Erich Kempka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Erich Kempka
Erich Kempka za kierownicą samochodu Hitlera
Erich Kempka za kierownicą samochodu Hitlera
SS-Obersturmbannführer SS-Obersturmbannführer
Data i miejsce urodzenia 16 września 1910
Cesarstwo Niemieckie Oberhausen, Cesarstwo Niemieckie
Data i miejsce śmierci 24 stycznia 1975
Niemcy Zachodnie Freiberg am Neckar, RFN
Przebieg służby
Lata służby 1934-1945
Formacja SS Schutzstaffel
Stanowiska osobisty kierowca Hitlera
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Erich Kempka (ur. 16 września 1910 w Oberhausen; zm. 24 stycznia 1975 we Freibergu nad Neckar) – obersturmbannführer SS, od 1934 roku osobisty kierowca Adolfa Hitlera.

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Kempka urodził się w Oberhausen jako jedno z dziesięciorga dzieci górnika. Dziadkowie Kempki ze strony ojca byli pochodzenia polskiego i zostali uznani za Ruhrpolen. Pracował jako mechanik samochodowy dla producenta DKW.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Autograf Ericha Kempki

1 kwietnia 1930 roku wstąpił do NSDAP (numer legitymacji partyjnej 225639). Dwa lata później był jednym z ośmiu członków-założycieli SS-Begleit-Kommando. Do dnia 29 lutego 1932 służył jako kierowca Josefa Terbovena. W 1934 roku, zastąpił Juliusa Schrecka i Emila Maurice'a jako podstawowy kierowca Hitlera. W tym samym roku był obecny przy aresztowaniu Ernsta Röhma.

W dniu 1 grudnia 1937 r. wstąpił do Lebensborn. Był również odznaczony Totenkopfring przez Heinricha Himmlera. Jego żona Gerda (z domu Daranowski) rozwiodła się z nim i wyszła za mąż ponownie za Eckharda Christiana. W 1945 roku, gdy III Rzesza chyliła się ku upadkowi, Kempka towarzyszył Hitlerowi w Kancelarii Rzeszy, a następnie w bunkrze. W dniu 20 kwietnia, na dziesięć dni przed samobójstwem Hitlera, złożył mu życzenia urodzinowe. Kempka był jedną z osób odpowiedzialnych za spalenie ciała Hitlera. Po południu 30 kwietnia miał dostarczyć około 200 litrów benzyny do ogrodu na zewnątrz bunkra. Następnego dnia opuścił bunkier.

Po wojnie[edytuj | edytuj kod]

20 czerwca, został schwytany przez amerykańskich żołnierzy w Berchtesgaden. Podczas procesów norymberskich, Kempka został wezwany do złożenia zeznań, gdyż twierdził, że widział Martina Bormanna zabitego przez radzieckie pociski przeciwpancerne w Berlinie. Zmarł w Freiberg am Neckar 24 stycznia 1975, w wieku sześćdziesięciu czterech lat.

Film i literatura[edytuj | edytuj kod]

Erich Kempka został przedstawiony w filmie Upadek jako jeden z ostatnich mieszkańców bunkra Hitlera.

Był autorem wspomnień, na podstawie których Erich Kern opracował książkę "Byłem kierowcą Hitlera"[1].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy