Douglas DC-7
| Douglas DC-7 | |
 Douglas DC-7 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Stany Zjednoczone |
| Producent | Douglas Aircraft Company |
| Typ | samolot pasażerski i transportowy |
| Załoga | 4 + do 105 pasażerów |
| Historia | |
| Data oblotu | 18 maja 1953 |
| Lata produkcji | 1953 - 1958 |
| Egzemplarze | 337 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 4 silniki gwiazdowe Wright-R-3350-18EA-1 |
| Moc | każdy 3447 KM (2535 kW) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 38,86 m |
| Długość | 34,21 m |
| Wysokość | 9,70 m |
| Masa | |
| Własna | 33 000 kg |
| Startowa | 64 850 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 653 km/h |
| Prędkość przelotowa | 515 km/h |
| Pułap praktyczny | 6600 m |
| Zasięg | 7411 km |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Douglas DC-7 – amerykański samolot pasażerski i transportowy, produkowany przez firmę Douglas Aircraft Company w latach 1953-1958. Wyprodukowano ponad 330 egzemplarzy tego samolotu, około 40 nadal jest eksploatowanych. To jeden z ostatnich wielosilnikowych pasażerskich samolotów komunikacyjnych wyposażony w silniki gwiazdowe i cechujący się dużym zasięgiem oraz bardzo długim czasem lotu.
Douglas DC-7 był bezpośrednim rozwinięciem samolotu Douglas DC-6 wyposażonym w mocniejsze silniki tłokowe, z dodatkowymi układami turbin odzyskujących energię gazów spalinowych do napędu śmigieł. Stanowił odpowiedź na konkurencyjny samolot firmy Lockheed – L-1049 Super Constellation.
Samolot powstawał w okresie wchodzenia na linie komunikacyjne samolotów o napędzie odrzutowym (De Havilland Comet, Boeing 707) i z tego powodu jego rola w przewozach lotniczych była mniejsza niż zakładali to konstruktorzy.
Bibliografia [edytuj]
- Riccardo Niccoli, Samoloty, Bellona 2001. ISBN 83-11-09406-3
|
|||||||||||
