Cane corso

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Cane Corso)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Cane corso
Cane corso temi 1 1024x768x24.png
Inne nazwy wł. cane corso italiano,
cane di macellaio,
ang. italian mastiff
Kraj pochodzenia Włochy
Wymiary
Wysokość 64–68 cm (psy)
60–64 cm (suki)
Masa 45–50 kg (psy)
40–45 kg (suki)
Klasyfikacja
FCI Grupa II, sekcja 2
wzorzec nr 343[1]
AKC FSS (Foundation Stock Service)
Wzorce rasy
FCI AKC
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Cane corsorasa psa zaliczana do grupy molosów w typie mastifa (typ dogowaty[2]), pochodząca z Półwyspu Apenińskiego. Pies stróżujący, obronny, tropiący i policyjny. Nie podlega próbom pracy[3].

Rys historyczny[edytuj | edytuj kod]

Rasa ta pochodzi z Półwyspu Apenińskiego. Wywodzi się od molosów asyryjskich i jest spokrewniony z mastino napoletano. Bezpośrednim przodkiem cane corso jest dawny molos rzymski canis pugnax. W niezbyt odległej przeszłości pies ten został przechowany i był rozpowszechniony na całym Półwyspie Apenińskim, we włoskich prowincjach, lecz najbardziej popularny na terenach Apulii, Lukanii i Samnium. Obecnie jest hodowany głównie w prowincjach Bari i Foggia.

Używano cane corso do polowań na grubego zwierza, a także jako stróża domostw. Imię "corso" (łac. cohors) znaczy strażnik, opiekun (etymologia niepewna). Według Krämer[4] corso oznacza dzika i określenie to przylgnęło do psów, które we Włoszech pomagały między innymi w polowaniach na te zwierzęta.

Klasyfikacja FCI[edytuj | edytuj kod]

W klasyfikacji FCI należy do grupy II (Pinczery i sznaucery, molosy, psy górskie i szwajcarskie psy do bydła), do sekcji 2 – molosowate w typie mastifa[5].

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Głowa cane corso

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Typ tej rasy nie jest ujednolicony, ponieważ rasę tę odbudowywano w latach 70. po prawie całkowitym jej wyginięciu. Wyróżniamy dwa typy psów rasy cane corso: wysoki, o długich kończynach, dość długiej kufie i nie najlepiej zaznaczonym stopie oraz pies średniej wielkości o krótkiej kufie i stopie bardzo wyraźnie zaznaczonym. Preferuje się jednak psy drugiego typu. Są to psy o atletycznej, muskularnej budowie i wyraźnie zaznaczonym kątowaniu kończyn tylnych. Muszą sprawiać wrażenie zdrowych, mocnych psów.

Szata[edytuj | edytuj kod]

Sierść krótka, błyszcząca z niewielkim podszerstkiem.

Umaszczenie[edytuj | edytuj kod]

Umaszczenie może być: czarne, grafitowe, ciemnoszare, jasnopłowe (tzw. żółtawe), płowo-czerwone i pręgowane, zawsze z czarną maską. Dopuszczalne są małe znaczenia na klatce piersiowej lub końcach łap, u psów płowych i pręgowanych czarna lub szara maska nie powinna wychodzić poza linię oczu. Niedopuszczalne są białe łaty.

Zachowanie i charakter[edytuj | edytuj kod]

Cane corso italiano jest zrównoważonym psem jednego pana. Są to psy o silnym charakterze, są też niezależne i mają skłonności do dominacji. W sytuacji zagrożenia dla właściciela może stać się agresywny, wobec obcych jest nieufny.

Użytkowość[edytuj | edytuj kod]

Cane corso jest psem typowo obronno-stróżującym, dobrze się sprawdza po kursach w tym kierunku. Według wzorca FCI jest psem także przeznaczonym do pracy w służbach policyjnych oraz psem tropiącym.

Przypisy

  1. Wzorzec rasy nr 343 (FCI Standard N° 343) (pdf), Związek Kynologiczny w Polsce – Zarząd Główny
  2. Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. s. 88.
  3. Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 99.
  4. Eva-Maria Krämer Rasy psów, str. 263
  5. Systematyka ras według FCI z uwzględnieniem polskiego nazewnictwa ras (pdf), Związek Kynologiczny w Polsce - Zarząd Główny

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
  • Eva-Maria Krämer Rasy psów, Oficyna Wydawnicza MULTICO Sp. z o.o., Warszawa 2003
  • Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. Warszawa: Dom Wydawniczy "Bellona", 2001. ISBN 83-11-09354-7.