Konkurs Piosenki Eurowizji 2012

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Konkurs Piosenki Eurowizji 2012
Light Your Fire

Eurovision Song Contest logo.png

EuroAzerbaiyán.svg
Baku2012.svg

Informacje ogólne
Półfinały 22 maja 2012
24 maja 2012
Finał 26 maja 2012
Miejsce Crystal Hall, Baku (Azerbejdżan)
Nadawca İctimai TV
Prowadzący Eldar Qasımov
Leyla Əliyeva
Nərgiz Berk-Petersen
Uczestnicy
Powrót  Czarnogóra
Rezygnacja  Armenia
 Polska
Łącznie 42 reprezentacji
Głosowanie
Każdy uczestniczący kraj przyznaje 1-7, 8, 10 i 12 punktów dla dziesięciu najwyżej ocenionych przez telewidzów oraz jurorów (w stosunku głosów 50:50) utworów
Zwycięzca  Szwecja
Reprezentant Loreen
Piosenka Euphoria
Tekst i muzyka Thomas G:son, Peter Boström
Konkurs Piosenki Eurowizji
◄ 2011         2013 ►

57. Konkurs Piosenki Eurowizji został zorganizowany 22, 24 i 26 maja 2012 roku w Crystal Hall w Baku przez azerskiego nadawce publicznego İctimai TV, dzięki wygranej reprezentantów Azerbejdżan, duetu Ell & Nikki podczas konkursu w 2011 roku[4][5].

Konkurs prowadzili Eldar Qasımov, Leyla Əliyeva, Nərgiz Berk-Petersen, a finał wygrała reprezentantka SzwecjiLoreen, która za utwór „Euphoria” Thomasa G:sona i Petera Boströma otrzymała w sumie 372 punkty, w tym osiemnaście najwyższych not[6].

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Baku.
Geographylogo.svg
Lokalizacja Baku w Azerbejdżanie.
Baku Cristall Hall podczas budowy w styczniu 2012 roku

Azerbejdżan zadebiutował podczas konkursu w 2008 roku. 56. Konkurs Piosenki Eurowizji w 2011 roku wygrała azerska propozycja „Running Scared” duetu Ell&Nikki, dzięki czemu możliwość organizacja konkursu w kolejnym roku przypadła krajowemu nadawcy İctimai TV[7][8][9][10]. Baku, stolica i największe miasto Azerbejdżanu na Morzu Kaspijskim, w regionie Kaukazu, zostało ogłoszone gospodarzem Konkursu Piosenki Eurowizji 2012.

Krótko po wygranej Azerbejdżanu oficjalnie ogłoszono budowę mieszczącej 23 tysiące miejsc areny koncertowej jako potencjalnego miejsca tegorocznej imprezy[11][12]. Trzy dni później zapowiedziano także dwa inne hale, które miały być rozpatrywane przez organizatorów: Stadion Tofiqa Bahramova i Kompleks Sportowo-Widowiskowy Heydara Aliyeva[13]. 2 sierpnia 2011 roku Alpine Bau Deutschland AG wygrało przetarg na skonstruowanie nowego budynku, teraz znanego jako Baku Crystal Hall. Przygotowania do budowy zaczęły się niedługo po ogłoszeniu[14]. Mimo, że całkowity koszt kontraktu nie został wyjawiony, rząd przeznaczył na powstanie areny 6 milionów manatów azerskich (ok. 24 miliony złotych)[15].

31 października 2011 roku Ismayil Omarov, dyrektor krajowego nadawcy Ictimai Television ogłosił, że decyzja o miejscu organizacji konkursu zostanie podjęta przez komitet wykonawczy w styczniu 2012 roku[16]. 25 stycznia 2012 roku okazało się, że to Baku Crystal Hall będzie gospodarzem Konkursu Piosenki Eurowizji 2012[17][18]. Mimo, że hala może pomieścić 23 tysiące ludzi, tylko 16.000 mogło mieć możliwość zakupienia biletów na konkurs[17]. Bilety dostępne były od 28 lutego 2012 roku[19][20].

Prowadzący Konkurs Piosenki Eurowizji 2012 – Leyla Aliyeva, Eldar Qasımov i Nargiz Birk-Petersen

Przebieg konkursu[edytuj | edytuj kod]

Głosowanie[edytuj | edytuj kod]

29 czerwca 2011 roku w Genewie odbyło się spotkanie organu zarządzającego Konkursem Piosenki Eurowizji (tzw. Grupy Referencyjnej) z azerską telewizją publiczną İctimai TV. Podczas zebrania Europejska Unia Nadawców (EBU) zdecydowała o pozostaniu przy systemie przyjmowania głosów w stosunku 50:50 (50% głosów należało do widzów oraz 50% do krajowych komisji sędziowskich, w której skład musiało wejść pięciu profesjonalnych muzyków) oraz zatwierdziła przywrócenie systemu głosowania znanego z lat 1998-2009, który uruchamiał na 15 minut linie telefonicznie oraz SMS-owe po wykonaniu ostatniej piosenki konkursowej, a nie (jak w 2010 i 2011 roku) od momentu rozpoczęcia prezentacji pierwszego utworu[21][4][22].

Prowadzący[edytuj | edytuj kod]

16 kwietnia 2012 roku azerski nadawca Ictimai TV podał nazwiska prowadzących wszystkie trzy koncerty eurowizyjne, którymi zostali: wokalista i zwycięzca 56. Konkursu Piosenki EurowizjiEldar Qasımov, dziennikarka i redaktor naczelna magazynu Baku – Leyla Əliyeva oraz prezenterka telewizyjna Nərgiz Berk-Petersen[23].

Koszyki półfinałowe[edytuj | edytuj kod]

Ceremonia losowania przydziałów do półfinałów w Buta Palace w Baku

W poniedziałek, 25 stycznia 2012 roku zdecydowano, które kraje pojawią się w pierwszym, a które w drugim półfinale. Kraje uczestniczące, poza tzw. „Wielką Piątką” (czyli Francją, Wielką Brytanią, Hiszpanią, Włochami, Niemcami) oraz gospodarzem (Azerbejdżanem) podzielono na 6 koszyków, biorąc pod uwagę, jak ich mieszkańcy głosowali w poprzednich konkursach. Z koszyków połowa krajów (albo prawie połowa, jak niemożliwy jest równy podział) została przydzielona do pierwszego półfinału 22 maja, a druga do drugiego, który odbył się 24 maja[24][25].

