Douglas Dolphin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Douglas Dolphin
Douglas Dolphin
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Douglas Aircraft Company
Typ samolot pasażerski i transportowy
Załoga 2 osoby
Historia
Data oblotu 1931
Lata produkcji 1931–1934
Egzemplarze 58
Dane techniczne
Napęd 2 x silnik gwiazdowy Pratt & Whitney R-985
Moc 336 kW
Wymiary
Rozpiętość 18,29 m
Długość 13,74 m
Wysokość 4,27 m
Masa
Własna 3175 kg
Osiągi
Prędkość maks. 217 km/h
Pułap 5180 m
Zasięg 1160 km
Dane operacyjne
Liczba miejsc
6
Rzuty
Rzuty samolotu

Douglas Dolphinwodnosamolot produkowany przez wytwórnię Douglas Aircraft Company w latach 1931–1934. Samolot miał wiele zastosowań, począwszy od lotów pasażerskich, po militarne, transportowe, poszukiwawcze i ratunkowe. Wyprodukowano łącznie 58 egzemplarzy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1930 roku konstruktorzy Douglas zaprojektowali mały „jacht powietrzny” zwany Sindbad'. Był to luksusowy hydroplan o metalowej konstrukcji w układzie górnopłata, z dwoma silnikami zamontowanymi ponad skrzydłami. Mimo wielkiego kryzysu, panującego w tamtych czasach, producentowi udało się znaleźć odbiorcę. Straż Wybrzeża Stanów Zjednoczonych zakupiła maszynę, którą intensywnie użytkowała do 1939 roku[1].

Na podstawie Sindbada w 1931 roku Douglas stworzył kolejny projekt – Dolphin (Delfin). Był on bardzo podobny do brytyjskiego Saro Cloud, pierwszego jednopłata służącego w Royal Air Force[2].

Użytkownicy[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze dwa egzemplarze zostały zakupione przez Wilmington-Catalina Airlines i służyły do przewozu pasażerów na trasie Los Angeles-Catalina Island. Kolejne samoloty trafiły do Marynarki Stanów Zjednoczonych i Straży Wybrzeża Stanów Zjednoczonych, gdzie służyły jako maszyny poszukiwawczo-ratunkowe. Jeden egzemplarz nabył sam William Edward Boeing, odwieczny rywal Donalda Douglasa. Do grona właścicieli dołączył również Philip K. Wrigley, syn założyciela koncernu Wrigley Company[2].

Jeden z egzemplarzy zakupionych przez Marynarkę Stanów Zjednoczonych został przeznaczony do transportu ówczesnego prezydenta Franklina Roosevelta, który jednak nigdy nie podróżował na jego pokładzie. Mimo to, Douglas Dolphin był pierwszym samolotem przeznaczonym jedynie do przewozu głowy państwa[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Douglas 1930s (ang.). U.S. Centennial of Flight Commission, 2003. [dostęp 10.10.2011].
  2. 2,0 2,1 Mike Badrocke, Bill Gunston: The illustrated History of McDonnell Douglas Aircraft. Wielka Brytania: Osprey Aviation, 1999. ISBN 185532 924 7.
  3. Mayflower of the Air Ready for President. Popular Mechanics, 1933.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Peter Bowers. Douglas Dolphin. „Airpower”. 12, s. 11–25, 49–50, 1982. Airpower. 
  • René Francillon: McDonnell Douglas Aircraft since 1920. Wielka Brytania: 1979. ISBN ISBN 0-370-00050-1.