Ditizon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ditizon
Ditizon
Ditizon
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C18H12N4S
Inne wzory C6H5-NH-NH-C(S)-N=N-C6H5
Masa molowa 256,33 g/mol
Wygląd niebieskawoczarny, brunatnawoczarny lub czarny proszek[4]
Identyfikacja
Numer CAS 60-10-6
PubChem 657262[5]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Ditizon, difenylotiokarbazonorganiczny związek chemiczny, pochodna tiokarbazonu, stosowany jako odczynnik chemiczny do wykrywania i oznaczania metali.

Roztwór ditizonu w etanolu

W stanie stałym ma postać czarnego lub czarnobrunatnego proszku. jest nierozpuszczalny w wodzie. Jego roztwór w etanolu, chloroformie lub czterochlorku węgla ma kolor zielony.

Stosowany jest do oznaczania metali (np. bizmutu, kadmu, kobaltu, ołowiu, rtęci, srebra, złota) metodami kompleksometrycznymi i fotometrycznymi[6] oraz do ich ekstrakcji, np. śladów srebra z roztworów związków platynowców[7].

Pochodne ditizonu po dodaniu substancji pomocniczych mogą stanowić preparat farmaceutyczny stosowany do diagnozowania, zwłaszcza stanów patologicznych trzustki i innych narządów i tkanek, zawierających duże stężenie jonów metali, w tym cynku.[potrzebne źródło]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ditizon (ang.) w bazie ChemIDplus. United States National Library of Medicine. [dostęp 2012-07-30].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Ditizon (ang.). The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2012-07-30].
  3. Ditizon (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski.
  4. 4,0 4,1 4,2 Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne: Farmakopea Polska VIII. Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2008, s. 3491. ISBN 978-8388157-53-0.
  5. Ditizon – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  6. Erwin Ross, Jutta Köthe, Renate Naumann, Wolfgang Fischer, Wilhelm-Dietrich Mayer, Gerhard Wieland, Ernest J. Newman, Charles M. Wilson: Indicator Reagents. W: Ullmann's Encyclopedia of Chemical Industrial Chemistry. Wyd. 6. Weinheim: Viley-VCH, s. 19-20. DOI:10.1002/14356007.a14_127. ISBN 9783527303854.
  7. Ingo Kleinwächter: Platinum Group Metals and Compounds. Separation of Platinum Group Metals. W: Ullmann's Encyclopedia of Chemical Industrial Chemistry. Wyd. 6. Weinheim: Viley-VCH, s. 27. DOI:10.1002/14356007.a21_075. ISBN 9783527303854.