Koszyk 1 Koszyk 2 Koszyk 3 Koszyk 4 Koszyk 5 Koszyk 6
1.a  Armenia zrezygnowała z udziału w konkursie ok. półtora miesiąca po ceremonii przydzielania państw do jednego z dwóch półfinałów.
Wnętrze Baku Crystal Hall podczas Konkursu Piosenki Eurowizji

Projekt grafiki[edytuj | edytuj kod]

Projekt konkursu był tworzony wokół motto Light your fire! (pol.: Rozpal swój ogień[26]), które zainspirowane zostało przydomkiem Kraj Ognia, z którego jest znany Azerbejdżan[27][28].

Każda pocztówka zaczynała się od napisu z flagą i nazwą danego kraju na żółto-pomarańczowo-czerwonym tle[29]. Wizytówki składały się z różnych ujęć Azerbejdżanu, z nagłówkiem Azerbejdżan i Kraj... pod spodem (np. Kraj urodzaju, Kraj poezji etc.), po którym pokazano miasto, jego krajobraz i kulturę[29]. Kilka pocztówek skupiło się na stolicy kraju – Baku, wówczas pojawił się tekst Baku, a pod nim Miasto... (np. Miasto jazzu, Miasto rozrywki etc.). Wizytówki kończyły się ujęciem na Crystal Hall w barwach występującego kraju. Pocztówki potraktowano jako reklamę kraju dla szerszej publiczności[29][30].

Artysta, piosenka i numer startowy zostały pokazane graficznie identycznie jak podczas 56. Konkursu Piosenki Eurowizji w 2011 roku, z małymi zmianami na rzecz motywu przewodniego konkursu[29]. Punkty od 1 do 7 były podświetlone na czerwono, a trzy najwyższe (8, 10 i 12) – na pomarańczowo. Grafiką zajęła się londyńska agencja Turquoise Branding[31][32].

Incydenty[edytuj | edytuj kod]

Obawy o prawa człowieka[edytuj | edytuj kod]

Publiczność podczas Konkursu Piosenki Eurowizji

Azerska wielka inwestycja w organizowanie konkursu była szeroko komentowana przez zachodnie media jako „próba załagodzenia obaw o ich słabej demokracji i poszanowaniu praw człowieka”[33][34]. 29 sierpnia 2011 roku w Baku zorganizowano drugie zgromadzenie Grupy Referencyjnej i Europejskiej Unii Nadawców z organizatorem, podczas którego EBU odebrała od przedstawicieli rządu Azerbejdżanu dokumenty gwarantujące zapewnienie bezpieczeństwa wszystkich reprezentacjom[35][36].

W związku ze zbliżającą się datą rozpoczęcia konkursu, grupa azerskich organizacji pozarządowych rozpoczęła w maju kampanię pt. Zaśpiewaj dla demokracji na rzecz obrony praw człowieka w tym kraju. Zapowiedziano akcje protestacyjne przeciwko pogarszającej się sytuacji na terenach państwa[37]. Organizacja Human Rights Watch odnotowała w przeddzień konkursu „brutalne stłumienia demonstracji”[38], a Amnesty International potępił „surową represje wolności słowa, niezgody, organizacji pozarządowych, dziennikarzy krytycznych; tych, którzy krytykują reżim Əliyeva zbyt mocno”, które trwały aż do dnia pierwszego półfinału konkursu[39]. Human Rights Watch skrytykowała także rząd Azerbejdżanu i Baku za to, że nakazała przymusowe eksmisje wobec mieszkańców, w celu umożliwienia rozbiórki mieszkań, by wybudować drogę do miejsca budowy Baku Crystal Hall[40][41][42].

Reprezentantka Szwecji oraz przyszła zwyciężczyni konkursu, Loreen, spotkała się z lokalnymi działaczami ds. praw człowieka. Po spotkaniu skomentowała sytuację słowami: „prawa człowieka w Azerbejdżanie są naruszane codziennie. Nie powinno się milczeć o takich rzeczach.”[39]. Rzecznik rządu Azerbejdżanu skrytykował piosenkarkę, odpowiadając, że „konkurs nie powinien być upolityczniony”[39] i zażądał od Europejskiej Unii Nadawców (EBU) unikania takich spotkań[43]. Szwedzcy dyplomaci odpowiedzieli, że EBU, szwedzka telewizja oraz Loreen nie powinni działać wbrew zasadom konkursu Eurowizji[44].

W dniu finału konkursu, czyli 26 maja, flash mob zorganizowany przez antyrządowych protestujących został szybko stłumiony przez policję[33]. Przed ogłoszeniem wyników niemieckiego głosowania, sekretarz Niemiec Anke Engelke wydała na żywo oświadczenie, w którym nawiązała do kwestii praw człowieka w Azerbejdżanie, mówiąc: „Dziś nikt nie może głosować na swój własny kraj, ale dobrze móc głosować i dobrze jest mieć wybór. Powodzenia w podróży, Azerbejdżan. Europa Cię obserwuje.”[45][46].

Napięcia z Iranem[edytuj | edytuj kod]

Irańskie władze sprzeciwiły się temu, by Azerbejdżan organizował Konkurs Piosenki Eurowizji 2012. Irańscy duchowni, Ajatollah Mohammad Modżtahed Szabestari i Ajatollah Dżafar Sobhani potępili Azerbejdżan za „antyislamskie zachowania”, twierdząc, że kraj będzie gościć paradę gejów[47]. To doprowadziło do protestów pod ambasadą irańską w Baku, gdzie protestujący wykrzykiwali hasła wyśmiewające przywódców w Iranie. Szef azerskiego departamentu publicznych i politycznych kwestii, Əli Həsənov, powiedział, że roszczenia wobec parady gejów były nieprawdziwe, i nakazał Iranowi nieinterweniowanie w wewnętrzne sprawy Azerbejdżanu[48]. W odpowiedzi Iran odwołał swojego ambasadora z Baku[49]. Zażądał też oficjalnych przeprosin ze strony Iranu za krytyczne wypowiedzi dotyczące organizacji konkursu w Baku[50], a potem również odwołała swojego ambasadora z Iranu[51].

