Douglas DC-4
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Douglas DC-4 | |
Douglas DC-4 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
| Producent | Douglas Aircraft Company |
| Typ | samolot pasażerski |
| Załoga | 4 + do 62 pasażerów |
| Historia | |
| Data oblotu | 14 lutego 1942 |
| Lata produkcji | 1938 - 1947 |
| Egzemplarze | ponad 1242 (DC-4 i C-54) w tym: 79 (DC-4 wyprodukowane po wojnie) |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 4 silniki gwiazdowe Pratt & Whitney R-2000-2SD-13G Twin Wasp |
| Moc | każdy 1470 KM (1081 kW) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 35,81 m |
| Długość | 28,60 m |
| Wysokość | 8,38 m |
| Masa | |
| Własna | 19 640 kg |
| Startowa | 33 112 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 365 km/h |
| Pułap praktyczny | 6800 m |
| Zasięg | 4020 km |
Douglas DC-4 – czterosilnikowy samolot pasażerski produkowany przez amerykańską firmę Douglas Aircraft Company.
DC-4 jako następca Douglasa DC-3 jest liniowcem dalekiego zasięgu posiadającym 42 miejsca pasażerskie.
Problemem DC-4 była, jak na owe czasy, skomplikowana konstrukcja oraz wysokie koszty utrzymania. Los samolotu stanął pod znakiem zapytania do momentu wybuchu wojny.
W momencie przystąpienia Stanów Zjednoczonych do II wojnie światowej samoloty DC-4 zostały przydzielone do United States Army Air Forces, gdzie służyły jako samoloty transportowe C-54 Skymaster.
Po wojnie powstało 79 egzemplarzy samolotu, produkcję zawieszono w 1947 roku na rzecz udanego modelu Douglas DC-6.
Bibliografia [edytuj]
- Riccardo Niccoli, Samoloty, Bellona 2001. ISBN 83-11-09406-3
|
|||||||||||