Klaus Maria Brandauer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Klaus Maria Brandauer
Klaus Maria Brandauer w 2003 roku
Klaus Maria Brandauer w 2003 roku
Imię i nazwisko Klaus Georg Steng
Data
i miejsce urodzenia
22 czerwca 1944
Austria Bad Aussee
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Klaus Maria Brandauer, właściwie Klaus Georg Steng (ur. 22 czerwca 1944 w Bad Aussee) – austriacki aktor i reżyser.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Uczęszczał do niemieckiej Hochschule für Musik und Darstellende Kunst w Stuttgarcie. W 1963 roku zadebiutował na scenie w tytułowej roli w sztuce Don Carlos. Występował potem w teatrach w Tübingen, Salzburgu, Düsseldorfie, Zurychu i słynnym Burgtheater w Wiedniu. Po raz pierwszy pojawił się na małym ekranie w telewizyjnym melodramacie historycznym Das Käthchen von Heilbronn (1968). W miniserialu Jan Krzysztof (Jean-Christophe, 1978) zagrał tytułową rolę kompozytora. Rozgłos światowy przyniosła mu kontrowersyjna postać aktora Hendrika Hoefgena, który ulega zarażeniu faszyzmem i degraduje się moralnie w dramacie Istvána Szabó Mefisto (Mephisto, 1981). W filmie sensacyjnym Nigdy nie mów nigdy (Never Say Never Again, 1983) zagrał Maximiliana Largo, diabolicznego oponenta Jamesa Bonda, z którym rozgrywa elektroniczny pojedynek w kasynie w Monte Carlo.

Rola pułkownika Alfreda Redla w dramacie Istvána Szabó Pułkownik Redl (Oberst Redl, 1985) pozwoliła mu na zademonstrowanie całej jego ekspresji i skali talentu. W telewizyjnej adaptacji powieści Henryka Sienkiewicza Rai Uno Quo vadis (1985) wcielił się w postać bufonowatego Nerona. Za kreację Brora Blixena/Hansa Blixena w melodramacie Sydneya Pollacka Pożegnanie z Afryką (Out of Africa, 1985) z Meryl Streep i Robertem Redfordem został uhonorowany nagrodą Złotego Globu oraz zdobył nominację do nagrody Oscara i Brytyjskiej Akademii Filmowej (BAFTA). W dramacie Istvána Szabó Hanussen (1988) zagrał niemieckiego jasnowidza Klausa 'Hanussena' Schneidera.

W swoim dorobku ma także występ w dramatach: Jerzego Skolimowskiego Latarniowiec (The Lightship, 1986) z Robertem Duvallem, Ulice złota (Streets of Gold, 1986) u boku Adriana Pasdara i Wesleya Snipesa, Rewolucja Francuska (La Révolution française, 1989) jako Georges-Jacques Danton z Jane Seymour, Samem Neillem, Claudią Cardinale i François Cluzetem. Zagrał także w thrillerze Wydział Rosja (The Russia House, 1990) u boku Seana Connery i Michelle Pfeiffer, ekranizacji powieści Jacka Londona Biały Kieł (White Fang, 1991) z Ethanem Hawke oraz biblijnym telefilmie Harry'ego Winera Jeremiasz (Jeremiah, 1998) w roli króla Nabuchodonozora z tytułową rolą Patricka Dempseya i Leonor Varelą. W dramacie biograficznym Rembrandt (1999) był tytułowym holenderskim malarzem Rembrandtem van Rijn. W filmie Druidzi (Vercingétorix, 2001) u boku Christophera Lamberta wystąpił w roli Juliusza Cezara.

W 1963 roku poślubił Karin Kathariną Müller, z którą ma syna; żona zmarła 13 listopada 1992 roku w wieku 47 lat. W dniu 6 lipca 2007 roku ożenił się ponownie z Natalie Krenn.

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

filmy kinowe[edytuj | edytuj kod]

miniseriale i filmy TV[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]