30 maja minister bezpieczeństwa narodowego Azerbejdżanu ogłosił, że udaremniono serii planowanych ataków terrorystycznych przeciwko Konkursowi Piosenki Eurowizji, na których celowniku były zarówno Baku Crystal Hall, jak i hotele Marriot i Hilton w Baku[52]. 22 sierpnia magazyn The Daily Telegraph poinformował, że według zachodnich służb wywiadowczych, najwyższy przywódca Iranu Ali Chamenei osobiście wydał rozkaz do elitarnej jednostki Sił Quds, by rozpocząć ataki terrorystyczne przeciwko krajom zachodnim i ich sojusznikom, w tym Azerbejdżanowi podczas konkursu Eurowizji[53].

Kraje uczestniczące[edytuj | edytuj kod]

Poprzedni zwycięzcy konkursu podczas prób do Interval Act drugiego półfinału.
Od lewej: Dima Biłan, Ell & Nikki, Marija Šerifović oraz Alexander Rybak

Swoje uczestnictwo w konkursie potwierdziły 43 kraje, w tym Czarnogóra, która ostatni raz wystawiła reprezentanta w 2009 roku[54]. Z udziału w imprezie wycofała się Polska i Armenia[55]. Polska wycofała się z konkursu z powodu poświęcenia środków finansowych na organizację Mistrzostw Europy w piłce nożnej UEFA 2012 (którą współorganizowała z Ukrainą) i Letnie Igrzyska Olimpijskie 2012[56]. Armenia zrezygnowała z udziału z powodu braku gwarancji bezpieczeństwa dla reprezentanta Armenii, spowodowanego nierozstrzygniętym konfliktem między krajami, dotyczącym Górskiego Karabachu[57][58].

29 czerwca 2011 roku na spotkaniu Grupy Referencyjnej Konkursu Piosenki Eurowizji zadecydowano, że liczba krajów w finale weźmie udział 26 reprezentacji: gospodarz konkursu, kraje tzw. „Wielkiej Piątki” oraz 10 najlepszych państw z każdego półfinału. Taka sytuacja miała miejsce drugi raz w historii konkursu, po raz pierwszy 26 finalistów wystąpiło podczas 48. Konkursu Piosenki Eurowizji w 2003 roku)[59][60].

Powracający artyści[edytuj | edytuj kod]

W konkursie wzięło udział czterech uczestników, którzy próbowali swoich sił w poprzednich latach: reprezentantka Macedonii, Kaliopi, wystąpiła po raz pierwszy w 41. Konkursie Piosenki Eurowizji z utworem „Samo ti” i zajęła 26. miejsce w rundzie kwalifikacyjnej[61], Jónsi z Islandii oraz Željko Joksimović z Serbii wystąpili w 49. Konkursie Piosenki Eurowizji; Jónsi zajął 19. miejsce z piosenką „Heaven”, a Joksimović w barwach Serbii i Czarnogóry zakończył udział na drugim miejscu z utworem „Lane moje”[62]. Drugi rok z rzędu Irlandię reprezentował duet Jedward, który podczas konkursu w 2011 roku zajął 8. miejsce z piosenką „Lipstick”[63].

Pierwszy półfinał[edytuj | edytuj kod]

  • Pierwszy półfinał odbył się 22 maja 2012 roku.
  • Do finału zakwalifikowało się dziesięć krajów z największą ilością punktów.
  • Podczas półfinału możliwość głosowania mieli mieszkańcy krajów uczestniczących oraz Azerbejdżan, Hiszpania i Włochy.
  • W związku z żałobą narodową w Albanii, krajowy nadawca Radio Televizioni Shqiptar (RTSH) otrzymał zgodę od Europejskiej Unii Nadawców (EBU) na nieemitowanie na żywo pierwszego półfinału i branie pod uwagę tylko głosów jurorów[64][65]. Transmisja półfinału odbyła się 23 maja o godzinie 0:35[65].
L.p. Kraj Język Artysta Utwór Miejsce Punkty
01  Czarnogóra angielski1 Rambo Amadeus „Euro neuro” 15 20
02  Islandia angielski Gréta Salóme & Jónsi „Never Forget” 8 75
03  Grecja angielski Elefteria Elefteriu Aphrodisiac 4 116
04  Łotwa angielski Anmary „Beautiful Song” 16 17
05  Albania albański2 Rona Nishliu „Suus” 2 146
06  Rumunia angielski, hiszpański Mandinga Zaleilah 3 120
07  Szwajcaria angielski Sinplus „Unbreakable” 11 45
08  Belgia angielski Iris „Would You?” 17 16
09  Finlandia szwedzki Pernilla Karlsson „När jag blundar” 12 41
10  Izrael angielski, hebrajski Izabo „Time” 13 33
11  San Marino angielski3 Valentina Monetta The Social Network Song
(Oh Oh–Uh-Oh Oh)
14 31
12  Cypr angielski Ivi Adamou „La La Love” 7 91
13  Dania angielski Soluna Samay „Should’ve Known Better” 9 63
14  Rosja angielski, udmurcki Buranowskije Babuszki „Party for Everybody” 1 152
15  Węgry angielski Compact Disco „Sound of Our Hearts” 10 52
16  Austria niemiecki4 Trackshittaz „Woki mit deim Popo” 18 8
17  Mołdawia angielski5 Pasha Parfeny „Lăutar” 5 100
18  Irlandia angielski Jedward „Waterline” 6 92

Legenda:

     Kraje, które awansowały do finału

Uwagi:

1  Utwór zawiera zwroty w języku czarnogórskim i niemieckim.
2  Utwór napisany został w języku albańskim, zawiera jednak łaciński tytuł.
3  Utwór zawiera zwroty w języku włoskim.
4  Bawarski dialekt używany w Górnej Austrii.
5  Utwór napisany został w języku angielskim, zawiera jednak tytuł w języku rumuńskim.

