Dafnia

Rozwielitka
Dorosła samica rozwielitki wielkiej (Daphnia magna)
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	stawonogi
Podtyp	skorupiaki
Gromada	skrzelonogi
Rząd	dwupancerzowce
Podrząd	wioślarki
Rodzina	Daphniidae
Rodzaj	dafnia
Nazwa systematyczna
Daphnia
O. F. Müller, 1785
Systematyka w Wikispecies
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Dafnia, rozwielitka (Daphnia) – rodzaj słodkowodnych stawonogów zaliczanych do grupy wioślarek.

Opis

Dafnie mają 2 pary odnóży głowowych, z których druga para stanowi główny narząd ruchu oraz 5 par odnóży tułowiowych, pełniących funkcje filtracyjne. Zamieszkują zbiorniki słodkowodne. Rozwielitki poruszają się skokami. Rozmiary ich ciała wahają się od 1 mm do 6 mm. Samce, które są znacznie mniejsze od samic, pojawiają się okresowo, głównie przed porą zimową, potrzebne do zapłodnienia tzw. jaj zimowych, z których wylęgają się samice rozmnażające się partenogenetycznie. Zjawisko to nazywane jest heterogonią i zależne jest od warunków zewnętrznych. Jakkolwiek istnieją klony obligatoryjnie partenogenetyczne.

Rozwielitka pchlica (Daphnia pulex)

Jaja o natychmiastowym rozwoju noszone są przez samice na grzbiecie pod pancerzem, w komorze lęgowej (kładce jajowej) do momentu usamodzielnienia się potomstwa. Jaja zimowe przechodzą przez okres obligatoryjnego spoczynku, nie rozwijają się w komorze lęgowej lecz uwalniane są w chitynowym ephippium (forma przetrwalna) do środowiska, gdzie oczekują na nadejście sprzyjających warunków życiowych. Stan spoczynku trwać może do kilkudziesięciu lat.

Odżywianie

Rozwielitki żywią się zawiesiną organiczną, którą odfiltrowują z wody.

Znaczenie

Dafnie stanowią ważny składnik planktonu słodkowodnego będąc pokarmem ryb i innych zwierząt wodnych. Żywe i suszone wykorzystywane są przez akwarystów jako pokarm dla ryb akwariowych. Chętnie wykorzystywane przez naukowców w badaniach procesów ekologicznych. Genom Daphnia pulex został poznany (zsekwencjonowany) w 2011 roku