DOS

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

DOS (ang. Disk Operating System) – pierwszy przenośny (dyskowy) system operacyjny (OS) komputerów PC i mikrokomputerów lat 80. zawierający m.in. rozszerzenia programowe procedur sprzętowych BIOSu oraz interpreter poleceń. DOS zapożyczył i rozwinął niektóre elementy wynikające z doświadczenia w pracy z systemami klasy CP/M.

W komputerach PC DOS nie ma wbudowanych mechanizmów ochrony pamięci (nie istnieją mechanizmy ochrony pamięci w trybie rzeczywistym procesora x86, w którym pracuje DOS) – z tego względu nie jest systemem bezpiecznym dla danych i procesów wymuszanych sztucznie wielopotokowo lub sieciowo. W zamyśle był to jednowątkowy system operacyjny i nie przewidywano w nim uruchamiania więcej niż jednego procesu (programu) jednocześnie.

Programy DOSowe mogą być uruchamiane w systemie Windows, OS/2 czy Linux (poprzez program DOSBox lub DOSemu). Istnieją obecnie darmowe implementacje tego systemu jak np. FreeDOS. Ponieważ od systemu Windows XP programy DOSowe są uruchamiane na tzw. wirtualnej maszynie DOSowej (VDM), która nie pozwala na bezpośredni dostęp programu do sprzętu i posiada jeszcze inne ograniczenia, to działają wyłącznie te, które takich odwołań nie wykonują i nie ingerują zbytnio w system. Do nich należą głównie programy użytkowe np. edytory tekstu lub bazy danych.

Ważniejsze systemy tej klasy:

Nazwę DOS nosiły też od lat 60. systemy niezwiązane technicznie z późniejszym DOS-em dla komputerów x86, np.

  • dla komputerów IBM Systemu 360 – DOS/360
  • dla komputerów IBM Systemu 370 i 390 – DOS/VSE