Tabela punktacyjna pierwszego półfinału[edytuj | edytuj kod]

  Punkty
ESCTotaltscore PL.svg ESCCzarnogóra PL.svg ESCIslandia PL.svg ESCGrecja PL.svg ESCŁotwa PL.svg ESCAlbania PL.svg ESCRumunia PL.svg ESCSzwajcaria PL.svg ESCBelgia PL.svg ESCFinlandia PL.svg ESCIzrael PL.svg ESCSan MarinoJ.svg ESCCypr PL.svg ESCDania PL.svg ESCRosja PL.svg ESCWęgry PL.svg ESCAustria PL.svg ESCMołdawia PL.svg ESCIrlandia PL.svg ESCAzerbaijanJ.svg ESCWłochy PL.svg ESCHiszpania PL.svg
Uczestnicy Czarnogóra 20 12 8
Islandia 75 5 5 5 4 5 10 4 3 8 10 1 4 2 2 1 6
Grecja 116 10 5 8 12 3 8 3 7 12 4 5 1 10 10 10 5 3
Łotwa 17 2 4 4 4 3
Albania 146 12 3 10 4 4 12 10 5 5 10 10 7 2 10 12 1 1 12 12 4
Rumunia 120 7 4 8 5 2 4 8 6 6 1 8 3 5 12 12 7 10 12
Szwajcaria 45 2 7 3 2 1 1 2 8 3 8 8
Belgia 16 4 2 1 2 6 1
Finlandia 41 7 6 1 1 1 2 8 12 3
Izrael 33 1 5 3 1 3 6 5 7 2
San Marino 31 4 2 10 7 5 3
Cypr 91 6 12 12 3 6 7 3 1 10 7 3 5 1 7 8
Dania 63 8 1 8 3 10 8 4 4 3 1 7 6
Rosja 152 8 6 7 12 6 8 12 12 12 2 7 12 7 10 6 8 8 2 7
Węgry 52 7 8 6 6 4 5 5 4 5 2
Austria 8 1 5 2
Mołdawia 100 3 6 2 4 10 7 6 6 5 3 6 12 2 6 2 6 4 10
Irlandia 92 1 10 3 10 7 7 7 12 2 10 6 8 4 5

     Kraje, które awansowały do finału

Drugi półfinał[edytuj | edytuj kod]

  • Pierwszy półfinał odbył się 24 maja 2012 roku.
  • Do finału zakwalifikowało się dziesięć krajów z największą ilością punktów.
  • Podczas półfinału możliwość głosowania mieli mieszkańcy krajów uczestniczących oraz Francja, Niemcy i Wielka Brytania.
L.p. Kraj Język Artysta Utwór Miejsce Punkty
01  Serbia serbski Željko Joksimović „Nije ljubav stvar” 2 159
02  Macedonia angielski, macedoński Kaliopi „Crno i belo” 9 53
03  Holandia angielski Joan Franka „You and Me” 15 35
04  Malta angielski Kurt Calleja „This Is the Night” 7 70
05  Białoruś angielski Litesound „We Are the Heroes” 16 35
06  Portugalia portugalski Filipa Sousa „Vida minha” 13 39
07  Ukraina angielski Gaitana Be My Guest 8 64
08  Bułgaria bułgarski 6 Sofi Marinowa Love Unlimited 11 45
09  Słowenia słoweński Eva Boto „Verjamem” 17 31
10  Chorwacja chorwacki Nina Badrić „Nebo” 12 42
11  Szwecja angielski Loreen Euphoria 1 181
12  Gruzja angielski, gruziński Anri Dżochadze „I’m a Joker” 14 36
13  Turcja angielski Can Bonomo „Love Me Back” 5 80
14  Estonia estoński Ott Lepland Kuula 4 100
15  Słowacja angielski Max Jason Mai „Don’t Close Your Eyes” 18 22
16  Norwegia angielski Tooji „Stay” 10 45
17  Bośnia i Hercegowina bośniacki Maya Sar „Korake ti znam” 6 77
18  Litwa angielski Donny Montell „Love Is Blind” 3 104

Legenda:

     Kraje, które awansowały do finału

6.f  Utwór zawierał zwroty w językach: arabskim, azerskim, angielskim, francuskim, greckim, włoskim, romskim, serbsko-chorwackim, hiszpańskim i tureckim[66].

Tabela punktacyjna drugiego półfinału[edytuj | edytuj kod]

  Punkty
ESCTotaltscore PL.svg ESCSerbia PL.svg ESCMacedonia PL.svg ESCHolandia PL.svg ESCMalta PL.svg ESCBiałoruś PL.svg ESCPortugalia PL.svg ESCUkraina PL.svg ESCBułgaria PL.svg ESCSłowenia PL.svg ESCChorwacja PL.svg ESCSzwecja PL.svg ESCGruzja PL.svg ESCTurcja PL.svg ESCEstonia PL.svg ESCSłowacja PL.svg ESCNorwegia PL.svg ESCBośnia i Hercegowina PL.svg ESCLitwa PL.svg ESCFrancja PL.svg ESCNiemcy PL.svg ESCWielka Brytania PL.svg
Uczestnicy Serbia 159 12 10 5 8 8 8 12 12 10 8 10 1 8 10 10 2 12 10 3
Macedonia 53 8 1 2 5 7 6 7 1 8 8
Holandia 35 2 1 7 7 3 3 8 4
Malta 70 3 2 2 5 6 6 4 5 4 4 6 3 2 6 12
Białoruś 35 1 1 4 12 2 8 7
Portugalia 39 6 3 3 1 5 5 4 1 8 3
Ukraina 64 4 3 6 12 2 5 1 6 6 5 1 2 2 5 2 2
Bułgaria 45 2 6 2 6 10 6 3 3 2 5
Słowenia 31 10 4 8 5 4
Chorwacja 42 12 7 1 1 8 12 1
Szwecja 181 7 8 12 8 7 10 7 10 10 6 12 5 12 12 12 7 10 6 12 8
Gruzja 36 6 1 10 3 4 12
Turcja 80 10 7 12 2 8 7 3 2 3 1 6 7 6 6
Estonia 100 8 4 12 3 3 1 12 7 10 8 8 10 7 7
Słowacja 22 1 7 4 3 6 1
Norwegia 45 3 3 3 3 2 10 4 8 4 1 4
Bośnia i Hercegowina 77 5 5 5 5 1 5 12 5 2 12 6 4 4 5 1
Litwa 104 6 4 10 10 7 4 4 7 4 2 5 2 10 7 7 5 10

     Kraje, które awansowały do finału

Finał[edytuj | edytuj kod]

