Cedr himalajski
| Cedr himalajski | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Rząd | sosnowce |
| Rodzina | sosnowate |
| Rodzaj | cedr |
| Gatunek | cedr himalajski |
| Nazwa systematyczna | |
| Cedrus deodara deodara Hort. Brit. 1: 388 1830[2] |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Cedr himalajski (Cedrus deodara) – gatunek drzewa z rodziny sosnowatych (Pinaceae'). Jest to najbardziej rozpowszechniony gatunek cedru.
Spis treści |
Rozmieszczenie geograficzne [edytuj]
Rośnie dziko w cieplejszych, górzystych i zalesionych obszarach zachodniego Afganistanu, Nepalu, Chin, Indii i Pakistanu[3]. Występuje na terenach górzystych sięgając do wysokości 2500 m n.p.m.[4]. Pierwotny zasięg występowania tego gatunku obecnie znacznie zmniejszył się wskutek wyrębu drzew[5].
Morfologia [edytuj]
- Pokrój
- Duże drzewo o stożkowatej koronie, ze zwisającym wierzchołkiem. W swojej ojczyźnie osiąga wysokość do 50 m, uprawiany w Polsce jest znacznie niższy (20-25 m). Ma szerokostożkowatą koronę i wyraźnie zwieszony pęd wierzchołkowy, gałęzie również zwieszają się[4].
- Liście
- Igły długości 3-5 cm, bardzo miękkie, niebieskozielone. Na długopędach wyrastają skrętolegle, na krótkopędach zebrane są w pęczki po 25-30 sztuk[4]. Mają długość ok. 3,5 cm[5]
- Kwiaty
- Kwiaty żeńskie szyszeczkowate, kwiaty męskie zebrane w wyprostowane kłosy[4].
- Szyszki
- Cylindryczne, długości 8-12 cm z jajowato zakończonym wierzchołkiem. Młode są pokryte niebieskawym nalotem, potem zmieniają kolor na czerwonobrązowy[4].
Odmiany uprawne [edytuj]
Ten cedr posiada kilka bardzo ładnych odmian, które tak samo jak forma dzika mogą być uprawiane w ogrodach:
- 'Aurea' – odmiana ogrodowa o złocistym wybarwieniu igieł, wyselekcjonowana z cedru himalajskiego. Bardziej wrażliwa na mrozy, więc wymaga miejsca zacisznego. Jest najczęściej uprawiana[5]
- 'Karl Fuchs' – odmiana znacznie bardziej odporna na mróz niż gatunek dziki. Igły są szaroniebieskie. Polecany do mniejszych ogrodów, gdyż po 15 latach osiąga tylko 5 m wysokości.
- 'Golden Horizon' – mały iglak mający tylko 5 m wysokości. Jego młode igły są jasnożółte. Niestety w zimniejszych rejonach Polski zawodzi w uprawie. Polecany tylko do najcieplejszych części zachodniej Polski.
Zastosowanie [edytuj]
Uprawa [edytuj]
W Polsce nie jest w pełni mrozoodporny (strefy mrozoodporności 7-10)[5]. W pierwszych latach uprawy wymaga okrycia na zimę. Starsze okazy radzą sobie dobrze z naszymi zimami. Może być sadzony na glebie wapiennej.
Przypisy
- ↑ P. F. Stevens: Angiosperm Phylogeny Website – PINACEAE. 2001–.
- ↑ The Plant List. [dostęp 2013-01-30].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2013-01-30].
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Joachim Mayer, Heinz-Werner Schwegler: Wielki atlas drzew i krzewów. Oficyna Wyd. „Delta W-Z”. ISBN 978-83-7175-627-6.
- ↑ 5,0 5,1 5,2 5,3 Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.
