojskową. W latach 1978-82 był wokalistą grupy ZK. Pracował jako dziennikarz dla magazynu Der Spiegel, gdzie przeprowadził wywiady m.in. z Paulem McCartneyem i Angelą Merkel.

Od sierpnia do października 2006 roku występował jako Mackie Majcher w musicalu Bertolta Brechta Opera za 3 grosze (Die Dreigroschenoper) w reż. Klausa Marii Brandauera na scenie Admiralspalast w Berlinie. Zadebiutował na kinowym ekranie w komedii Dłuższa sobota (Langer Samstag, 1992). W dramacie Wima Wendersa Spotkanie w Palermo (Palermo Shooting, 2008) u boku Dennisa Hoppera i Milli Jovovich zagrał postać wziętego fotografa mody kreującego efektowne obrazy oderwane od potocznego doświadczenia.

Ze związku Kariną Krawczyk ma syna Juliana Lenna (ur. 9 marca 2004).

Dyskografia (gościnnie)[edytuj | edytuj kod]

albumy[edytuj | edytuj kod]

  • 1988: The Lurkers - Wild Times Again
  • 1996: Honest John Plain & Friends in den Titeln Thinking of You, Song for Me und Marlene
  • 1997: The Boys - Power Cut
  • 2006: Fehlfarben - 26 1/2
  • 2006: Peter and the Test Tube Babies - A Foot Full Of Bullets
  • 2007: Juanes - La Vida… es un Ratico

single[edytuj | edytuj kod]

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • 1996: Bertram Job: Bis zum bitteren Ende …: Die Toten Hosen erzählen IHRE Geschichte. 1. Auflage. Kiepenheuer & Witsch, ISBN 3-462-02532-5.
  • 1997: Marie-Luise Knopp, Klaus Napp: Reif für die Klapse? : über die Kinder- und Jugendpsychiatrie. Fischer-Taschenbuch-Verlag, ISBN 3-596-13405-6.
  • 2001: Jürgen Teipel: Verschwende Deine Jugend – Ein Doku-Roman über den deutschen Punk und New Wave. 1. Auflage. Suhrkamp, ISBN 978-3-518-39771-8.
  • 2006: Fryderyk Gabowicz: Die Toten Hosen. Live-Backstage-Studio: Fotografien 1986–2006. Schwarzkopf & Schwarzkopf, ISBN 978-3-89602-732-0.
  • 2006: Joachim Lucchesi: Brandauer inszeniert Die Dreigroschenoper von Brecht & Weill.. Suhrkamp, ISBN 978-3-518-45807-5.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]