  • Prawo do głosowania w finale miały wszystkie 42 uczestniczące państwa.
L.p. Kraj Język Artysta Utwór Miejsce Punkty
01 Wielka Brytania Wielka Brytania angielski Engelbert Humperdinck „Love Will Set You Free” 25 12
02 Węgry Węgry angielski Compact Disco „Sound of Our Hearts” 24 19
03 Albania Albania albański Rona Nishliu „Suus” 5 146
04 Litwa Litwa angielski Donny Montell „Love Is Blind” 14 70
05 Bośnia i Hercegowina Bośnia i Hercegowina bośniacki Maya Sar „Korake ti znam” 18 55
06 Rosja Rosja angielski, udmurcki Buranowskije Babuszki „Party for Everybody” 2 259
07 Islandia Islandia angielski Gréta Salóme & Jónsi „Never Forget” 20 46
08 Cypr Cypr angielski Ivi Adamou „La La Love” 16 65
09 Francja Francja angielski, francuski Anggun Echo (You and I) 22 21
10 Włochy Włochy angielski, włoski Nina Zilli „L’amore è femmina” 9 101
11 Estonia Estonia estoński Ott Lepland Kuula 6 120
12 Norwegia Norwegia angielski Tooji „Stay” 26 7
13 Azerbejdżan Azerbejdżan angielski Səbinə Babayeva When the Music Dies 4 150
14 Rumunia Rumunia angielski, hiszpański Mandinga Zaleilah 12 71
15 Dania Dania angielski Soluna Samay „Should’ve Known Better” 23 21
16 Grecja Grecja angielski Elefteria Elefteriu Aphrodisiac 17 64
17 Szwecja Szwecja angielski Loreen Euphoria 1 372
18 Turcja Turcja angielski Can Bonomo „Love Me Back” 7 112
19 Hiszpania Hiszpania hiszpański Pastora Soler Quédate conmigo 10 97
20 Niemcy Niemcy angielski Roman Lob Standing Still 8 110
21 Malta Malta angielski Kurt Calleja „This Is the Night” 21 41
22 Macedonia Macedonia angielski, macedoński Kaliopi „Crno i belo” 13 71
23 Irlandia Irlandia angielski Jedward „Waterline” 19 46
24 Serbia Serbia serbski Željko Joksimović „Nije ljubav stvar” 3 214
25 Ukraina Ukraina angielski Gaitana Be My Guest 15 65
26 Mołdawia Mołdawia angielski Pasha Parfeny „Lăutar” 11 81

Legenda:

     1 miejsce

Tabela punktacyjna finału[edytuj | edytuj kod]

  Punkty
ESCTotaltscore PL.svg ESCAlbania PL.svg ESCCzarnogóra PL.svg ESCRumunia PL.svg ESCAustria PL.svg ESCUkraina PL.svg ESCBiałoruś PL.svg ESCBelgia PL.svg ESCAzerbaijanJ.svg ESCMalta PL.svg ESCSan MarinoJ.svg ESCFrancja PL.svg ESCWielka Brytania PL.svg ESCTurcja PL.svg ESCGrecja PL.svg ESCBośnia i Hercegowina PL.svg ESCMołdawia PL.svg ESCBułgaria PL.svg ESCSzwajcaria PL.svg ESCSłowenia PL.svg ESCCypr PL.svg ESCChorwacja PL.svg ESCSłowacja PL.svg ESCMacedonia PL.svg ESCHolandia PL.svg ESCPortugalia PL.svg ESCIslandia PL.svg ESCSzwecja PL.svg ESCNorwegia PL.svg ESCLitwa PL.svg ESCEstonia PL.svg ESCDania PL.svg ESCŁotwa PL.svg ESCHiszpania PL.svg ESCFinlandia PL.svg ESCGruzja PL.svg ESCWłochy PL.svg ESCSerbia PL.svg ESCNiemcy PL.svg ESCRosja PL.svg ESCWęgry PL.svg ESCIzrael PL.svg ESCIrlandia PL.svg
Uczestnicy
Wielka Brytania 12 1 5 2 4
Węgry 19 7 1 1 8 2
Albania 146 10 1 8 10 1 12 5 10 6 4 12 3 4 5 12 1 5 1 6 3 12 1 6 8
Litwa 70 1 8 4 4 3 7 5 1 6 3 4 12 5 7
Bośnia i H. 55 6 7 10 1 7 10 2 7 5
Rosja 259 3 4 4 5 10 12 8 10 3 10 4 3 7 4 3 6 6 8 5 6 3 4 4 8 7 7 8 6 8 8 10 8 8 5 10 7 7 7 7 6
Islandia 46 4 1 4 5 6 6 4 7 3 6
Cypr 65 6 2 2 12 8 12 5 5 8 2 3
Francja 21 2 2 6 6 2 3
Włochy 101 7 2 4 10 7 1 3 5 5 5 2 2 5 5 2 4 4 7 3 1 4 2 5 4 2
Estonia 120 1 4 10 4 2 10 7 7 10 8 7 8 8 6 10 4 6 8
Norwegia 7 3 1 3
Azerbejdżan 150 4 5 12 7 12 4 2 12 5 7 10 10 8 6 2 12 10 3 10 8 1
Rumunia 71 3 6 2 4 7 12 3 4 1 10 7 1 6 5
Dania 21 5 2 2 5 2 5
Grecja 64 12 8 5 2 5 3 1 4 1 12 1 4 1 3 2
Szwecja 372 5 7 10 12 6 6 12 7 6 3 12 12 6 6 8 7 8 7 10 10 7 12 6 12 3 12 12 10 12 12 12 12 12 8 10 12 12 12 12 12
Turcja 112 10 3 3 7 12 8 5 5 1 4 7 3 8 8 6 1 2 7 8 3 1
Hiszpania 97 6 6 6 1 6 8 5 3 8 6 6 12 2 4 4 3 1 10
Niemcy 110 2 4 2 7 6 4 2 4 2 10 3 3 10 10 7 3 1 2 8 10 10
Malta 41 7 3 8 2 5 2 1 7 6
Macedonia 71 8 8 3 2 8 12 2 6 8 1 1 12
Irlandia 46 1 4 1 10 3 5 4 5 4 5 4
Serbia 214 1 12 5 10 2 5 5 6 8 8 10 3 12 10 12 7 12 7 10 10 5 3 10 10 5 2 6 10 4 4
Ukraina 65 10 3 7 1 8 3 1 1 2 1 6 2 6 3 8 3
Mołdawia 81 3 12 1 8 5 8 2 2 1 1 6 7 7 4 7 2 5
Kraje w tabeli są uporządkowane w kolejności występów.

