Etiuda (muzyka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Etiudaforma muzyczna, zwykle na instrument solowy. Początkowo etiuda była formą wyłącznie dydaktyczną, przeznaczoną dla uczniów w celu ćwiczeń technicznych. Z czasem stała się samodzielną formą, skierowaną na techniczną złożoność, wymagającą od instrumentalisty brawury oraz wirtuozerskich umiejętności. Wielkimi twórcami etiud byli Fryderyk Chopin, Robert Schumann, Niccolo Paganini, Henryk Wieniawski, Sergiusz Rachmaninow, Claude Debussy czy György Ligeti.

Autorem olbrzymiego zbioru etiud dydaktycznych na fortepian był Carl Czerny.


Znane etiudy:

(audio)

Etiuda op. 10 nr 12 Fryderyka Chopina (Rewolucyjna)


WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło etiuda w Wikisłowniku