Eudoksja Łopuchina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Eudoksja Łopuchina
Eudoksja Łopuchina
Caryca Rosji
Okres panowania od 1689
do 1698
Jako żona Piotra I Wielkiego
Poprzedniczka Praskowia Sałtykowa
Następczyni Katarzyna I
Dane biograficzne
Urodzona 9 sierpnia 1669
Zmarła 7 września 1731
Ojciec Fiodor Awramowicz Łopuchin
Matka Ustina Bogdanowna Rtiszczewa
Mąż Piotr I Wielki
Dzieci Aleksy
Aleksander
Paweł

Eudoksja Fiodorowna Łopuchina, właściwie: Jewdokia, ros. Евдокия Фёдоровна Лопухина (ur. 30 lipca?/9 sierpnia 1669, zm. 27 sierpnia?/7 września 1731)[1]caryca Rosji, pierwsza żona Piotra I Wielkiego, jej wnuk Piotr III Romanow został cesarzam Rosji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Eudoksja pochodziła z bogatej rodziny bojarskiej. Jej ojcem był Fiodor Awramowicz Łopuchin[2]. 17 stycznia?/27 stycznia 1689[2] poślubiła Piotra I krótko przed nieudanym zamachem na życie cara, przygotowanym przez jego przyrodnią siostrę Zofię Romanową (aby przestał jej zagrażać w drodze do tronu). Z tego związku urodziło się 3 synów[3].

  • Dzieci Eudoksji i Piotra[a]:
  1. Aleksy Piotrowicz (ur. 18 lutego 1690, zm. 26 lipca 1718), uwieziony na polecenie ojca, torturowany i stracony w Pietropawłowsku za spiskowanie przeciw niemu, ojciec cesarza Piotra III;
  2. Aleksander Piotrowicz (ur. 23 października 1691, zm. 14 maja 1692);
  3. Paweł Piotrowicz (ur. 1693, zm. 1693).

Piotr oddalił Eudoksję w 1698, zamknąwszy ją potem w klasztorze Pokrowskim w miejscowości Suzdal[4] (ok. 200 km od Moskwy). Władze klasztoru miały z nią nieco problemów, gdyż podczas swojego pobytu naruszała zasady klasztoru i spiskowała przeciwko mężowi, przez co zesłano ją później do klasztoru w pobliżu Nowej Ładogi[5]. Ostatnie lata życia spędziła w klasztorze Nowodziewiczym, w Moskwie, gdzie też ją pochowano.

Uwagi

  1. Wszystkie daty według kalendarza juliańskiego.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Andrusiewicz: Romanowowie. Imperium i familia. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 2014. ISBN 978-83-08-05394-2.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]