Pozostałe nagrody[edytuj | edytuj kod]

Nagrody im. Marcela Bezençona[edytuj | edytuj kod]

Loreen - faworytka klubów OGAE, zwyciężczyni 58. Konkursu Piosenki Eurowizji oraz zdobywczyni Nagrody Artystycznej i Nagrody Kompozytorów

W 2012 roku po raz kolejny przyznano Nagrody im. Marcela Bezençona, czyli wyróżnienia przyznawane dla najlepszych piosenek biorących udział w rywalizacji, sygnowane nazwiskiem twórcy konkursu - Marcela Bezençona. Pomysłodawcami statuetek zostali: szef szwedzkiej delegacji konkursowej Christer Björkman oraz członek zespołu Herreys - Richard Herrey, którzy nazwiskiem twórcy konkursu, Marcela Bezençona[67].

W 2012 roku nagrody otrzymali[68]:

Kategoria Kraj Utwór Wykonawca
Nagroda Artystyczna
Nagroda Kompozytorów
Szwecja Euphoria Loreen
Nagroda Dziennikarzy Azerbejdżan When the Music Dies Səbinə Babayeva

Faworyt Stowarzyszenia OGAE[edytuj | edytuj kod]

Stowarzyszenie Miłośników Konkursu Piosenki Eurowizji (OGAE) to pozarządowa, pozapolityczna organizacja non profit[69][70] zrzeszająca 37 krajowych fanklubów Konkursu Piosenki Eurowizji, założona przez Jari-Pekka Koikkalainena w 1984 roku w fińskim Savonlinna[71]. Pozostałe państwa na świecie są zjednoczone w oddział OGAE Reszta Świata, które powstało w 2004 roku[69].

Od 2007 roku corocznie, przed każdym Konkursem Piosenki Eurowizji, większość oddziałów przeprowadza głosowanie, w którym głosuje na wszystkie piosenki zgłoszone do konkursu (z wyłączeniem propozycji krajowej), przy użyciu tzw. systemu eurowizyjnego (tj. 1-8, 10 i 12 punktów dla 10 ulubionych utworów)[72].

W 2012 roku pięcioma głównymi faworytami klubów do zwycięstwa byli[72]:

L.p. Kraj Utwór Artysta Punkty
(OGAE)
1  Szwecja Euphoria Loreen 375
2  Włochy „L’amore è femmina” Nina Zilli 212
3  Islandia „Never Forget” Gréta Salóme & Jónsi 211
4  Serbia „Nije ljubav stvar” Željko Joksimović 199
5  Norwegia „Stay” Tooji 164

Kraje niebiorące udziału[edytuj | edytuj kod]

