Engelbert Humperdinck (piosenkarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Engelbert Humperdinck
Engelbert Humperdinck.jpg
Imię i nazwisko Arnold George Dorsey
Pseudonim Engelbert Humperdinck, Engelbert, Gerry Dorsey
Data i miejsce urodzenia 2 maja 1936
Madras,  Indie
Instrument wokal, pianino
Gatunek adult contemporary, soft rock, pop tradycyjny, easy listening
Zawód piosenkarz
Aktywność 1956 – obecnie
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Engelbert Humperdinck (właśc. Arnold George Dorsey, ur. 2 maja 1936 w Madras w Indiach) – brytyjski piosenkarz pochodzenia hinduskiego. Znany przede wszystkim z jego przebojów, takich jak „Release Me”, „The Last Waltz”, „After the Lovin'” czy „A Man Without Love”. Prowadził swój własny program pt. „The Engelbert Humperdinck Show”.

W 2012 roku reprezentował Wielką Brytanię podczas Konkursu Piosenki Eurowizji, który odbył się w Baku (Azerbejdżan), z piosenką „Love Will Set You Free”, z którą zajął przedostatnie, 25. miejsce w finale[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Engelbert Humperdinck (2008).

Dzieciństwo[edytuj | edytuj kod]

Wychował się w Leicester. Humperdinck miał dziesięcioro rodzeństwa. Jego ojciec, Marvin Dorsey, był oficerem w armii brytyjskiej, a matka Olive była Hinduską. Miała operowy głos i grała na skrzypcach. On sam zainteresował się muzyką w wieku 11 lat, kiedy rozpoczął grę na saksofonie. Później śpiewał w nocnych klubach (początek lat 50.), w tym piosenki z oper Engelberta Humperdincka, które wpłynęły na niego w taki sposób, że przyjął pseudonim po tym artyście. W połowie lat 50. przeniósł się do USA.

Początki kariery[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze lata w Ameryce nie były pomyślne, ale zainteresowali się nim menadżerowie z Decca Records, którzy szukali nowego nazwiska. Ostatecznie, z początkiem lat 60. udało mu się wydać kilka przebojów, które jednak zostały przytłumione przez innych brytyjskich wykonawców tego okresu (m.in. zespół The Beatles).

Kariera w latach 60. i 70.[edytuj | edytuj kod]

Humperdinck po raz pierwszy osiągnął prawdziwy sukces w lipcu 1966 roku w Belgii, gdzie reprezentował Anglię (wraz z czterema innymi artystami) podczas corocznego fesiwalu piosenki Knokke[2] W listopadzie tego samego roku wystąpił na scenie w Mechelen. Humperdinck pojawił się też na belgijskiej liście przebojów z utworem „Dommage, Dommage”, a teledysk do piosenki został nagrany w porcie wZeebrugge[3].

W połowie lat 60. odwiedził w Hiszpanii niemieckiego autora tekstów Bert Kaempfert, z którym napisał trzy utwory – „Spanish Eyes”, „Strangers in the Night” i „Wonderland by Night”. Powrócił do Londynu, gdy nagrał wszystkie trzy kompozycje. Kiedy zdał sobie sprawę z potencjału „Strangers in the Night”, skonsultował się ze swoim managerem Gordonem Millsem, czy piosenka mogłaby zostać wydana jako singiel. Niestety, ten odmówił, a utwór został wydany przez Franka Sinatrę[4].

W 1967 roku Humperdinck nagrał balladowy singel „Release Me”, który przyniósł mu wielką popularność. Piosenka cieszyła się powodzeniem zarówno w Wielkiej Brytanii, jak i w Stanach Zjednoczonych. Engelbert natychmiast zdobył rzesze fanów, w większości kobiet. Krytycy jednak wydawali nieprzychylne recenzje: uważano, że jest tanim śpiewakiem, dążącym do zdobycia popularności (większość jego piosenek to piosenki miłosne). Zarzucano mu brak własnego stylu, także to, że nie wprowadził do sztuki nic nowego. Wydawał się jednym z wielu mu podobnych wówczas piosenkarzy z Hollywood.

Engelbert Humperdinck na koncercie w Orleans Showroom (Las Vegas 31 października 2008 roku).

W 1968 roku singiel „A Man Without Love” trafił na drugie miejsce brytyjskiej listy przebojów, a album o tej samej nazwie osiągnął trzecie miejsce na liście najlepiej sprzedających się albumów[5] Pod koniec lat 60. lista piosenek Humperdincka zawierała utwory takie jak „Am I That Easy to Forget”, „A Man Without Love”, „Les Bicyclettes de Belsize”, „The Way It Used To Be”, „I’m A Better Man” i „Winter World of Love”. Nagrał też albumy, które przyniosły mu sławę: Release Me, The Last Waltz, A Man Without Love oraz Engelbert Humperdinck. Jego własny program telewizyjny „The Engelbert Humperdinck Show”[6] nie osiągnął już takiego sukcesu i został wycofany po sześciu miesiącach.

Humperdinck tworzył sprzedające się w milionach egzemplarzy przeboje z romantycznymi piosenkami. Liczba jego występów na żywo sięgała nawet 100 rocznie. Jednak jego piosenki nie były nadawane przez rozgłośnie radiowe, nastawione raczej na rock’n’rolla i to właśnie koncerty pomagały mu utrzymać kontakt z fanami. Te przedstawienia cechowała niespotykana dotychczas ekstrawagancja, która nałożyła w konsekwencji analogiczne wymagania producentom takich spektakli w różnych klubach na całym świecie. Najbardziej widoczne jest to w przedstawieniach w Las Vegas. „Nie chcę dawać ludziom tego, co już widzieli” – mówił w 1992 roku – „Traktuję bardzo poważnie moją rolę na estradzie. Chcę dać iskrę, której ludzie się nie spodziewają, i wielkiego kopa komuś, kto mówi nie wiedziałem, że to można zrobić!”.

Pod koniec lat 60. fankluby Humperdincka ogarnęły już cały świat. Jego członkowie wyznawali niemal nową religię: „Nasz świat to Engelbert” czy „Engelbert... Wierzymy w Ciebie”. Setki fanek twierdziło, że jest w ciąży z muzykiem.

Na początku lat 70. Humperdinck miał bardzo napięty harmonogram nagrań, a na koncie miał już takie hity, jak „We Made It Happen”, „Sweetheart”, „Another Time, Another Place” czy „Too Beautiful To Last”.

Wydany w 1976 roku album After the Lovin' otrzymał nominację do Nagród Grammy. Wreszcie jego twórczość została doceniona przez krytyków. Jednak miał on niewielki wpływ na nagrywanie samych piosenek, a wkrótce o wszystkich sprawach, takich jak wybór piosenek na płytę, decydował już ktoś inny, a jego rola sprowadziła się do bycia śpiewającą marionetką w ręku wytwórni płytowej. Jednocześnie jego piosenki zaczęły być bardziej różnorodne.

Od lat 80.[edytuj | edytuj kod]

Engelbert Humperdinck (po prawej) po koncertcie w belgijskiej kafeterii „Club nr. 1" (październik 1966)

W latach 80. Humperdinck miał już 50 lat, ale jego albumy ciągle regularnie wydawano. On sam dawał rocznie nawet ponad 200 koncertów. Ciągle był obiektem adoracji rzeszy fanek. Mieszkał równocześnie w Anglii i w Beverly Hills. Mimo tego, udawało mu się prowadzić stabilne życie z żoną Patrycją. Łącznie mieli czterech synów, powiązanych z pracą ojca. W 1986 roku nagrał piosenkę „Portofino”, która szybko stała się wielkim przebojem.

W 1989 roku otrzymał gwiazdkę na słynnym Pasażu Sławy w Hollywood. Spotykał się z królową Anglii i prezydentami. Udziela się w różnych fundacjach charytatywnych. Jest nadal aktywny zawodowo. Jesienią 2007 r. odbył tournée po Europie. Koncertował m.in. w Berlinie.

Konkurs Piosenki Eurowizji[edytuj | edytuj kod]

