Erich Kempka
| Erich Kempka | |
 Erich Kempka za kierownicą samochodu Hitlera |
|
 SS-Obersturmbannführer |
|
| Data i miejsce urodzenia | 16 września 1910 Oberhausen, Cesarstwo Niemieckie |
| Data i miejsce śmierci | 24 stycznia 1975 Freiberg am Neckar, RFN |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | 1934-1945 |
| Siły zbrojne |  Schutzstaffel |
| Stanowiska | osobisty kierowca Hitlera |
| Główne wojny i bitwy | II wojna światowa |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Erich Kempka (ur. 16 września 1910 w Oberhausen; zm. 24 stycznia 1975 we Freibergu nad Neckar) – obersturmbannführer SS, od 1934 roku osobisty kierowca Adolfa Hitlera.
Spis treści |
Wczesne lata [edytuj]
Kempka urodził się w Oberhausen jako jedno z dziesięciorga dzieci górnika. Dziadkowie Kempki ze strony ojca byli pochodzenia Polskiego i zostali uznani za Ruhrpolen. Pracował jako mechanik samochodowy dla producenta DKW.
Kariera [edytuj]
1 kwietnia 1930 roku wstąpił do NSDAP (numer legitymacji partyjnej 225639). Dwa lata później był jednym z ośmiu członków-założycieli SS-Begleit-Kommando. Do dnia 29 lutego 1932 służył jako kierowca Josefa Terbovena. W 1934 roku, zastąpił Juliusa Schrecka i Emila Maurice'a jako podstawowy kierowca Hitlera. W tym samym roku był obecny przy aresztowaniu Ernsta Röhma.
W dniu 1 grudnia 1937 r. wstąpił do Lebensborn. Był również odznaczony Totenkopfring przez Heinricha Himmlera. Jego żona Gerda (z domu Daranowski) rozwiodła się z nim i wyszła za mąż ponownie za Eckharda Christiana. W 1945 roku, gdy III Rzesza chyliła się ku upadkowi, Kempka towarzyszył Hitlerowi w Kancelarii Rzeszy, a następnie w bunkrze. W dniu 20 kwietnia, na dziesięć dni przed samobójstwem Hitlera, złożył mu życzenia urodzinowe. Kempka był jedną z osób odpowiedzialnych za spalenie ciała Hitlera. Po południu 30 kwietnia miał dostarczyć około 200 litrów benzyny do ogrodu na zewnątrz bunkra. Następnego dnia opuścił bunkier.
Po wojnie [edytuj]
20 czerwca, został schwytany przez amerykańskich żołnierzy w Berchtesgaden. Podczas procesów norymberskich, Kempka został wezwany do złożenia zeznań, gdyż twierdził, że widział Martina Bormanna zabitego przez radzieckie pociski przeciwpancerne w Berlinie. Zmarł w Freiberg am Neckar 24 stycznia 1975, w wieku sześćdziesięciu czterech lat.
Film i literatura [edytuj]
Erich Kempka został przedstawiony w filmie Upadek jako jeden z ostatnich mieszkańców bunkra Hitlera.
Był autorem wspomnień, na podstawie których Erich Kern opracował książkę "Byłem kierowcą Hitlera"[1].
Linki zewnętrzne [edytuj]
Przypisy
- ↑ Byłem kierowcą Hitlera. vesper.pl.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
