| Etanotiol |
|
|
 |
| Nazewnictwo |
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
|
etanotiol
|
|
| Inne nazwy i oznaczenia |
| tioalkohol etylowy, merkaptan etylowy |
|
| Ogólne informacje |
| Wzór sumaryczny |
C2H6S |
| Masa molowa |
62,13 g/mol |
| Wygląd |
bezbarwna ciecz, o zapachu podobnym do czosnku[3] |
|
|
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
75-08-1
811-50-7 (sól rtęciowa(II))
811-51-8 (sól sodowa) |
| PubChem |
6343[5] |
| Właściwości |
|
| Gęstość i stan skupienia |
0,839 g/cm³[1]; ciecz
0,846 g/cm³ (20 °C)[3]; ciecz |
| Rozpuszczalność w wodzie |
15,6 g/l[2] |
| Temperatura topnienia |
-148 °C[2][3] |
| Temperatura wrzenia |
35–35,1 °C[3][2][1] |
| Temperatura krytyczna |
225,5 °C[3] |
| Ciśnienie krytyczne |
54,2 MPa[3] |
| logP |
1,25 |
| Kwasowość (pKa) |
10,61 |
| Lepkość |
0,3155 cP (20 °C)[3] |
| Napięcie powierzchniowe |
23,63 g/s² (2 °C)[3] |
|
| Niebezpieczeństwa |
| MSDS |
|
Globalnie Zharmonizowany System
Klasyfikacji i Oznakowania Chemikaliów |
| Zagrożenia wg Rozporządzenia CLP, zał. VI[4] |
|
|
|
| Zwroty H |
H225, H332, H400, H410 |
| Zwroty EUH |
brak zwrotów EUH |
| Zwroty P |
P210, P273, P501 |
| Europejska klasyfikacja substancji |
| Zagrożenia wg Rozporządzenia CLP, zał. VI[4] |
 |
 |
 |
Łatwopalny
(F) |
Szkodliwy
(Xn) |
Groźny dla
środowiska
(N) |
|
|
| Zwroty R |
R11, R20, R50/53 |
| Zwroty S |
S2, S16, S25, S60, S61 |
| NFPA 704[3] |
|
|
|
| Temperatura zapłonu |
-45 °C[3][1] |
| Temperatura samozapłonu |
295 °C[3] |
| Numer RTECS |
KI9625000 |
| Dawka śmiertelna |
LD50 226 mg/kg (szczur, dootrzewnowo) |
|
| Podobne związki |
| Podobne związki |
etanol |
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
Etanotiol – organiczny związek chemiczny z grupy tioli. Jest siarkowym analogiem etanolu. Składa się z grupy etylowej, CH3CH2, połączonej z grupą tiolową, SH. Etanotiol jest toksyczny. Występuje w niewielkich stężeniach w ropie naftowej.
Etanotiol jest najbardziej znany ze swojego niezwykle silnego, nieprzyjemnego zapachu. Jest wyczuwalny przez człowieka nawet w stężeniu jedna część etanotiolu na 2,8 miliarda części powietrza (tj. 0,35 ppt czyli 0,00035 ppm), choć zwykle uznaje się, że węch człowieka rozpoznaje substancje w stężeniach 0,5 ppm. Jego zapach przypomina por lub cebulę. Etanotiol jest celowo dodawany do propanu, butanu, LPG, aby nadać zapach tym paliwom, które normalnie są bezwonne co powoduje zagrożenie pożarem lub wybuchem.
Księga rekordów Guinnessa w edycji 2000 uznała etanotiol za "najbardziej cuchnącą" substancję na świecie. Wydaje się jednak, że nie wszystkie potencjalne substancje były testowane. Inne ulotne tiole mają również nieprzyjemny zapach. Tiole mogą być utlenione do sulfotlenków, które mają już słaby zapach.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Etanotiol (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Etanotiol (ang.) w bazie ChemIDplus. United States National Library of Medicine. [dostęp 2012-08-08].
- ↑ 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 Etanotiol (ang.). The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2012-08-08].
- ↑ 4,0 4,1 Informacje o klasyfikacji i oznakowaniu substancji wg Rozporządzenia 1272/2008, zał. VI: Etanotiol (pol.) w bazie European chemical Substances Information System. Instytut Ochrony Zdrowia i Konsumenta. [dostęp 2012-08-08].
- ↑ Etanotiol – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
