Enda Kenny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Enda Kenny
EndaKenny.jpg
Data i miejsce urodzenia 24 kwietnia 1951
Castlebar
Flaga Republiki Irlandii Taoiseach Irlandii (Premier Irlandii)
Przynależność polityczna Fine Gael
Okres urzędowania od 9 marca 2011
Poprzednik Brian Cowen
Przewodniczący Fine Gael
Okres urzędowania od 5 czerwca 2002
Poprzednik Michael Noonan
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Enda Kenny z Donaldem Tuskiem na szczycie Europejskiej Partii Ludowej w 2007

Enda Kenny (irl. Éanna Ó Cionaoith, ur. 24 kwietnia 1951) – irlandzki polityk, Taoiseach od 9 marca 2011, od 2002 lider Fine Gael, lider opozycji w Dáil Éireann w latach 2002–2011. Członek parlamentu od 1975 roku.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Enda Kenny urodził się w Castlebar w hrabstwie Mayo w 1951. Ukończył University College Galway, pracując następnie jako nauczyciel. W listopadzie 1975, w wieku 24 lat dostał się do Dáil Éireann, niższej izby parlamentu w wyborach uzupełniających, przejmując mandat po śmierci ojca, Henry'ego Kenny. W każdych kolejnych wyborach odnawiał mandat, reprezentując w latach 1975-1997 okręg Mayo West, a następnie okręg Mayo[1].

W pierwszych latach był szeregowym deputowanym z ramienia partii Fine Gael. Od lutego 1985 do marca 1987 zajmował stanowisko ministra stanu w Ministerstwie Edukacji oraz Ministerstwie Pracy. W latach 1992-1992 pełnił funkcję whipa Fine Gael. Od 15 grudnia 1994 do 26 czerwca 1997 był ministrem turystyki i handlu w rządzie Johna Brutona[1]. W 1996, podczas irlandzkiego przewodnictwa w Unii Europejskiej, kierował unijną Radą Ministrów Handlu.

W 2001 nowym przewodniczącym Fine Gael w miejsce Johna Brutona został Michael Noonan. Jednak wskutek dotkliwej porażki partii w wyborach parlamentarnych w 2002 (utrata 23 miejsc w Dáil Éireann), ustąpił on ze stanowiska. 5 czerwca 2002 Enda Kenny został wybrany jego następcą, liderem partii i liderem opozycji w parlamencie[1].

W wyborach parlamentarnych w maju 2007 Fine Gael pod jego przywództwem zdobyła 51 mandatów (wzrost o 20 mandatów), pozostając jednakże nadal w opozycji[2].

W wyborach parlamentarnych w lutym 2011 Fine Gael odniosła zwycięstwo, zdobywając 76 mandatów. Nie uzyskawszy większości miejsc w 166-osobowym parlamencie zawiązała koalicję rządową z Partią Pracy, która objęła 37 mandatów[3]. 9 marca 2011 Enda Kenny objął urząd premiera Irlandii[4].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Enda Kenny jest żonaty z Fionnualą O'Kelly, byłą rzeczniczką prasową Fianna Fáil[5]. Mają troje dzieci.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Mr. Enda Kenny (ang.). oireachtas.ie. [dostęp 2011-03-09].
  2. General Election: 24 May 2007 Summary of Results (ang.). electionsireland.org. [dostęp 2011-03-09].
  3. Counting ends in Irish election (ang.). BBC News, 2 marca 2011. [dostęp 2011-03-09].
  4. Irish Republic swears in Enda Kenny as new leader (ang.). BBC News, 9 marca 2011. [dostęp 2011-03-09].
  5. Keeper Of Castlebar (ang.). The Irish Times, 2009-08-08. [dostęp 2012-11-11].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]