  •  Andora – 19 września 2011 nadawca Ràdio i Televisió d'Andorra (RTVA) ogłosił, że nie ma w planach udziału w konkursie z powodów finansowych; kraj planował również unieważnienie członkostwa w EBU[73][74].
  •  Armenia – kilka krajowych grup walczących o prawa człowieka protestowało przeciwko ograniczeniom, wyrażając swoje obawy z reżimem rządowym w Azerbejdżanie. 7 marca 2012 roku EBU ogłosiła, że armeńska telewizja ARMTV zdecydowała się zrezygnować z udziału w konkursie z powodu braku gwarancji bezpieczeństwa dla ormiańskiego reprezentanta, spowodowanego nierozstrzygniętym konfliktem między krajami dotyczącego Górskiego Karabachu[57][58]. Decyzję podjęli po przemowie Prezydenta Azerbejdżanu İlhama Əliyeva z 28 lutego 2012, w której oznajmił, że „Ormianie to największy wróg narodowy kraju”[75][76][77]. Za zrezygnowanie z konkursu po ostatecznym terminie, państwo zostało ukarane przez EBU karą finansową, groziło mu także wykluczenie z udziału w przyszłych konkursach[78][79].
  •  Czechy – 24 listopada 2011 roku Česká televize (ČT) ogłosiła, że Czechy nie wezmą udziału w konkursie z powodu braku zainteresowania nadawcy i telewidzów konkursem[80].
  •  Liechtenstein – 26 listopada 2011 roku opublikowano dwa oficjalne akta EBU, wykazujące udzielenie aktywnego członkostwa w organizacji krajowemu nadawcy Liechtensteinu 1 Fürstentum Liechtenstein Television (1FLTV) zamiast akceptacji przyjęcia wniosku[81]. Trzy dni później szef krajowej telewizji Peter Kölbel potwierdził, że błędną wzmiankę o aktywnym członkostwie kraju poprawiono, tym samym uniemożliwiając państwu debiut podczas konkursu[82].
  •  Luksemburg – 31 grudnia 2011 roku telewizja RTL Luxembourg poinformowała, że nie weźmie udziału w konkursie organizowanym w Baku[83].
  •  Monako – 23 listopada 2011 roku na spotkaniu EBU w Genewie odnotowano plany powrotu Monako konkurs w 2012 roku[84]. 3 grudnia tego samego roku były szef eurowizyjnej delegacji kraju, Phil Bosco, oznajmił jednak, że nadawca Télé Monte Carlo (TMC)) nie zamierza uczestniczyć w konkursie w najbliższej przyszłości z powodów finansowych[85].
  •  Maroko – w sierpniu 2011 roku nowy marokański nadawca publiczny 2 Morocco Television (2M TV) wyraził chęć wzięcia udziału w konkursie[86]. Doniesienia o możliwym powrocie kraju po 30-letniej nieobecności zostały wzmocnione na spotkaniu EBU w Genewie[84], ostatecznie jednak państwo nie wzięło udziału w konkursie[87]
  •  PolskaTelewizja Polska (TVP) wycofała się z konkursu z powodu poświęcenia środków finansowych na Letnie Igrzyska Olimpijskie 2012 oraz organizację Mistrzostw Europy w piłce nożnej UEFA 2012, którą współorganizowała z Ukrainą. Rzeczniczka prasowa nadawcy, Joanna Stempień-Rogalińska,poinformowała pod koniec 2011 roku media, że „Telewizja Polska nie weźmie udziału w przyszłym roku w Konkursie Piosenki Eurowizji, ponieważ nasze siły i środki kierujemy na rzecz obsługi dwóch bardzo poważnych przedsięwzięć Euro 2012 i igrzysk olimpijskich”[56]. Decyzję tę skrytykowały osoby związane w przeszłości z imprezą, takie jak Michał Wiśniewski (ESC 2003, 2006)[88][89], czy wieloletni komentator konkursu Artur Orzech[90]. W związku z wycofaniem się z udziału w konkursie TVP nie pokazała transmisji żadnego z koncertów eurowizyjnych[91].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Jarmo Siim: Eurovision interval acts revealed (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2 maja 2012. [dostęp 13 stycznia 2013].
  2. Marco Brey: Live report from the First Semi-Final dress rehearsal (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 21 maja 2012. [dostęp 13 stycznia 2013].
  3. Lena, Rybak, Bilan, Šerifović Eurovision interval acts (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 10 maja 2012. [dostęp 13 stycznia 2013].
  4. 4,0 4,1 Sietse Bakker: EBU restores televoting window as from 2012 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2011-08-29. [dostęp 2013-02-13].
  5. Cyprian Graczyk: Crystal Hall wybudowane. W: OGAE Polska [on-line]. www.eurowizja.org, 2012-04-16. [dostęp 2013-02-13].
  6. Simon Storvik-Green: SWEDEN WINS 2012 EUROVISION SONG CONTEST (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2012-05-27. [dostęp 2013-09-17].
  7. Azerbaijan's Eurovision rebirth. www.news.com.au, 2011-05-16. [dostęp 2013-02-13].
  8. Daniel Sperling: Azerbaijan win Eurovision Song Contest 2011. W: Digital Spy [on-line]. www.digitalspy.co.uk, 2011-05-14. [dostęp 2013-02-13].
  9. Dariusz Sułek: Azerbejdżan triumfuje!!! (pol.). W: OGAE Polska [on-line]. www.eurowizja.org, 2013-05-15. [dostęp 2013-02-13].
  10. Eurowizja 2011: Ell i Nikki wygrywają. Azerbejdżan zorganizuje następną Eurowizję (pol.). W: Newsweek [on-line]. www.kultura.newsweek.pl, 2012-05-15. [dostęp 2013-02-13].
  11. Тарана Мустафаева: Для "Евровидения-2012" будет построена новая арена? (ros.). www.anspress.com, 2011-05-17. [dostęp 2013-02-15].
  12. Special concert complex for Eurovision 2012 to be built in centre of Baku. www.abc.az, 2011-05-16. [dostęp 2013-02-13].
  13. Azerbaijan has not yet selected site for Eurovision 2012 (az.). www.abc.az, 2011-05-19. [dostęp 2013-02-13].
  14. German company to construct Modern Sport-Concert Complex in Azerbaijan’s capital (az.). W: APA News Agency [on-line]. www.en.apa.az. [dostęp 2013-02-13].
  15. Second largest sport-concert complex to appear in Baku in April 2012 (az.). W: FINEKO Analytic & Informational Agency [on-line]. www.abc.az, 2011-08-01. [dostęp 2013-02-13].
  16. General: Reference Group Baku Bound. W: ESC Daily [on-line]. www.ESCDaily.com, 2011-08-29. [dostęp 2013-02-13].
  17. 17,0 17,1 Jarmo Siim: Crystal Hall approved as Eurovision 2012 venue (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2012-01-25. [dostęp 2013-02-13].
  18. Eurowizja w Crystal Hall. [dostęp 2013-02-13].
  19. Venue likely to host Eurovision 2012 in Baku to be biggest ever in recent history of contest (az.). W: Trend News Agency [on-line]. www.en.trend.az, 2011-08-01. [dostęp 2013-02-13].
  20. Ryan Wilson: Baku 2012: Tickets on sale from 28th February (ang.). W: escXtra [on-line]. www.escxtra.com, 2012-02-15. [dostęp 2013-02-13].
  21. Jarmo Siim: EBU and Ictimai TV set first steps towards 2012 Eurovision Song Contest (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2011-06-29.
  22. Dariusz Sułek: Zmiany w sposobie głosowania na ESC 2012 (pol.). W: OGAE Polska [on-line]. www.eurowizja.org, 2011-06-30. [dostęp 2013-02-13].
  23. Jarmo Siim: Eldar, Nargiz, Leyla to host Eurovision 2012 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2012-04-16. [dostęp 2013-09-17].
  24. Eurovision 2012: Slogan presented on 25 January (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-02-13].
