John Herschel
.jpg)
John Frederick William Herschel (ur. 7 marca 1792 w Slough (Anglia), zm. 11 maja 1871 w Collingwood w hrabstwie Kent) – angielski astronom, chemik i fizyk, syn Mary Pitt i Williama Herschela.
Studiował astronomię i matematykę na Uniwersytecie Cambridge, potem poświęcił się astronomii. Od 1816 roku badał gwiazdy podwójne i mgławice. Zapał do badania nieba odziedziczył po ojcu, który odkrył Urana oraz zajmował się badaniami jego satelitów. Pierwszym dużym osiągnięciem była obserwacja gwiazd podwójnych, skatalogowanych przez jego ojca. W latach 1821-23, współpracując z J. Southem, opublikował Philosophical Transactions - nowy katalog par gwiezdnych, za który obaj otrzymali Złoty Medal Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego i Nagrodę Lalande'a (1825) Paryskiej Akademii Nauk.[1] W roku 1834 wyjechał do Afryki, by stamtąd lepiej zbadać południową część nieba niewidoczną z Europy i naszkicować jej mapy. Pracował na Przylądku Dobrej Nadziei, odkrywając tam wiele nowych mgławic i gwiazd podwójnych. Odkrył w Obłoku Magellana 278 mgławic i skupień oraz 600 gwiazd. W czasie tej podróży chciał też przyjrzeć się komecie Halleya, która w 1835 miała pojawić się na niebie. Po powrocie z Afryki w roku 1838 dowiedział się o artykule Richarda A. Locke'a w New York Sun, o swoich rzekomych odkryciach z księżyca (ludzie-nietoperze, morza, lasy, liliowo-fioletowe piramidy itp.).
Prowadził także prace z optyki i teorii nauk przyrodniczych. Był jednym z pionierów fotografii. Do fotografii wprowadził takie terminy jak: negatyw, pozytyw i przede wszystkim samą nazwę dziedziny – fotografia. Odkrył tiosiarczan sodu i cyjanotypię. Wydał w 1864 roku General Catalague of Nebulae and Clusters of Stars, zawierający wszystkie dotychczas znane (5079) mgławice.
Odkrył zjawisko nazwane zjawiskiem Herschela.
Przypisy
- ↑ Encyklopedia Britannica. Poznań: 2006, s. 59. ISBN 978-1-59339-330-4.