1 marca 2012 roku brytyjski nadawca BBC ogłosił, że Humperdinck został wybrany wewnętrznie na reprezentanta Wielkiej Brytanii podczas Konkursu Piosenki Eurowizji 2012 roku, który odbył się w Baku (Azerbejdżan)[7]. Jego konkursową piosenką został utwór „Love Will Set You Free”[8]. 26 maja wystąpił z pierwszym numerem startowym w finale konkursu. Ostatecznie zajął przedostatnie, 25. miejsce w finale[1].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1967: Release Me
  • 1967: The Last Waltz
  • 1968: A Man Without Love
  • 1969: Engelbert
  • 1969: Engelbert Humperdinck
  • 1970: We Made It Happen
  • 1971: Sweetheart
  • 1971: Another Time, Another Place
  • 1972: Live At The Riviera, Las Vegas
  • 1972: In Time
  • 1973: Engelbert King of Hearts
  • 1973: My Love
  • 1974: Engelbert Humperdinck His Greatest Hits
  • 1974: The World of Engelbert Humperdinck
  • 1976: After The Lovin
  • 1977: Miracles
  • 1977: Christmas Tyme
  • 1977: Engelbert Sings For You
  • 1977: A Time For Us
  • 1978: Last Of The Romantics
  • 1978: Love Letters
  • 1979: This Moment In Time
  • 1979: Engelbert Sings the Hits
  • 1980: Love’s Only Love
  • 1980: Retrospective
  • 1980: A Merry Christmas With Engelbert Humperdinck
  • 1981: Don’t You Love Me Anymore
  • 1982: Misty Blue
  • 1983: You and Your Lover
  • 1985: Getting Sentimental
  • 1985: A Lovely Way To Spend An Evening (2 LP)
  • 1986: Träumen Mit Engelbert
  • 1987: Remember I Love You
  • 1988: Live in Concert / All of Me
  • 1988: Love is the Reason
  • 1989: Ich Denk an Dich (Star Of Bethlehem)
  • 1990: Step into My Life
  • 1990:Zärtlichkeiten
  • 1991: Engelbert Heart of Gold
  • 1991: Coming Home
  • 1992: Hello Out There
  • 1993: Yours
  • 1993: Quiereme Mucho
  • 1994: An Evening with Engelbert Humperdinck
  • 1994: Step into My Life
  • 1995: Engelbert I Love You
  • 1995: Christmas Eve
  • 1995: Love Unchained
  • 1995: Engelbert Humperdinck Sings the Classics
  • 1995: Magic Night
  • 1995: The Magic of Christmas
  • 1995: Sings Ballads
  • 1995: You are So Beautiful
  • 1996: After Dark
  • 1996: Live In Japan
  • 1996: Feelings
  • 1996: From the Heart
  • 1996: 16 Most Requested Songs
  • 1998: The Dance Album
  • 1998: Evening with Engelbert Humperdinck 1 (Live)
  • 1998: Evening with Engelbert Humperdinck 2 (Live)
  • 1998: Merry Christmas with Engelbert Humperdinck
  • 1998: The Best of Engelbert Humperdinck Live
  • 1999: Dance Album (Bonus Track)
  • 1999: In the Still of the Night: 20 Beautiful Love Songs
  • 1999: Live at the Royal Albert Hall
  • 1999: The Engelbert Humperdinck Collection
  • 2000: At His Very Best
  • 2000: #1 Love Songs of All Time
  • 2000: An Evening with Engelbert Humperdinck
  • 2000: Evening with Engelbert Humperdinck & the Royal Philharmonic Orchestra
  • 2001: Original Gold Vol. 1
  • 2001: Original Gold Vol. 2
  • 2001: It’s All in the Game
  • 2001: 'I Want To Wake Up With You
  • 2001: Red Sails in the Sunset
  • 2001: Love is the Reason (DM)
  • 2002: You Belong to My Heart
  • 2003: Definition Of Love
  • 2003: Engelbert Humperdinck Live
  • 2003: Always Hear The Harmony: The Gospel Sessions
  • 2003: Release Me
  • 2004: Greatest Love Songs
  • 2004: Love Songs and Ballads
  • 2005: Let There Be Love
  • 2005: Gold
  • 2005: Best of Engelbert Humperdinck: The Millenium Collection
  • 2006: An Introduction to Engelbert Humperdinck
  • 2007: Greatest Hits And More
  • 2007: The Winding Road
  • 2009: Legacy of Love
  • 2009: My Love/King of Hearts
  • 2009: We Made It Happen/Sweetheart
  • 2010: Released
  • 2012: Release Me – The Best Of Engelbert Humperdinck

Przypisy

  1. 1,0 1,1 BBC News - Engelbert Humperdinck is UK Eurovision act for 2012. W: BBC Online [on-line]. 1 marca 2012. [dostęp 2 marca 2012].
  2. Knokke – Heist songfestival contestants 1959–1973 – europopmusic. [dostęp 29 października 2011].
  3. Engelbert – Dommage Dommage. [dostęp 29 października 2011].
  4. Engletbert Humperdinck interview on the Chris Evans Breakfast Show, BBC Radio 2, broadcast 11 May 2012.
  5. „Artist: Engelbert Humperdinck, Title: A Man Without Love” at. [dostęp 18 maja 2012]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-22)].
  6. The Engelbert Humperdinck Show (TV Series 1969–) – IMDb.
  7. Engelbert Humperdinck reprezentantem UK. W: Eurowizja.org [on-line]. 2 marca 2012. [dostęp 2 marca 2012].
  8. Co zaśpiewa Engelbert Humperdinck w Baku?. W: BBC Online [on-line]. 20 marca 2012. [dostęp 20 marca 2012].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]