  25. Baku: All songs officially presented to EBU (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-02-13].
  26. Babcie „rozpaliły swój ogień” (pol.). W: Głos Rosji [on-line]. www.polish.ruvr.ru, 2012-05-23. [dostęp 2013-09-17].
  27. Light your fire hasłem przewodnim Eurowizji. [dostęp 2013-02-13].
  28. Baku 2012 „Light your fire!” (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-02-13].
  29. 29,0 29,1 29,2 29,3 First Semi-Final under way - watch it live here (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-02-13].
  30. Second Semi-Final live: We have our ten qualifiers!. W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-02-13].
  31. Eurovision Song Contest 2012 Official Logo + Visual Identity. [dostęp 2013-02-13].
  32. 2012 Eurovision Song Contest is Light your fire! (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-02-13].
  33. 33,0 33,1 Azerbaijan hopes Eurovision Song Contest will distract from poor human rights record. [dostęp 2013-02-13].
  34. Eurovision does little to help human rights in Azerbaijan. [dostęp 2013-02-13].
  35. Sietse Bakker: Eurovision Song Contest governing body to meet in Baku first time (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2011-08-29.
  36. Cyprian Graczyk: Eurowizja w krysztale (pol.). W: OGAE Polska [on-line]. www.eurowizja.org, 2011-10-12. [dostęp 2013-09-18].
  37. U progu konkursu „Eurowizja 2012” pogarsza się sytuacja praw człowieka w Azerbejdżanie. [dostęp 2013-01-25].
  38. Eurovision: The View From a Courtroom
  39. 39,0 39,1 39,2 Swedish Eurovision star strays into Azeri rights row. [dostęp 2013-02-13].
  40. Konkurs Eurowizji w Azerbejdżanie powinien zostać zbojkotowany?. [dostęp 2013-01-25].
  41. Azerbaijan: Homeowners Evicted for City Beautification. [dostęp 2013-02-13].
  42. 'Evicted in Baku to make way for Eurovision'. [dostęp 2013-02-13].
  43. Azerbaidzhan syyttää Ruotsin viisuedustajaa politikoinnista. [dostęp 2013-02-13].
  44. Loreen mitt i diplomatiskt drama (szw.). [dostęp 2013-02-13].
  45. ESC in Baku: Anke Engelke kommentiert Unfreiheit in Aserbaidschan. [dostęp 2013-02-13].
  46. Anke's brave message to Baku. Final. 2012 Eurovision Song Contest. www.youtube.com, 2012-05-27. [dostęp 2013-01-25].
  47. Iran's gay Eurovision jibes strain Azerbaijan ties. [dostęp 2013-02-13].
  48. Azerbaijan: Pop Music vs. Islam (ang.). www.EurasiaNet.org. [dostęp 2013-02-13].
  49. Iran recalls envoy to Azerbaijan ahead of Eurovision (ang.). www.alarabiya.net. [dostęp 2013-02-13].
  50. Azerbaijan Demands Apology From Iran Over Eurovision (ang.). [dostęp 2013-02-13].
  51. Azerbaijan Recalls Ambassador To Iran (ang.). www.rferl.org. [dostęp 2013-02-13].
  52. AFP: Eurovision ’terror plot’ thwarted: Azerbaijan (ang.). [dostęp 2013-02-13].
  53. Iran's supreme leader orders fresh terror attacks on West (ang.). [dostęp 2013-02-13].
  54. 43 countries represented at Eurovision 2012 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-02-13].
  55. Armenia withdraws from Eurovision 2012 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-02-13].
  56. 56,0 56,1 Patryk Pallus: TVP wycofuje się z udziału w Eurowizji, stawia na Euro 2012. W: Wirtualna Media [on-line]. www.wirtualnemedia.pl, 2011-12-19. [dostęp 2013-02-13].
  57. 57,0 57,1 Резолюция СБ ООН № 822 от 30 апреля 1993 года. [dostęp 2013-02-13].
  58. 58,0 58,1 Armenia poza Eurowizją 2012. [dostęp 2013-02-13].
  59. ESC 2012 public version rules (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-02-13].
  60. Eurovision Song Contest 2003 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-02-13].
  61. Gleb Webb: Kaliopi to represent FYR Macedonia in 2012 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2011-11-20. [dostęp 2013-06-21].
  62. Eurovision Song Contest 2004 Final (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-06-21].
  63. Eurovision Song Contest 2011 Final (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-06-21].
  64. Dzień Żałoby Narodowej. [dostęp 2013-02-13].
  65. 65,0 65,1 [UPD RTSH nie pokaże dziś półfinału]. [dostęp 2013-02-13].
  66. Original Lyrics - Sofi Marinova - Love Unlimited - Bulgaria 2012 Eurovision.TV (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv. [dostęp 2013-02-13].
  67. Marcel Bezençon Award - an introduction (ang.). W: Pop Light [on-line]. www.poplight.zitiz.se. [dostęp 2013-10-01].
  68. Winners of the Marcel Bezençon Awards 2012 (ang.). W: EBU [on-line]. www.eurovision.tv, 2012-05-27. [dostęp 2013-06-22].
  69. 69,0 69,1 Status OGAE Polska. [dostęp 2013-02-13].
  70. ogae.net - Eurovision Fanclub Network (ang.). W: OGAE [on-line]. www.ogae.net. [dostęp 2013-06-22].
  71. Mikä ihmeen OGAE? (fiń.). W: OGAE Finlandia [on-line]. www.euroviisuklubi.fi. [dostęp 2013-06-22].
  72. 72,0 72,1 Victor Hondal: OGAE 2012 poll: Sweden wins by landslide (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2012-05-25. [dostęp 2013-06-22].
  73. Andorra: RTVA to quit EBU. [dostęp 2013-02-13].
  74. Andorra: No return planned for 2012. [dostęp 2013-02-13].
  75. Closing Speech by Ilham Aliyev at the conference on the results of the third year into the “State Program on the socioeconomic development of districts for 2009-2013”. [dostęp 2013-02-13].
  76. BBC News - Armenia pulls out of Azerbaijan-hosted Eurovision show. [dostęp 2013-02-13].
  77. No Saturday Night Fever, As Armenia Mulls Eurovision Blackout. [dostęp 2013-02-13].
  78. Armenia Fined for Refusal to Take Part in Eurovision 2012. [dostęp 2013-02-13].
  79. EBU: Armenia might not participate in 2013. [dostęp 2013-02-13].
  80. Czech Republic: No return in Baku. [dostęp 2013-02-13].
  81. Is Liechtenstein an EBU Member?. [dostęp 2013-02-13].
  82. No Participation of Liechtenstein at Eurovision 2012. [dostęp 2013-02-13].
  83. Luxembourg: No Participation at Eurovision 2012. [dostęp 2013-02-13].
  84. 84,0 84,1 Monaco: Talks About a Return to Eurovision?. [dostęp 2013-02-13].
  85. Monaco: Dampned Expectations. [dostęp 2013-02-13].
  86. News.Az - Morocco bids to take part in Eurovision (az.). www.news.az. [dostęp 2013-02-13].
  87. Bakıdakı „Eurovision” da Afrika ölkəsi iştirak edə bilər. [dostęp 2013-02-13].
  88. Michał Wiśniewski ostro o decyzji TVP: To absolutny skandal! (pol.). W: Interia [on-line]. www.muzyka.interia.pl, 2011-12-19. [dostęp 2013-02-13].
  89. W TVP nikt nie zna się na Eurowizji (pol.). W: Interia [on-line]. www.muzyka.interia.pl, 2011-12-23. [dostęp 2013-02-13].
  90. Karol Pawelec: Oświadczenie Artura Orzecha (pol.). W: OGAE Polska [on-line]. www.eurowizja.org, 2011-12-20. [dostęp 2013-02-13].
  91. Cyprian Graczyk: TVP nie pokaże Eurowizji (pol.). W: OGAE Polska [on-line]. www.eurowizja.org, 2012-01-12. [dostęp 2013-09-17].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons